بازدید امروز تا این لحظه 9267 بار

شارح بزرگ مدرنیسم

کارلو اسکارپا معمار برجسته ایتالیایی به عنوان یکی از اسرارآمیزترین شارحان مدرنیسم مطرح است که آثار معماری خلاقانه ای از خود به جا گذاشت . کارلو اسکارپا از معماران برجسته مدرن ایتالیا ، هنرمند و طراح خلاقی بود . اسکارپا بیشتر با آثار معماری خود شناخته شده ، اما در طول کار حرفه ای خود تلاش هایی در بسیاری از رشته های هنری دیگر چون کار با شیشه ، نقاشی و طراحی مبلمان نیز داشته است . این ویژگیهای پیچیده صنایع دستی و طیف متنوع از مهارت های اوست که اغلب در تکنیک ها و زبان طراحی معماری وی بسط داده شده است . آثار معماری او ، موضوع بحث های فکری بسیاری بوده و او به عنوان یکی از اسرارآمیز ترین شارحان مدرنیسم ، کماکان مهم میباشد . اسکارپا در دوم ژوئن 1906 در ونیز به دنیا آمد . پدر او ، آنتونیو اسکارپا معلم مدرسه ابتدایی بود . هنگامی که کارلو تنها دو سال داشت؛ خانواده اش به ویچنزای نقل مکان کردند؛ جایی که در آن کارلو به دبیرستان فنی فرستاده شد . پس از مرگ مادرش در سال 1919 ، خانواده اسکارپا به ونیز بازگشتند و کارلو توانست با حضور در آکادمی سلطنتی هنر های زیبا ، مطالعات خود را بر روی طراحی معماری متمرکز نماید . پس از دریافت دیپلم در سال 1926 و شاگردی معمار وینسنت رینالدو ، اسکارپا در آکادمی مشغول به تدریس طراحی معماری گشت . او این سمت را تا سال 1929 حفظ نمود . دهه های 1920 و 1930 ، زمان های محوری زندگی حرفه ای اسکارپا را شکل میدهند . کارلو اسکارپا هیچ گاه مدرک رسمی معماری خود را به پایان نرساند . او به قواعد سفت وسخت آموزش رسمی طراحی و قوانین علمی آن بیعلاقه بود . عدم پذیرش اصول طراحی استاندارد به خصوص در مورد نحوه استفاده یا عدم استفاده از متریال ها ، به شخصیت اصلی آثار وی بدل شد . حساسیت او به متریال ها و جزئیات ، از او یک استاد ماهر و هنرمند ساخت . در سال 1927 ، او کار خود را در جزیره مورانو با سبک استاد شیشه گری آغاز کرد . همکاری در کاپلینی و موقعیت مدیر خلاق در کارگاه آثار ونینی از سال 1934 تا 1947 ، اشتیاق و مهارت او در کار با متریال ها را کامل نمود تا از تمایل خود برای از بین بردن مرز های معمولی متریال ها و راندن قابلیت های فرا تر آنها استفاده نماید . گورستان برایون - وگا ، یکی از مهم ترین و جامع ترین آثار کارلو اسکارپا است که جزئیات شگفت آور و عمدتا بتنی آن به روشی باورنکردنی مورداستفاده قرارگرفته اند . در این گورستان به طور گسترده ای از آب استفاده شده است . معمار در مورد این پروژه گفته است : اگر بخواهم آرامگاه برایون را توصیف کنم باید اجازه دهید که بگویم به نظر من این آرامگاه جای خوبی ست که در طول زمان بهتر خواهد شد . من سعی نمودم که تخیلات شاعرانه ای را وارد طرح کنم و هرچند نه به منظور ایجاد معماری شاعرانه ، بلکه برای ساخت نوع خاصی از معماری که میتواند یک حس شعر را تجلی دهد . این طرح ، مکانی برای مرده در یک باغ است . میخواستم به طرقی مرگ اجتماعی و مدنی را نزدیک به شما نشان دهم و چیزی که در معنای مرگ وجود دارد؛ که کم دوامی زندگی چیزی بیش از این قوطیهای کفش نیست . اسکارپا در سال 1978 در یک حادثه ساخت وساز سایت ، جان خود را از دست داد . او در همین گورستان و در حالت ایستاده در مکانی قابل توجه و پنهان به خاک سپرده شد؛ در فضایی میان بافتی که در بین درودیوار میان گورستان قدیمی و جدید ایجادشده است . پروژه بازسازی موسسه کوییرینی ستامپالیا ، یکی دیگر از آثار کارلو اسکارپا است . این بنا یکی از بهترین نمونه های آثار معماری کارلو اسکارپا در ادغام تازه و کهنه است . کارلو اسکارپا ، یک معمار مدرن با ادای احترامی مقدس گون برای معماری باستان بود . این دیدگاه ، زاده کار طولانی مدت او در زادگاهش ونیز بوده است . فرهنگ کهن و زیبای ونیز و همزمان چهره های بزرگ معماری قرن بیستم ، تأثیر بسزایی بر او داشته اند . اسکارپا این حساسیت خود را در بسیاری از آثار خود در ونیز به ارمغان آورده است . مثال عملی توانایی اسکارپا در ایجاد ارتباط میان گذشته و حال ، در بخشی به عنوان جشن اتصالات بحث شده است . در سال 1959 ، اسکارپا به نوسازی یک کتابخانه و مجموعه هنری واقع در یک پالازوی قرن شانزدهم متعلق به موسسه کوییرینی ستامپالیا مشغول شد که در ورودی آن یک کانال آب باریک قرار داشته است . او با اشاره به اینکه درگاه تنگ و تاریک نامناسب برای مکانی عمومی است ، پیشنهاد میدهد که ورودی تازه ای با یک پل ایجاد شود که به طور مستقیم از معبر اصلی به پنجره ای در طبقه اول در نمای اصلی ساختمان متصل گردد . به گفته او ، این امر یک پنجره قدیمی را به یک پنجره زنده ، یک درگاه بدل ساخته است . در ابتدا ، اجازه ساخت پل به اسکارپا داده نشد ، اما در سال 1963 ، این تصمیم توسط شهردار ونیز تغییر کرد . این پل از سنگ ، فلز و چوب ساخته شده است و در سایز و شکل همانند اما ازنظر سبک در تضاد با پل سنتی مجاور خود هست . تفاوت بین دو پل مشهود است اما مغرضانه نیست . هر بازدیدکننده ای از ونیز باید خلاصه ای از امضا های اسکارپا و تأثیر عمیق او در این شهر را به خوبی دنبال کند.
انتهای خبر/پ
چاپ شده در هفته نامه پیام ساختمان شماره 208فهرست مطالب شماره 208
×