هرهفته شنبه ها - سال سیزدهم

پرتیراژترین نشریه صنعت ساختمان

نشریه شماره   214   هفته نامه آرشیو PDF پیام ساختمان

نکاتی که دانشجویان معماری باید بداننــد قسمت اول

متن زیر ترجمه مقاله‌ای از وبلاگ مشهور Bob Borson به نام «زندگی یک معمار» که در سایت ArchDaily منتشرشده است.
نیازی به شب‌زنده‌داری نیست
دانشجویان معماری توانایی مدیریت زمان خود را ندارند. زمانی که بخشی از فرایند طراحی توسط دانشجویان موردبررسی و ارزیابی قرار می‌گیرد، به‌ندرت اتفاق می‌افتد که دانشجویان معماری در این مباحث شرکت کنند و سرشان را پایین انداخته و به روش باقاعده و ثمربخشی در محیط کار حاضر شوند. با توجه به ترفندها و رقابت‌های بسیار فشرده، اگر زمان خود را در محیط آتلیه همچون محیط کاری مدیریت کنید، دیگر نیازی به شب‌زنده‌داری نخواهد بود. همیشه با انسان‌هایی آشنا شدم که در سنین بالا برای اخذ مدرک معماری و یا درجات بالاتر اقدام کرده‌اند و همزمان در یک محیط کاری مشغول به کار بوده و یا مسئولیت‌های دیگری داشته‌اند اما هرگز نیاز به شب‌زنده‌داری و کار شبانه نداشته‌اند. علت این است که در تمام مدت‌زمان حضور هشت‌ساعته خود در آتلیه کار می‌کنند. کسی که در زمان برگزاری کلاس سازه‌ها در لابی به خواب رود حتماً جزو شب‌زنده‌داران خواهد بود. مسلماً این شخص با افتخار و هیجان بسیار زیادی در مورد شب‌زنده‌داری خود به‌عنوان یک عمل حرفه‌ای صحبت خواهد کرد. این‌گونه مسائل خیلی خنده‌دار و مضحک به نظر می‌رسند.
  تغییراتی که در لحظه آخر اعمال می‌شوند بیشتر زیان‌بخش هستند تا مفید
در مواقعی توقف طراحی، بخصوص در سطح دانشکده‌ها کار چندان راحتی نیست اما گاهی هدف عبارت از ارائه مفاهیم، طراحی‌ها، و مدل‌ها برای حمایت از عقیده شخصی شما است. اگر چنین فکری در سر دارید گویی درصدد ارائه این فرایند به مخاطبین خود هستید و از نقطه پایانی به سمت عقب حرکت می‌کنید (حرکت در جهت معکوس. در این صورت کاری را که انجام می‌دهید از نتایج منفی کمتری برخوردار خواهد بود. اگر این‌گونه برنامه‌ریزی کرده‌اید که در طول چهار روز می‌توانید مدلی از جنس چوب باس را به اتمام برسانید و در طول دو روز طراحی‌ها را ارائه کنید در این صورت مدت‌زمان مناسبی را برای این کار در نظر بگیرید و از خلق یک اثر اورجینال اجتناب نمایید. اگر شما از تمامی این عقاید عالی برخوردار هستید ولی هیچ راهی برای انتقال مؤثر آنها ندارید در این صورت چه کسی مسئول است؟ من و هیچ‌یک از کسانی که مسئولیت داوری و نقد آثار شما را برعهده دارند نیز پاسخ این سؤال را نمی‌دانند.
ارائه نامناسب کارتان در زمان ارزیابی آن موجب کاهش ارزش کار شما نمی‌گردد
اگر تمام شرایط همچنان مشابه باشند در لحظه ارائه و نمایش کار برای انجام ارزیابی‌های لازم احساس استرس می‌کنید. بهترین خبر این است که استاد مربوطه یعنی کسی که درنهایت به شما نمره خواهد داد از تمامی جوانب مربوط به پروژه شما آگاهی داشته و از میزان تلاش و مدت‌زمان صرف شده برای انجام و اتمام آن باخبر باشد؛ در این صورت شما نگرانی کمتری نسبت به استاد راهنما و منتقد مهمانی خواهید داشت که اطلاعات کمتری نسبت به کار شما دارد و پس از بررسی کوتاه ده‌دقیقه‌ای نکته نظرات جالبی را بیان می‌کند. در مواردی که این اساتید پروژه‌هایی در دست اجرا دارند و یا در بعضی از پروژه‌ها همکاری می‌کنند در نظرات خود سعی می‌کنند تا پروژه شما را با استفاده از روشی خودخواهانه به پروژه خود نسبت دهند. پروژه شما می‌تواند به‌عنوان یک تحقیق چند محوری از محوطه خانه‌سازی در بخش تاریک کره ماه باشد و استاد مربوطه بتواند سؤالاتی را در مورد نحوه زهکشی‌های آب باران در این ساختمان‌ها مطرح کند. (کمی در مورد این موضوع فکر کنید ، اصلاً شوخی نمی‌کنم). همه این موارد برای کسانی که به نحو احسن پروژه خود را ارائه می‌کنند نیز اتفاق می‌افتد. ارائه آنها ممکن است که بسیار جذاب به نظر آید و منتقدین مهمان با بررسی آن به عظمت کار پی برده و آثار قبلی را در مقایسه با آن بسیار ضعیف و کوچک ببینند بنابراین سطح کاری شما را کاملاً متفاوت از بقیه موارد خواهند دید و غیره… اگرچه این پروژه بسیار باعظمت و فوق‌العاده جلوه می‌کند اما همه افرادی که در کلاس حضور دارند (ازجمله استاد) می‌دانند که عملی نیست. همه تحت تأثیر گرافیک شیک و زیبای آن قرار دارند ولی این یک کلاس است بنابراین استاد از تمامی کارهای انجام‌گرفته توسط شما و ارزش واقعی آنها آگاهی خواهد داشت.