هرهفته شنبه ها - سال سیزدهم

پرتیراژترین نشریه صنعت ساختمان

نشریه شماره   204   دوهفته نامه آرشیو PDF پیام ساختمان

انتقاد زیاد شده، کو گوش شنوا؟

رئيس هيئت مديره کانون مهندسان معمار دانشگاه تهران با بيان اينکه "پايتخت ديگر ظرفيت ندارد": اگر وضعيت شهر تهران به همين صورت ادامه پيدا کند، اميدي باقي نميماند و وضعيت شهر تهران هر روز بدتر خواهد شد. ما نيازمند عزمي ملي هستيم.

وزير راه و شهرسازي گفته است شهر تهران 15 ميليون نفر جمعيت دارد، درحالي که اين جمعيت بايد 6 ميليون باشد. لازم است تا معماران انتقاداتي با شديدترين لحن براي برونرفت از اين شرايط داشته باشند.

دکتر مهرداد هاشمزاده همايوني گفت: تا به حال رقم دقيق و مشخصي در رابطه با ظرفيت جمعيت تهران داده نشده است. گروههاي مختلف ميزان جمعيت مختلفي را عنوان ميکنند؛ براي مثال افراد در حوزه محيط زيست اين تعداد را چيزي در حدود 4 الي 5 ميليون نفر ميدانند.

وي با اشاره به مشکلات ناشي از تراکم بالاي شهر تهران گفت: تهران، ظرفيت اين بارگذاري شديد را ندارد. خدمات، صنعت، کاربريها و... در تهران متناسب با ظرفيت آن نيستند. بسياري از مشکلات امروز شهر تهران، ناشي از جمعيت بيش از اندازه آن هستند. در اين شرايط خدمات پايهاي زندگي شهري مانند پارکها، مدارس و... با مشکلات زيادي روبرو شدهاند. براي مثال کافي است نگاهي به وضعيت زندگي شهري از محدوده خيابان آزادي به پايين آن بيندازيم؛ در اين مناطق که عمدتا اقشار ضعيف اجتماعي در آن ساکن هستند، نبود فضاهاي مناسب، مشکلاتي اجتماعي را نيز دامن زدهاند.

هاشمزاده همايوني در رابطه با کمبود فضا در مناطق جنوبي شهر تهران اظهار کرد: ما امروزه در شهر تهران شاهد اين هستيم که بخش زيادي از درگيريهاي خانوادگي، ميان همسايهها و بر سر جاي پارک ماشين در کوچه و خيابان است. جنوب شهر تهران پيش از تغييرات زندگي به شکل امروزين آن، جايي بود با روابط همسايگي بسيار خوب؛ رد و بدل کالا و روابط انساني حاکم در اين نقاط در دهههاي پيشتر براي همه روشن است. اما اين روابط دوستانه امروزه به دليل کمبود فضا و ساخت و سازهاي بيشمار بدل به دشمني شدهاند. کوچه و خيابانهاي شهر تهران قبلا فضايي براي بازي و فعاليت کودکان و نوجوانان بود، اما اين فضا را امروز ماشينها اشغال کردهاند.

اين معمار درباره راهحل برونرفت از اين وضع شهر تهران گفت: مشکلات مربوط به شهر تهران، به اين راحتي قابل حل شدن نيستند. ما نيازمند يک برنامه‌‌ريزي بلندمدت در اين زمينه هستيم. پيش از هرچيزي بايد بحث "آمايش سرزمين" در بهبود وضعيت تهران پيگيري شود. بايد مشخص شود که ظرفيت واقعي اين شهر چقدر است و اگر قرار است از ظرفيت آن بيش از حد معمول استفاده شود، لازم است تا سرمايهگذاريهاي عظيمي در اين رابطه انجام شود؛ با خرچ پول ميتوان تهران را در ظرفيتي بالا نگه داشت، اما چنين سرمايهگذارياي براي حيات شهري تهران تا به حال نشده است. در کنار اينها بايد کنترل دقيقي بر روي عملکردهاي مسئولان مربوطه وجود داشته باشد.

رابطه با تهران بايد دوسويه باشد

هاشم زاده تصريح کرد: ذکر اين نکته لازم است که ما با طبيعت و هيچ منطقه زيستياي نميتوانيم رابطهاي يک سويه برقرار کنيم؛ اگر تا بهحال تا اين حد از تهران گرفتهايم، حال بايد به همان ميزان و در قبالش به تهران چيزهايي بدهيم.

وي در رابطه با سخن وزير راه و شهرسازي مبني بر اينکه بايد معماران انتقادهايي سازنده به وضعيت شهري تهران داشته باشند، گفت: معماران و شهرسازان تا بهحال نقدهاي زيادي به وضعيت تهران وارد کردهاند، اما صراحتا بگويم: "کو گوش شنوا؟". در دوره دوسالهاي، يعني از نيمه 90-91 تا نيمه 1392، در تهران به اندازه دهسال پروانه ساخت صادر شد. آيا در چنين وضع شتابزدهاي ميتوان برخوردي علمي با گسترش و رشد بيرويه تهران کرد؟ از نظر من خير!

به گفته اين کارشناس؛ "اينکه وزير راه و شهرسازي يا هرکس ديگري سخن از مشکلات تهران بگويد، به تنهايي کافي نيست. ما نيازمند عزمي ملي در سطوح بالاي جامعه هستيم و در اين عزم قانون بايد پشت تصميمات قرار بگيرد تا بتوان وضعيت موجود را تغيير داد. ايجاد جريانسازيها توسط رسانهها و مطبوعات يکي از راههايي است که ميتواند به ايجاد عزم ملي کمک کند."