هواکش و فن

هواکش و فن دستگاهی است که قابلیت جابجایی هوا،هوای آلوده یا دود را داشته باشد.هواکش ها را می توان به دو دسته 1- هواکش و فن های محوری 2-هواکش و فن های گریز از مرکز تقسیم بندی کرد.

کالاهای هواکش و فن

دانستنی های هواکش و فن

هواکش و فن

در سال‌های میانی دهه ۱۳۳۰ اولین فروشگاه به نام هواکش ایندولا توسط آقایان ویکتور ابراهیمی و صالح چیتایات در خیابان سعدی افتتاح شد. فروشگاه ایندولا با تهیه و توزیع محصولات ایندولا اولین فروشگاهی بود که فقط به کار هواکش مبادرت کرد.

تاریخچه صنعت هواکش در ایران

از آن تاریخ تا دهه ۱۳۴۰ تعداد انگشت‌شماری دیگر به این کار روی آوردند که مهم‌ترین آن‌ها به شرح زیر است:
۱- وجیه یاشار، خیابان شاه رضا ( انقلاب ) ، الکترو سهیل
۲- یوسف ابراهیمی، خیابان شاه رضا ( انقلاب فعلی )، نوین فن
۳- بوستانچی، خیابان پامنار، هواکش بوستانچی
۴- مصطفی سلیمان زاده، خیابان تخت طاووس (شهید مطهری)، ایران فن
۵- سید هاشم کرمانی ، خیابان سعدی، الکترواستیل
۶- مالکی، خیابان شاه رضا (انقلاب)، هواکش مالکی
۷- گارنیک، خیابان شاه رضا (انقلاب) نبش خاقانی، هواکش گارنیک
با آغاز دهه ۱۳۵۰ و به نظر نگارنده با آغاز لوله‌کشی گاز در تهران که مشترکین را موظف به استفاده از هواکش در محل نصب مشعل گاز و الزام سازمان محیط‌زیست که فروشگاه‌های مواد غذایی را مجبور به استفاده از هواکش نموده بود، تقاضا برای این محصول بشدت افزایش یافت و تعداد زیادی فروشگاه برای عرضه هواکش ایجاد شد.
سلیمان زاده در سال ۱۳۵۲ فروشگاه ایران فن را به شرکت ایران فن تبدیل و به دروازه دولت تغییر آدرس دادند. خانم یاشار که فرزندانش پس از تحصیلات عالیه از آمریکا مراجعت نموده بود (ادموند و امانوئل ثابت) اقدام به ثبت شرکت ایران ونتیلاتور نموده و فعالیت خود را در اخذ نمایندگی و پخش هواکش در سطح کشور از سال ۱۳۵۳ آغاز کردند. یکی از دلایلی که در حال حاضر دروازه دولت به بورس هواکش تبدیل‌شده وجود شرکت ایران فن و ایران ونتیلاتور (ایران هواسازان فعلی) در این محل بوده است.
محمدعلی خلیلی مقدم نیز شرکت استاندارد را در خیابان دروازه دولت (دکتر مفتح فعلی) تأسیس نمود (۱۳۵۵) در اواخر این دهه آقای کمال سلیمان زاده (پسرعموی آقای مصطفی سلیمان زاده) شرکت ایران پروانه را در خیابان شاه (جمهوری فعلی) راه‌اندازی کرد.
در اوایل دهه پنجاه واردکنندگان عمده برای اینکه در پرداخت سود و عوارض گمرکی و همچنین در کرایه حمل صرفه‌جویی نمایند اقدام به واردکردن قطعات هواکش نمودند که این اولین قدم درراه تولید بود. زیرا بلافاصله شروع به ساخت قاب‌های فلزی، توری‌های نگهدارندِ الکتروموتور و سپس پروانه و سایر متعلقات نمودند.
اگر شروع به تولید را در سال ۱۳۵۰ در نظر بگیریم، حدود سی سال از عمر این صنعت می‌گذرد و در این زمان کوتاه راه نسبتاً زیادی را پیموده است. تعداد عرضه‌کنندگان بیشمار و تعداد کارخانه‌ها و کارگاه‌ها افزایش چشمگیری داشته است. عرضه‌کنندگان در تهران بزرگ بین ۳۵۰ الی ۵۰۰ و تعداد تولیدکنندگان بین ۳۰ الی ۱۰۰ تخمین زده می‌شوند. متأسفانه آمار دقیقی در دست نیست، زیرا این صنف هنوز هم دارای شخصیت مستقل حقوقی نبوده و زیر نظر صنف الکتریک فعالیت می‌کند.



ثبت آگهی رایگان
×