چالش‌هاي پيش روي شوراي شهر تهران

شمار نشریه : 158


سيد سجاد موسوي

اين روزها بازار ليست‌هاي انتخاباتي مختلف براي حضور در شوراي شهر چهارم تهران همچون انتخابات رياست جمهوري داغ است و بسياري ازگروه‌ها با سليقه‌های مختلف براي حضور در انتخابات اعلام آمادگي كرده‌اند. در كنار فهرست‌ها و اسامي، آنچه مسلم است فعاليت شوراها در ادوار گذشته بود كه نشان داد شوراها به رغم برخي مشكلات توانسته‌اند جايگاهي مناسب در ميان مردم بيابند و به همين دليل است كه براي شرکت‌کنندگان و احزاب جاذبه دارد، اما سؤالی كه به ذهن مي‌آيد اين است كه شوراها در دوره چهارم چه مشكلاتي از مديريت شهري مانند تهران را بايد مورد توجه قرار دهند.

تاكيد بر درآمد پايدار شهرداري

قانون درآمدهاي پايدار شهری يكي از مهم‌ترين دغدغه‌هاي شهرداري تهران است. همانگونه که در همايش بررسي چالش‌هاي موجود در قانون شهرداري‌ها از سوي سخنرانان مورد توجه قرار گرفت، يكي از مهم‌ترين پيامدهاي فقدان درآمدهاي پايدار شهري در ساليان اخير، فروش تراكم بوده كه به گفته كارشناسان خسارات عديده‌اي را به شهر وارد كرده است . شوراي اسلامي شهر تهران در دوره چهارم بايد قانون درآمدهاي پايدار شهرداري كه از سال‌ها پيش به مجلس ارائه شده و مورد بررسي قرار نگرفته است را مورد مطالبه قرار دهد يا اگر بر اساس قانون مقررشده دولت به شهرداري كمك كند و به هر دليل از اين مهم كوتاهي كرده است، با رايزني لازم در صدد حل آن برآيد. همچنانكه در ماجراي جدايي شهر ري از تهران نقش كليدي و حائز اهميتي داشت.

آلودگي هوا

اقدام مهم ديگري كه بايد از سوي شوراي شهر تهران صورت گيرد، مشكل آلودگي هواي تهران است که مرگ سالانه پنج هزار نفر از شهروندان تهراني بيانگر عمق اين فاجعه است. متأسفانه عليرغم هشدارهاي شوراي شهر سوم در اين زمينه اقدامي صورت نگرفت و امروز كودكاني را می‌بینیم که بايد براي نجات از چنگال آلودگي هوا از ماسك استفاده كنند و يا سالخوردگانی كه در دوران پيري با اين معضل روبه‌رو هستند. در اين رابطه شوراي شهر تهران مي‌تواند از يك طرف شهرداري را براي كاهش آلودگي هوا به جاي برخي پروژه‌هاي ناكارآمد حمل‌ونقل، به گسترش هرچه بيشتر مترو ، ترغيب كند و از سويي ديگر دولت را مجاب به پرداخت سهم حمل‌ونقل شهرداري‌ها نماید.

ترافيك روي اعصاب

معضل بزرگ ديگر كه روي اعصاب ساكنان تهران است، مشکل ترافيك است؛ ترافيكي كه متأسفانه هر روز وضعيت وخيم‌تري پيدا مي‌كند و شوراي شهر تهران باید در اين رابطه وظیفه خود را به نحو احسن انجام دهد؛ وظيفه‌اي كه البته با انجام تمهيدات براي مقابله با آلودگي هوا گره خورده و هرچقدر حمل‌ونقل عمومي گسترش پيدا كند، ترافيك كم‌تر شده و متعاقب آن آلودگي هوا هم کاهش می یابد. البته در اين ميان لازم است فكري هم به حال تأمین پاركينگ كنند. اين اقدام مي‌تواند با هماهنگي با معاونت‌هاي حمل‌ونقل و ترافيك و همچنين معاونت معماري و شهرسازي صورت گيرد. بدين معني كه اين معاونت‌ها سرمايه‌گذاران را با ارائه تسهيلات مناسب به ساخت پاركينگ در نقاط مختلف شهر ترغيب و تشويق كنند. معضل ترافيك تهران تنها به شهرداري ختم نمي‌شود و لازم است شورا با دولت هم رايزني كند تا بر اساس آن اولاً خريدار خودرو ملزم به تأمین پارکینگ شود و دوم اينكه كيفيت سوخت خودروها مورد توجه قرار گيرد چرا كه بارها و بارها مسئولان شوراي شهر تهران در مورد بنزين‌هاي غير مرغوب و نقش آن در آلودگي هوا هشدار داده اند.

بافت فرسوده فاجعه ساز

مشكل و معضل ديگر تهران مربوط به بافت‌هاي فرسوده‌اي است كه حجم بسيار عظيمي از مساحت تهران را به خود اختصاص داده‌اند و با وقوع يك زلزله نه چندان بزرگ فاجعه‌ساز مي‌شوند. در حال حاضر شهرداري سياست‌هايي مانند صدور رايگان پروانه ساخت و همچنين مكانيزم‌هايي مانند تراكم تشويقي را جهت تسريع در نوسازي، در نظر گرفته اما واقعيت اين است كه ساخت‌وساز در بافت‌ فرسوده آنقدر پر چالش است كه اين سياست‌ها هم منجر به احيا و نوسازي اين بافت‌ها نمی‌شود چرا كه در كوچه‌هاي تنگ و تاريك با عرض يك متر عملا ساخت‌وساز غیر ممکن است. در اين حالت شوراي شهر تهران بايد با رايزني و ايجاد تعامل بين شهرداري و دولت نسبت به تملك و ساخت‌وساز در اين بافت‌ها اقدام كند چرا كه تجربه نشان داده است با نوسازي تك پلاكي و حتي تجمیع چند پلاک كار به سرانجام نمي‌رسد؛ بنابراين بايد با مشاركت دولت آينده و شهرداري رديف بودجه‌اي مشخص براي احياي اين بافت‌ها در نظر گرفته شود زيرا همان طور كه خود مسئولان معترفند؛ بافت‌هاي فرسوده مكان خوبي براي سرمايه‌گذاري هستند و سودآوري هم خواهند داشت.

پرهيز از جناح‌بازي

اقدام ديگري كه شوراي شهر تهران در كنار اين اقدامات بايد انجام دهد، پرهيز از جناح‌بازی و طرفداري بي‌چون و چرا از شهرداري و يا دولت است. متأسفانه در ادوار مختلف شوراي شهر تهران شاهد بوده‌ايم كه اعضا از شخص و جناح خاصي بدون چون و چرا حمايت كرده‌اند، به گونه‌اي كه قبل از برگزاري جلسات، تقریباً مي‌توان موافقان يا مخالفان را شناخت و شهروندان تهراني به همين دليل دچار خسارات زيادي شده‌اند. بنابراين شوراي شهر تهران بايد هدفش بهبود وضعيت شهر باشد ، نه رضايت شخص يا گروهی خاص.

يك نكته

شوراي شهر تهران كميسيون‌هاي مختلفي دارد و هر كدام از اعضا در يكي از اين كميسيون‌ها قرار مي‌گيرند اما متأسفانه بيشتر اعضاي كميسيون‌ها مانند كميسيون‌هاي مجلس شوراي اسلامي فاقد تخصص هستند و به همين دليل ديد جامعي نسبت به كميسيون مربوطه ندارند و در بسياري از موارد تصميمات فاقد كارايي لازم هستند؛ اميدواریم كه تخصص افراد در تأیید صلاحيت آنها هم موثر باشد.