خانه امام علی(ع)

شمار نشریه : 207

سيزده رجب مصادف با 12 اريبهشت، سالروز ولادت با سعادت مولاي متقيان حضرت علي  (ع) و روز پدر است. به جا خواهد بود که به همين مناسبت به معماري خانه ساده و با صفاي آن امام همام در کوفه بپردازيم.   خانه حضرت علي (ع) به فاصله بسيار نزديک از مسجد کوفه در سال هاي تغيير مرکز خلافت از مدينه به کوفه و حضور خاندان عصمت درکوفه ساخته شد، از تفتيش دم در ورودي که رها مي شوي حياطي نسبتا بزرگ با سنگ فرش ها و باغچه اي با نخل هاي سربه فلک کشيده تو را از فضا و زمان جدا مي کند، ازتمام مليت ها از اروپايي  و هندي گرفته تا پاکستاني و ايراني در گروه هايي با يک پرچم  در حياط جمع شده اند و ليدر ها فراز هايي از زندگي اهل کسا مي گويند، از اين همه خضوع حيرت مي کني.

معماري خانه امام علي (ع) با آنچه داوود ميرباقري  از بناي خانه امام علي (ع) در فيلم شهيد کوفه براي نمايش داد تفاوت چنداني ندارد. تمام بنا رنگ خاک دارد، چند در به حياط باز مي شود، بنا با چند پله از حياط جدا مي شود، چاه آبي که   شنواي  درد حضرت علي(ع) بود هنوز هم آب دارد و آب آن در آّبخوري هايي جريان يافته است تا زائران از آن بنوشند؛ درب اصلي  با چند پله کوچک تر و سراسر به يک حال بزرگ با تاقي گنبدي شکل که از بيرون هم مشخص است باز مي شود با گذشت سال ها از ساخته شدن اين بنا، اسکلت بندي بنا تغييري نداشته تنها  چندين مرتبه نماي داخلي بنا مرمت شده است. يکي از جالب ترين قسمت هاي بنا سرداب آن است که براي خود معماري جالبي دارد،تمامي اتاق ها با متراژ کمتر از 12 متر از يک طرف به شکل تو در تو به يکدگر و از طرف ديگر به شکل مستقيم به حال اصلي راه دارد. هنگام وداع که فرا مي رسد دستي به تنه نخل ها مي کشي و به دنبال يافتن در نيمه سوز خانه مدينه چشمانت را مي گرداني و جز ايست تفتيش چيزي نمي يابي.