معنای واقعی مناقصه

شمار نشریه : 164


در بهمن ماه سال 1391 و با دعوت نامه ای از اداره تدارکات و امور قراردادهای ساختمان مرکزی یکی از بانک‌های تراز اول کشور به مناقصه پوشش ضد حریق به میزان حدود 50.000 مترمربع در شهرک قدس تهران دعوت شدم . ابتدا برای مذاکره در این خصوص ، پانصد میلیون ریال ضمانت نامه شرکت در مناقصه را مطالبه نمودند و من هم چون گروه همکاران خود را در انجام این کار مطلع و دارای توانائی کافی می دانستم نسبت به درخواست فوق الذکر پاسخ مثبت دادم و بلافاصله سپرده پانصد میلیون ریالی را آماده نموده و تحویل مقامات و مسئولین مناقصه نمودم ، آخرین تاریخ شرکت در مناقصه دهم اسفند ماه 1391 و تاریخ بازگشایی پانزدهم همان ماه قید شده بود .

پاکت الف شامل پانصد میلیون ریال ضمانت نامه،پاکت ب اسناد و مدارک فنی و گواهی نامه های صادره در مورد کیفیت مطلوب محصول توسط مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن و تائیدیه سازمان آتش نشانی و دیگر مراجع و پاکت ج هم اعلام قیمت در کمترین برآورد ممکن با حفظ کیفیت و استانداردهای اعلام شده در شرایط مناقصه بود.

روز پانزدهم به منظور بازگشایی پاکت به اداره تدارکات بانک مذکور مراجعه کردم و پس از ساعاتی توقف پاسخی را دریافت کردم مبنی بر اینکه :

امروز پاکات الف و ب باز می شود و نیازی به حضور شما نیست. در صورتی که دیگر شرکت کنندگان در مناقصه قادر باشند از شرایط و ویژگی های پاکت‌هاي الف و ب عبور کنند، پس از آن پاکت ج (قیمت ها) بازگشایی خواهد شد . دست از پا درازتر برگشتم و منتظر ماندم تا از طرف برگزار کنندگان مناقصه حضور در بازگشائی پاکت ج به من ابلاغ شود که متاسفانه این ابلاغ هرگز صورت نگرفت!

در روز 20/12/91 تلفنی اعلام گردید که مناقصه تا 24/12/91 تمدید شده است . این در حالی بود که من کلیه مجموعه پاکات خود (الف-ب و ج)را در همان زمان اعلام نهائی دهم اسفند تحویل نموده بودم.

در تاریخ 27/12/91 پس از تلفن ها و تماس های مکرر دریافتم که من از شرایط لازم و مطلوب الف و ب عبور کرده ام و پاکات ج هنوز باز نشده است و حال آنکه بعدها از طرق مختلف دریافتم که پاکات ج هم همزمان با پاکات الف و ب بازگشایی شده بود .

در تاریخ 20/01/1392 باز هم به سازمان مربوطه مراجعه و روزهای پس از آن هم موضوع را پیگیری نمودم و با سماجت های من در 28/01/92 در جلسه ای با حضور چند تن از مسئولین و مدیران بانک مذکور به مذاکره نشستم و به من اعلام داشتند شما فقط نود میلیون ریال در برآورد نسبت به سایر شرکت کنندگان قیمت کمتری پیشنهاد داده اید! پاسخ دادم بسیار خوب، بگوئید فقط یک ریال. بالاخره برگزاری مناقصه برای همین تفاوت ها حتی بصورت اندک و مختصر است. مسئولین در جواب من اظهار داشتند نود میلیون ریال که چیزی نیست!!! سوال کردم اگر مبحث چانه زنی است چرا سوژه را به صورت مناقصه برگزار نموده اید ؟

ضمن عدم توجه به سوال من درخواست کردند؛ باید مبلغ بیشتری تخفیف بدهید و پس از آن سه روز دیگر برای انعقاد قرارداد مراجعه کنید . چون قصد همکاری داشتم و با توجه به افزایش قیمت های همه روزه و همه ساعته ، قریب 400 میلیون ریال دیگر و بنابر اصرار یکی از مدیران که من هم ارادتی به او داشتم ،قیمت خود را کاهش دادم ولی پس از سپری شدن یک ماه خبری نشد و بدون آنکه من علت را بدانم قرارداد با موسسه دیگری که بیش از 900 میلیون ریال قیمت پیشنهادی بیشتر و بالاتر از من داشت، امضاء نمودند. ناگفته نماند که بنابر اعتقاد راسخ مدیران همان پروژه و اسناد و مدارک فنی و گواهینامه های تائید کیفیت مطلوب کالای و شیوه های اجرائی ، بنده بالاترین امتیاز را در بازگشائی پاکت ب دارا بوده و حال من هستم که دنبال ابطال ضمانت نامه خود به این اتاق و آن اتاق سرگردانم و دریافتم که هنوز با گذشت سال‌ها ادعای تجربه، معانی واقعی کلمه مناقصه را با مزایده درک نکرده ام .

توصیه : اگر شما هم قصد شرکت در مناقصات را دارید قبلاً خود را به واکسن ضد تشنج مجهز کنید.

امضاء محفوظ