نشریه شماره   204   دوهفته نامه آرشیو PDF پیام ساختمان

درمـــان بهتـــر از پيشگـــيري است!

سيد سجاد موسوي: کمتر از يک ماه به پايان سال 93 باقي مانده و کماکان رکود بيسابقه ساخت وساز ادامه دارد. در اين شرايط درآمد نهادهاي ذي ربط مانند شهرداري کاهش يافته و همين مسئله مديريت شهري را مجبور به تعريف منابع مالي جديدي کردهاست. منابعي که علاوه بر اينکه توسعه و توازن شهر را بر هم ميزند و هزينههاي بيشتري را از سازندگان و مالکان طلب ميکند. اگرچه اين رکود باعث کاهش حجم مراجعات براي دريافت پروانه ساخت شده اما اتفاقات غيرقابل پيش بيني در سال آينده و همچنين جرايمي که براي ديرکردها در نظر گرفته خواهد شد، شهروندان را بر آن داشته تا با شهرداري تسويه حساب کنند. در ادامه تهيه سلسله گزارشهاي پيام ساختمان از مراجعات مرم به شهرداريها سراغ يکي ديگر از مناطق 22 گانه تهران رفتهايم.

گريه پيرمرد آتشمان زد

پيرمرد گريه ميکرد به گونهاي که صداي گريهاش تمام نگاهها را به خودش جلب کرده بود. جلوتر رفتم. فکر کردم شايد مستمند باشد و به خاطر اينکه کمکش نکردهاند، ناراحت است اما کراوات خوش رنگش به من ميگفت؛ سخت در اشتباهي. با انبوهي از مدارک در دست چپ زارزار گريه ميکرد و ميگفت خدا ذليلتان کند. چرا اين قدر بيرحم هستيد؟ تمام دار و ندارم را دادم اما اين پولها تمامي ندارد. براي اين ساختمان جان و مال و آبرويم را گذاشتم. حالا هم به هر بهانهاي ميخواهند کاري کنند تا به نان شب محتاج باشم. اگر از اول ميگفتيد که تا اين اندازه بيرحم هستيد هيچ وقت خودم را خانه خراب نميکردم. جلو رفتم و گفتم پدر جان دقيقا توضيح بده که موضوع از چه قرار است؟.

با همان چشمان اشکبار و نگاه سرد و يخ زده گفت: اگر قول ميدهي مشکلم را حل کني تا بگويم اگرنه که کارم از درد دل گذشتهاست. در همان لحظه ياد صدها گزارشي افتادم که تراکم فروشي و تغيير کاربري و... را در پيام ساختمان و روزنامههاي ديگر فرياد ميزدند اما شهرداري کماکان راهش را ادامه ميدهد. بلادرنگ گفتم من فقط مينويسم تا... اما صداي بريده پيرمرد حرفم را قطع کرد و حرفي زد که انگار با پتک سنگين روي سرم زده باشند« آنها هم فقط حرف ميزنند اما با حرف زدن مشکلي حل نميشود» چهره خسته و هيکل نحيف پيرمرد مات و مبهوتم کرده بود.

100 ميليون بده

پس از خلق تراژدي دردناک توسط پيرمرد نوبت به ارباب رجوعي رسيد که ميگفت: به خاطر ارزش افزودهاي که به واسطه طرح تفصيلي برايم حاصل شده، حدود 100 ميليون تومان از بنده طلب کردهاند درحالي که با يک حساب سرانگشتي بر اساس آنچه خودشان گفتهاند بايد حدود 20 ميليون تومان پرداخت کنم. خلاصه اينکه بنده هم گفتم من توانايي پرداخت اين مبلغ را ندارم و ميخواهم کمتر از تراکمي که به بنده اختصاص دادهايد را استفاده کنم. همين که من اين جمله را گفتم بلافاصله 10 ميليون تومان تخفيف دادند.. پافشاري ميکنم تا ببينم بازهم تخفيف ميدهند يا خير؟! متأسفانه گاهي اوقات آنقدر ماجرا را ميپيچانند که خودمان هم به ادعاهايشان قانع ميشويم.

مردم را به جانتان مياندازيم

رضا- ک يکي از مراجعاني بود که از طرحهاي شهرداري گله مند بود: « حدود 10 سال است ملک بنده در يکي از طرحهاي شهرداري قرار گرفتهاست. عليرغم اينکه در کميسيون معوض (کميسيوني براي تعيين قيمت املاک يا واگذاري املاکي به جاي ملک مالک) قيمت هر متر ملک بنده حدود 3 ميليون تومان تعيين شد اما در ادامه کار، شهرداري عنوان ميکند که چون اين ملک در وضعيت طبيعي بايد مقداري عقب نشيني کند، متري 5/1 ميليون تومان پرداخت ميکند. نتيجه اينکه ازيک طرف ملک ما در طرح قرار دارد و اجازه ساخت وساز نداريم و از طرف ديگر شهرداري اعلام ميکند که ملک شما مانع از فعاليتهاي توسعه شهري است و اگر مانع اجراي طرح شويد، مردم را به جانتان مياندازيم.

تسويه کنيد

يکي از شهروندان مراجعهکننده به شهرداري که خيلي هم عجله داشت، گفت: بايد عوارض مفاصا حساب نوسازي را پرداخت کنم چون اگر به سال آينده موکول گردد مشمول 9درصد جريمه ميشود. شهرداري به دليل کاهش درآمد حاضر است در آخر سال حتي با قائل شدن تخفيف، عوارض را دريافت کند.

بد ساختن را ول کن اضافه بنا را بچسب

خانمي که ميگفت خودش مهندس شيمي است و پس از يک عمر کار ميخواهد خانه دار شود، گفت: خانه پدري ام را به يک سازنده دادم تا به صورت مشارکتي بسازد اما متأسفانه به دليل رعايت نکردن اصول ساخت از سازنده ساختمان به شدت شاکي هستم و مهندس ناظر هم به هيچ وجه حاضر نيست گزارش خرابکاري سازنده را به شهرداري گزارش کند. اينجا آمدم اما هر چه داد ميزنم که يک نفر به ساختمان من رسيدگي کند، بيفايدهاست. يکي از کارشناسان شهرداري از من پرسيد اضافه بنا داري؟ گفتم نه. دوباره سؤال پرسيد: تغيير کاربري داريد؟ گفتم نه. خلاصه اينکه گفت حرفتان خريدار ندارد. برويد توافقي موضوع را حل کنيد. ظاهرا کسي به بد ساختن گير نميدهد و فقط زياد ساختن براي شهرداري ملاک است.

تخلف را  بو ميکشند

يکي از سازندگاني که به شهرداري مراجعه کرده بود، اظهار داشت: مجوزي که براي گود برداري ساختمانم گرفته بودم، دوطبقه زيرزمين بود اما با مشورت برخي دوستان تصميم گرفتيم گود را عميقتر بکنيم. در ابتدا شهرداري هيچگونه اخطاري به ما نداد اما کار که وارد مراحل بالاتر شد، سر و کله اخطارهاي شهرداري پيدا شد. باوجوداينکه حتي مهندس ناظر هم تخلفات ما را گزارش نکرده بود، اما در جريان ريز تخلفات بودند. به نظر من شهرداري تخلفات را بو ميکشد.

وي افزود: شهرداري در مرحله طراحي و محاسبات اجازه تخلف را ميدهد، چون معتقد است درمان بهتر از پيشگيري است. اگر قرار باشد در همان مراحل اوليه از تخلف جلوگيري کند، هيچ هزينهاي دريافت نخواهد کرد اما چنانچه پس از اجرا که کار از کار گذشته شهرداري وارد عمل شود، ميتواند پول خوبي به جيب بزند. بنابراين به اميد تخلف در مرحله اجرا جلوي تخلف در مرحله طراحي را نميگيرد.

وقت پول گرفتن ندارند

امير، شهروند ديگري بود که با خبرنگار ما به گفتگو پرداخت و گفت: براي واريز عوارض مفاصا حساب نوسازي آمدهام اما آنقدر سرشان شلوغ بود که وقت نشد کارم را انجام بدهم. آنقدر شهرداري براي خودش مشغله درست کرده که اين همه شهرداري مناطق و نواحي هم از پس کار برنمي آيند در عوض بعضي از نهادها در اين موقع سال تا حدود زيادي بيکار هستند. واقعا بااين همه پول چکار ميکنند؟ شنيدهام کارمندان شهرداري وضعيت اقتصادي خوبي دارند. حقيقت هم چيزي جز اين نيست چون چند نفرشان را ميشناسم. کاش من هم کارمند شهرداري بودم.