نشریه شماره   221   هفته نامه آرشیو PDF پیام ساختمان

بر سرقبوض مشترک دعوا نکنید

کد مطلب : 2885
قبض‌هاي مشترك آب و گاز در آپارتمان‌ها هميشه مي‌تواند دردسرساز باشد چون در آنها دقيقا معلوم نمي‌شود كه سهم هر واحد چه ميزان است. براي همين ساكنان هر كدام از واحدها با توسل به ظن و گمان، حدس مي‌زنند كه برخي‌ها بيشتر از ديگران آب و گاز مصرف مي‌كنند. بعد از هدفمندي يارانه‌ها و گران شدن نرخ حامل‌هاي انرژي اين اختلافات در آپارتمان‌ها شدت گرفته و برخي اختلافات را به درگيري و نزاع كشانده چرا كه هنور آپارتمان‌نشين‌ها نتوانسته‌اند در اين زمينه به توافق برسند. البته در برخي آپارتمان‌ها تقسيم مبلغ قبوض به تعداد اعضاي ساكن در ساختمان يا تقسيم‌بندي براساس تعداد واحد، ملاك عمل قرار مي‌گيرد ولي با وجود اين هنوز هم كساني هستند كه معتقدند اين روش‌ها نمي‌تواند كاملا عادلانه باشد. اين در حالي است كه عده‌اي بر اين باورند كه چون در طول روز ساعات كمي را در آپارتمانشان حضور دارند و وقتي نيز كه در واحدشان هستند از آب و گاز كمي استفاده مي‌كنند و مثل ساير واحدها مهمان هم ندارند در پرداخت قبوض مشترك حق‌شان ضايع مي‌شود. البته هيچ‌كدام از اين استدلالات از نظر قوانين آپارتمان‌نشيني موجه نيست چون قانون، ملاك ثابتي را تعيين كرده كه چه قبل از قانون هدفمندي و چه بعد از آن قابل استناد است.
هر که بامش بیش برفش بیشتر
قانون مي‌گويد براي پرداخت سهم هر واحد از مبلغ قبوض مشترك بايد مساحت هر واحد ملاك قرار بگيرد به طوري كه اگر مساحت يك واحد در آپارتمان دو برابر مساحت ساير واحدهاست مالك يا مستاجر واحد بزرگ‌تر بايد 2 برابر سهم ديگران، هزينه آب و گاز را بپردازد؛ اين مساله در مورد هزينه شارژ ساختمان هم صدق مي‌كند. البته قوانين امور املاك و عقد اجاره تاكيد دارد كه علاوه بر مساحت، توافق شركاي ساختمان نيز مي‌تواند ملاك تقسيم‌بندي هزينه قبوض باشد يعني آنها مي‌توانند يا تعداد واحدها يا تعداد استفاده‌كنندگان را ملاك اين تقسيم‌بندي قرار دهند. بنابراين توافق اعضاي ساختمان در مورد پرداخت قبوض و هزينه شارژ قسمت‌هاي مشترك معتبر است اما اگر مالكان چنين توافقي نداشته باشند و حتي اگر فقط يك نفر مخالف وجود داشته باشد، سهم هر يك از مالكان يا استفاده‌كنندگان (مثل مستاجر) از هزينه‌هاي مشترك آن قسمت كه ارتباطي به ميزان مساحت و زيربنا ندارد (مانند هزينه‌هاي سرايداري، نگهبان، متصدي، آسانسور، باغبان، تزئينات قسمت‌هاي مشترك) به‌طور مساوی بين مالكان و مستاجران مستقر در ساختمان تقسيم مي‌شود. پس در بحث هزينه‌هاي مشترك آپارتمان‌ها و اين كه بر چه مبنايي تعيين مي‌شوند و آيا قابل اعتراض هستند، گفته مي‌شود تعيين نحوه محاسبه هزينه‌هاي مشترك قبل از هر چيز به اراده و تصميم اهالي ساختمان برمي‌گردد كه مي‌توانند آن را به هر نحوی تعيين كنند. اما در هر صورت اگر هر يك از واحدها در مورد سهميه يا ميزان هزينه مربوط به سهم خود معترض باشند، مي‌توانند به مدير ساختمان مراجعه و تقاضاي رسيدگي كنند و در صورت رد اعتراض يا ترتيب اثر ندادن به اعتراض به دادگستري مراجعه كنند.
اختیارات مدیر آپارتمان
در اين ميان عده‌اي اين سوال را مي‌پرسند كه اگر مالك يا مستاجري از پرداخت هزينه‌هاي مشترك ساختمان امتناع كرد مدير تا چه حدي اختيار دارد و آيا مي‌تواند آب، برق يا گاز و... اين واحدها را قطع كند؟ كه قانون امور املاك و عقد اجاره پاسخ مي‌دهد در صورت خودداري مالك يا مستاجر از پرداخت سهم خود در گام نخست بايد مراتب را به وسيله اظهارنامه با ذكر مبلغ بدهي و صورت ريز آن به اين فرد ابلاغ و هزينه‌ها را مطالبه كند. اما اگر ظرف مدت 10 روز از تاريخ ابلاغ اظهارنامه بدهي پرداخت نشد مدير مي‌تواند از دادن خدمات مشترك مثل شوفاژ، تهويه مطبوع، آب گرم و... خودداري كند اما اگر اين كار امكانپذير نباشد مثلا هر يك از مالكان كنتور آب مستقل داشته يا آب گرم و مخزن مستقل داشته باشند يا قطع آن خدمات در فرد خاطي اثرگذار نباشد، مدير مي‌تواند به دادگاه شكايت كند. دادگاه به چنين شكاياتي خارج از نوبت رسيدگي مي‌كند و واحد بدهكار را از دريافت خدمات دولتي كه به مجموعه ارائه مي‌شود، محروم مي‌كند و تا 2 برابر مبلغ بدهي، اين فرد را جريمه خواهد كرد. البته مالك يا مستاجر هم حق دارد به نظر مدير ساختمان و هزينه‌هاي او معترض شود و ظرف مدت 10 روز از تاريخ اظهارنامه به دادگاه شكايت كند.