هرهفته شنبه ها - سال سیزدهم

پرتیراژترین نشریه صنعت ساختمان

نشریه شماره   200   دوهفته نامه آرشیو PDF پیام ساختمان

داروی تلخ ساختمان با شهد ظرافت

ابر و باد و مه خورشيد و فلک که از سال ها قبل در کار بودند، دست به دست هم دادند و با گرداندن چرخ روزگار، موجب شدند پس از گذشت حدود 11 سال، نشريه پيام ساختمان به خوشي و خرمي به شماره 200 برسد. همين اتفاق فرخنده و مسرت بخش باعث شد سطوري را براي شما قلمي کنيم. اما ما چگونه ما شديم؟ از کجا آمده ايم، الان چه ميکنيم و قرار است به کدام سمت برويم؟ براي پاسخ دادن به اين سوالات، که لابد در هر سالگردي جزو واجبات است، بايد ابتدا نگاهي داشته باشيم به زمينه و گستره و بستري که پيام ساختمان در آن فعاليت مي کند، يعني صنعت ساختمان کشورمان.

 حوزه ناتماميها!

صنعت ساختمان در کشور ما، سرزمين نامعلومات و نامتعينات است، چرا که همه چيزهاي مهم در آن نصفه نيمه و نيم بند بوده و هواي آن در اين روزها، مه گرفته، نيمه ابري - نيمه آفتابي، همراه با رنگين کمان زيبا و بارش شهاب سنگ و قلوه سنگ هايِ يهويي است. شما فقط به خاطر مبارک بياوريد که در شرايط حساس کنوني، با نزديک به نيم قرن تجربه! صدور شناسنامه فني و ملکي به حالت پا در هواست، بعد اصلاح قانون نظام مهندسي هم فعلا معلق است، يک پارچه کردن نظامات فني و مهندسي کشور هم که در دست انداز امور اجرايي است، خبري جز «حرف» از بيمه تضمين کيفيت ساخت نيست، استفاده از کارگران داراي کارت مهارت در حد يک «ايده ال دست نيافتني» متوقف است، قانون پيش فروش ساختمان في الواقع قفل صنعت ساختمان شده است، بازاري با 100 درصد مصالح استاندارد در ناکجا آباد دائر است، طرح ناظر مقيم همچنان عقيم است، طرح جامع مسکن در آب نمک خوابيده است، طرح مسکن اجتماعي بشنو و باور نکن شده است، ماليات از خانه هاي خالي سال هاست صرفا در مرز هشدار است، نياز واقعي ما به ساخت مسکن سالانه امري نامعلوم و نامشخص است و ... ادامه بدهم ...؟ اگر به اندازه کافي سردرگم نشده ايد فقط در مورد همين نياز سالانه ما به مسکن توجه کنيد که چه اندازه آمارهاي متفاوتي داده مي شود: زماني قرار بود از سال 1389 به بعد کسي در کشور مستاجر نباشد و امروز، (همان شرايط حساس کنوني و نزديک به نيم قرن تجربه) در همايش خود وزارت راه و شهرسازي، وزير اعلام مي کند سالي يک ميليون و 200خانه بايد بسازيم و کارشناسان وزارتخانه در پنل هاي تخصصي آن همايش مي گويند ما به اين حجم از ساخت و ساز نياز نداريم. به زبان ساده تر با اين که همه در کار آمار گرفتن و آمار دادن هستند ولي باز هم همه چيز نامشخص و در هاله اي از ابهام است؛ هر مسئولي هم به فراخور نيازش يک روز آمار را مي کشد پايين و روز ديگر که نيازش رفع شد مي کشد بالا. حرف مسئولان شد، ما ياد يک عالمه چيز افتاديم که فعلا جايش نيست بگوييم؛ فقط اين را عرض کنيم خوشبختانه هميشه حوادث و سوانح ناگوار در صنعت ساختمان (که ديگر کسي لفظ ندرت را براي آنها به کار نمي برد) با واکنش مسئولان اين حوزه روبه رو مي شود. يعني اگر دقيقش را خواسته باشيد ما اين طور مواقع با آقايان تماس مي گيريم تا از واکنش آنان مطلع شده و ببينيم قصور از ناحيه چه شخص يا ارگاني بوده که با اين پاسخ مواجه مي شويم: مشترک مورد نظر در حال نشان دادن واکنش مي باشد! و اين نشان مي دهد که بنا به باور مسئولان، نه تنها در صنعت ساختمان مقصر نداريم بلکه همان مقصراني هم که نداريم، تقصير مصالح غيراستاندارد و نامرغوب است! اجراي قوانين و مقررات هم که معمولا تنها در روز اول سخت است، چون روز دومي ندارد!

چه کنيم بهتر از اين؟

ما از اول قصد داشتيم که در اين بخش به اين مسائل بپردازيم که ما چگونه ما شديم و قرار است بعدا چه کنيم و اين طور صحبت ها؛ حتي من شنيدم که شما مخاطبان عزيز براي اطلاع از اين موضوع از ساعت 9 منتظريد تا من بيايم و براي شما توضيح بدهم. البته از اتاق فرمان اشاره مي کنند از هشت! مردم از هشت؟ از هفت؟ از شيش؟ از پنج و نيم؟ از چهار صبح؟ من ديگر کم آوردم! بله، ميگفتم: پيام ساختمان روي ديگر صنعت ساختمان است. ولي هر چه در آن طرف ابهام است ما سعي کرده ايم با شفافيت، صراحت و صداقت با همه مواجه شويم. همه که مي گويم شامل طيف وسيعي مي شود از مديران و مسئولان تصميم گير و غيرتصميم گير صنعت ساختمان در بخش دولتي و خصوصي، اشخاص حقيقي و حقوقي فعال و غيرفعال در اين صنعت، مخاطبان و خوانندگان پيگير و غيرپيگير، صاحبان صنايع و آگهي دهندگان و غيرآگهي دهندگان و غيره ...

اين شفافيت و صداقت براي ما زيربنايي بوده که بر اساس آن در 11 سال گذشته سعي کرده ايم در راستاي وظايف حرفه ايمان، با همه افراد و اشخاص و گروه هاي مذکور همکاري کنيم، ولي چون دستمان توي جيب خودمان است نه ناني قرض مي دهيم و نه ناني قرض مي گيريم؛ رک و راست، ولي با ادب و اتيکت حرفه اي، در هر جايي که بحث صنايع عمراني کشور مطرح بوده به حد وسعمان حضور يافته ايم و تمام تلاشمان اين بوده که با اطلاع رساني درست و دقيق، به رفع موانع و حل مشکلات اهالي اين صنف کمک کنيم.

دور مشو، دور مشو

بله، از اصل صحبتمان دور نشويم؛ پيام ساختمان به شماره 200 رسيد، با استعانت حضرت حق، با همراهي شما مخاطبان و با تلاش خبرنگاران و روابط عمومي و واحد بازرگاني و ساير اعضاي اين مجموعه. ادعا نمي کنيم که بي عيب و نقصيم ولي ادعا داريم که در رفع کاستي ها و کمبودهايمان حداکثر تلاشمان را مي کنيم. در اين مسير موانعمان کم نبوده و به خوبي هم از مشکلات ادامه مسيرمان مطلع هستيم. اما ، ما چه مي توانيم بکنيم، الا اين که در هر دو هفته يک بار «نشريه پيام ساختمان» را با جديدترين و متنوع ترين اخبار و مطالب روز صنعت ساختمان کشور، عينهو يک دسته گل در بياوريم و تقديم شما کنيم؛ حالا از جدي گذشته، صنعت ساختمان ما، از زاويه اي ديگر، جاي شاد و مفرحي هم هست و با اين همه مشکلات، که در آن بساز و بندازها جدي جدي مي سازند و مي اندازند و بهره برداران شوخي شوخي زير آوار مي مانند، نه تنها هنوز طنز در آن نمرده که خيلي هم سرزنده است و دارد در اين صنعت پر ماجرا، با موج مکزيکي هواپيماي مالزيايي مي اندازد.

اين بود انشاي ما در باره شماره 200 ؛ که در آن داروي تلخ ساختمان را به شهد ظرافت بر آميختيم! (بله؟)  نکند شما هم فکر مي کرديد آن مرد که با کلنگ طنز مينوشت رفته است؟ بله رفته بود، ولي دوست دارد برگردد !