نهنگ دریای روزنامه‌نگاری

شمار نشریه : 182

*غلامرضا خراسانی
لابد دیده‌اید که بعضی آدم‌ها به صورت by default روی مخ هستند به نحوی که اگر یک بار در طول روز آنها را ببینی خیال شومشان تا خود صبح روز بعد روی اعصاب آدم روپايي مي‌زند؛ بعضی دیگر هم هستند که ظرف مدت کوتاهی آن قدر تغییر می‌کنند که بعداً هر وقت در آئینه نگاهی به خودشان می‌اندازند، می‌پرسند: ببخشید، شما؟ بعضی آدم‌ها هم در گروه «قوم الظالمین» قرار دارند و معلوم نیست از چه بیمه‌ای استفاده می‌کنند که هر چه آنها را ناله و نفرین می‌کنیم، آخ هم نمی‌گویند! بعضی آدم‌ها هم هستند که جورهای دیگری هستند، برخی با شما جورند و برخی ناجورند و خلاصه اینکه آدم‌ها جورواجورند؛ اما ما چه جوریم؟ ما که نهنگ دریای روزنامه‌نگاری باشیم یک جور خوبی با شما جوریم و در هر شماره حوادث و وقایع صنعت ساختمان را برایتان موشکافی می‌کنیم؛ مثل همین شماره قبل که موشکافی کردیم و فلک گفت احسنت و مه گفت زه! الآن هم اگرچه زبان مان مو درآورده از بس مسائل را موشکافی کرده‌ایم ولی همچنان حواسمان تماماً به مو و پیچش مو هست و مو را از ماست می‌کشیم و اصلاً اگر شما مو می‌بینید ما ریزش مو را هم می‌بینیم و نظایری از این قبیل!
کلوخ نباش، مهربان باش!
وزير راه و شهرسازي که زمانی قائم‌مقام رئیس سازمان صدا و سیما هم بوده، از خانه هنرمندان بازدید، از كالبد بسيار عبوس و خشن شهرها گلایه و بر لزوم لطافت و مهرباني در شهرها تاكيد كرده است. عباس آخوندی که گویا تحت تأثیر حضور در جمع هنرمندان قرارگرفته بوده ،گفته: زماني كه در خيابان‌هاي ابرو ترش كرده و نامهربان كه جایی براي پياده‌روها ندارد و فقط جاي ماشين است، قدم مي‌گذارم رنج می‌برم! آخوندي ادامه داده: آباداني به شرطي پايدار خواهد بود كه شهروندان بتوانند به يكديگر مهر بورزند چرا که شهر تنها كالبدي از سنگ و كلوخ نيست. علیرغم درستی سخنان مقام محترم وزارت، متأسفانه باید به استحضار ایشان برسانم صاحب‌خانه ما به هیچ‌وجه حاضر نیست به بنده مهر ورزیده و در اجاره خانه دریافتی تخفیف اندکی بدهد؛ فلذا بهتر است آن مقام منیع هر چه سریع‌تر فکری برای جبران و کاهش تقاضاهای تلنبار شده مسکن طی 10 سال اخیر بنمایند. 
حکایت سه پارگی!
یکی از مدیران اداره کار استان تهران به اعضای هیئت‌رئیسه یکی از تشکل‌های صنفی و مهندسی این استان پیشنهاد داده به جای اینکه بر سر مقام ریاست انجمن یقه همدیگر را پاره کنند، بروند انجمنشان را سه پاره کرده و هر کدام یک تکه آن را برای خودشان بردارند! یعنی واقعاً آدم در اعماق وجودش احساس خوشحالی می‌کند وقتی می‌بیند این تشکل‌های مختلف صنفی و فنی این قدر به فکر منافع بهره‌برداران ساختمان هستند، فقط اشکال کار این است که این دوستان از بس خودشان را از مردم و مردم را از خودشان می‌دانند، فکر می‌کنند که اگر دنبال منافع خودشان باشند پس دنبال منافع مردم هم هستند دیگر!
من دیگه حرفی ندارم
رئیس کمیسیون عمران مجلس در حالی از بررسی کلیات پیش‌نویس پیشنهادی دولت در بخش مسکن سخن گفته که از قرار، طرح مذکور تنها حاکی از وضع موجود در بخش مسکن بوده است! سید مهدی هاشمی به طور دقیق اعلام کرده: «در این پیش‌نویس دولت به بررسی وضع موجود در بخش مسکن پرداخته و اعلام کرده است که چه تعداد مسکن در شهرها و چه تعداد مسکن در روستاها داریم». باز هم برای کسانی که ممکن است به خوبی مطلب را نگرفته باشند توضیح داده می‌شود آن طرحی که قرار بود وزیر راه و شهرسازی دولت یازدهم آن را به عنوان جایگزین طرح مسکن مهر ارائه کند ارائه‌شده و وقتی در کمیسیون عمران با سلام و صلوات بسته پیشنهادی را در حضور سید محمد پژمان، معاون وزیر راه و شهرسازی باز کردند دیدند که پیش‌نویس ارائه‌شده از سوی دولت تنها حاکی از وضع موجود در بخش مسکن بوده و تمام! به قول فامیل دور: من دیگه حرفی ندارم .
دو بر هیچ به نفع کارگران!
طرح مسکن پاک، طرح مسکن مهر، طرح مسکن اجتماعی، طرح مسکن امید، طرح مسکن ...، سال به سال به قطار طرح‌های مسکنی افزوده می‌شود و خوشبختانه در این امور، یعنی دادن طرح، به خودکفایی مبسوطی رسیده‌ایم ولی وقتی به اجرا می‌رسیم بخشی از طرح مسکن مهرمان را باید سازندگان ترک اجرا کنند و آزادراه تهران – شمال مان را چینی‌ها باید بسازند و ... حالا از اصل حرفمان دور نشویم: بعد از گذشت چند ماه از رونمایی از نام «طرح مسکن اجتماعی» سرانجام وزیر راه و شهرسازی در سال روز تأسیس بنیاد انقلاب اسلامی مقداری از جزئیات این طرح را نیز آشکار ساخت: ساخت 150 هزار واحد مسکونی در هر سال و یک میلیون و 500 هزار واحد مسکونی طی 10 سال؛ مکان اجرای طرح مسکن اجتماعی در بافت‌های فرسوده؛ سازنده بنیاد مسکن انقلاب اسلامی، شهرداری‌ها و سایر نهادهای عمومی.
اما این همه داستان نیست چرا که پیش از اتمام اولین ماه سال 93 ، وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی «طرح مسکن امید» را رو کرد تا این وزارتخانه هم، علیرغم سابقه نه چندان مثبت تعاونی‌های مسکن، مجرایی برای ورود در مبحث ساختمان‌سازی داشته باشد. علی ربیعی اعلام کرده که طی مدت پنج سال، جهت خانه‌دار شدن بازنشستگان و کارگران، طرحی به نام «طرح مسکن امید» که از مسکن مهر هم بهتر است اجرایی خواهد شد. ظاهراً ساخت سه تا شش میلیون واحد مسکونی برای کارگران، افقی است که برای این طرح در نظر گرفته شده است.
با توجه به جهت‌گیری طرح‌های مسکن امید و مسکن اجتماعی برای خانه‌دار کردن کارگران و بازنشستگان، می‌توان گفت که طرح‌های مسکنی فعلاً به نتیجه «دو بر هیچ به نفع دهک‌های پایین و کارگران» رسیده‌اند.