رونقی دوباره به حمام گله داری

از جمله آثار تاریخی بندرعباس حمام گله داری واقع در بخش مرکزی شهرستان بندرعباس است. این حمام قدیمی مربوط به دوره قاجاریه و احداث آن در اواخر قرن سیزدهم هجری قمری صورت گرفته است. این حمام وقفی متعلق به مسجد گله داری و واقف آن تجارتخانه حاج شیخ احمد گله داری بود که آن را به عنوان یک حمام عمومی، وقف بهداشت شهر کرد. در این بنا بیشتر از سنگ های دریایی- اسفنجی و ساروج محلی و گچ دستکوب استفاده شده و کف حمام آجرفرش است. فضای معماری حمام گله داری دارای فضاهای بینه، سربینه، گرمخانه و خزینه است. بنا دارای پنج گنبد بزرگ و کوچک است. در ورودی حمام راهرو هشتی کوچک قرار دارد تا دما و رطوبت، فضای داخلی تنظیم شود. فضای بینه به شکل هشت گوش ساخته شده و در اطراف آن چهار صفه یا سکوی نشیمن و رختکن دیده می شود. وسط سالن بینه حوضچه هشت ضلعی کوچک قرار دارد. سیستم گرمادهی حمام شامل انبار سوخت، آتشدان، دیگ، دودکش ها و گودال جمع آوری خاکستر است. فضای گرم کننده حمام، در عمق زمین قرار گرفته، آب مصرفی حمام نیز از چاهی به عمق ده متر که هنوز پابرجاست، تامین شده است. در وسط سقف حمام روزنه هایی وجود دارد که عمل نورگیری و تهویه را انجام می دادند، بدین ترتیب که با باز و بسته کردن در فصولی از سال دما و رطوبت داخل حمام را تنظیم می کردند. این بنا سالیان زیادی به یک مکان متروکه تبدیل شده بود. در سال های اخیر میراث فرهنگی استان هرمزگان سعی بر این داشته تا ضمن حفظ، احیا و مرمت این بنای ارزشمند، به عنوان موزه مردم شناسی استان هرمزگان مورد بهره برداری قرار گیرد. بدین منظور در سال 1379 برای اولین بار مجسمه هایی در آن نصب شده که به فضای حمام رونقی دیگر بخشیده است.
انتهای خبر/پ
چاپ شده در هفته نامه پیام ساختمان شماره 236فهرست مطالب شماره 236
×