هرهفته شنبه ها - سال سیزدهم

پرتیراژترین نشریه صنعت ساختمان

نشریه شماره   165   دوهفته نامه آرشیو PDF پیام ساختمان

همایش‌های مفید ! برای برگزارکننده


برگزاري همايش هاي متعدد‎ ‎با موضوعات مختلف اين روزها ‎ ‎به موضوعي عادي تبديل شده است، اما وقتي‎ ‎اين همايش ها را که متاسفانه دامن صنعت ساختمان را نیز به شدت گرفته مورد بررسي قرار دهيم، بيش از هر چيز دو سوال ذهن را به خود مشغول می کند: بودجه هاي اين نوع همايش ها و اعتباراتي که به آنها اختصاص يافته از کجا آمده و اين آيا این گونه همایش ها ‎تاثير مثبتي هم برای صنعت ساختمان کشور دارد يا نه؟

البته برخی از این همایش ها را دستگاه های دولتی با صرف اعتبار از خزانه دولت برگزار می کنند که به جرات مي توان گفت بسیاری از اين گونه همايش ها، بيشتر از آنکه گره گشاي مشکلات واقعي و اولويت‎ ‎دار کشور و صنعت ساختمان باشند، به کار پر کردن و درخشان نمودن کارنامه برخي مديران مي آيند! شاید اگر مسئولان و دستگاه های نظارتی به این گفته یکی از اعضای کمیسیون عمران مجلس شورای اسلامی که با انتقاد از هزینه کرد بی مورد در برگزاری برخی همایش های هزینه بر، اعلام کرده بود: «هزینه همایش های بی فایده در کشور ده برابر بیشتر از مفاسد مالی است» توجه نشان داده بودند شاید امروزه کمتر شاهد برگزاری چنین همایش هایی بودیم.

اما برگزاری همایش های پرهزینه در هتل های لوکس و سالن ها و مراکز همایشی که برای یک شب استفاده مبالغ بسیاری طلب می کنند، آن هم توسط بخش خصوصی (که ناگفته پیداست همیشه به دنبال کسب منفعت و سودآوری بوده و هست) از آن نوع کارهاست که ناخودآگاه سوال «ازکجا آورده اند؟» را به ذهن متبادر می کند! تامل در همايش هاي مختلف بويژه آنهایی که قرار است «برترینها، بهترین ها و ماندگاران و نام آوران» را در صنایع مشخص و معرفی کنند نشان دهنده این است که رشد حيرت آور گرايش به برگزاري انواع همايش ها، سمينارها و کنفرانس ها که اغلب بدون‎ ‎هرگونه توجيه علمي برگزار می شوند صرفا دریافت هزينه هاي هنگفت‎ از آن افراد و شرکت هایی است که قرار است «برتر، ماندگار، نام آور» معرفی شوند!

در خصوص هزينه هاي این گونه همايش‎ ‎ها جاي بحث نيست، چون یک عده دوست دارند خود و زیرمجموعه تحت مدیریتشان به نوعی معرفی شوند و عکس و اسم و مصاحبه آنها در جایی چاپ شود؛ ولي واقعيت اين است که اصل این گونه همايش ها نيز متاسفانه علي رغم تبليغاتي‎ ‎که از قبل مي شود از کارايي زيادي برخوردار نیست، به گونه اي که بعد از به پايان‎ ‎رسيدن همايش ها همه چيز تمام شده تلقي می شود و اين که يک عده کارشناس نتایج و اثرات آن را بررسي کنند، وجود ندارد.

‎پرسش اينجاست که چه بخشي از همايش‎ ‎ها و سمينارهاي متعدد و اغلب پرهزينه اي که برگزار مي شوند ضروري هستند و چه بخشي‎ ‎از آنها غيرضروري؟ آيا اصولا ملاک و معياري براي سنجش ضرورت همايش ها و سمينارها‎ ‎وجود دارد؟ متاسفانه بعد از صرف این همه هزینه و واگیردار شدن اپیدمی «برگزاری همایش» هنوز هيچ نهاد مشخصي براي سنجش ضرورت برگزاري همايش ها در کشور وجود ندارد!

از طرف دیگر بسياري از موضوعاتي که همايشي در مورد آنها برگزار مي شود نيازي به‎ ‎برگزاري همايش ندارند و با ساير روش هاي کم هزينه تر، اهداف تعريف شده قابل دسترسي‎ ‎هستند، ‎به ويژه آن که تقريبا اکثر اين همايش ها به جاي اين که برنامه ريزي شده و بر‎ ‎اساس نيازهاي واقعي باشند با تصمیم یک مجموعه خصوصی کلید می‌خورند.در کل می توان گفت برگزاری این گونه همایش ها بیش از آن که به حال کسانی که در موضوع آن همایش فعال هستند مفید باشد برای برگزارکنندگان، اعم از بخش دولتی و خصوصی مفید هستند!