چیلر ، فن کویل ، برج خنک کننده ، کندانسور ، هواساز ، تهویه مطبوع

چیلر ، فن کویل ، برج خنک کننده ، کندانسور ، هواساز ، تهویه مطبوع

چیلر ازجمله تجهیزات بسیار مهم در سرمایش هستند که به طورکلی می توان چیلر را به دودسته تراکمی و جذبی تقسیم کرد. به طورکلی چیلر تراکمی از انرژی الکتریکی و چیلرهای جذبی از انرژی حرارتی به عنوان منبع اصلی برای ایجاد سرمایش استفاده می کنند.فناوری تبرید جذبی روشی عالی برای تهویه مطبوع مرکزی در تأسیساتی است که ظرفیت دیگ اضافی داشته و می توانند بخار یا آب داغ موردنیاز برای راه اندازی چیلر را تأمین نمایند. چیلرهای جذبی ظرفیت بین 25 تا 1200 تن برودتی را به راحتی تأمین می کنند. البته قابل ذکر است که برخی از تولیدکنندگان ژاپنی موفق شده اند چیلرهای جذبی با ظرفیت معادل5000 تن نیز تولید کنند. در سیستمهای جذبی غالباً از آب به عنوان مبرد استفاده می شود. در سیستم های تهویه مطبوع، چیلر از جمله تجهیزات بسیار مهم هستند. چیلر دستگاهی است برای فراهم کردن آب سرد جهت مصارف صنعتی و تهویه مطبوع و می توان گفت یکی از روش های اصلی سرمایش ساختمان های مسکونی و عمومی، سرمایش به وسیله گاز طبیعی یا گاز مایع است. فن کویل یکی از دستگاه های سرمایش و گرمایش و به طورکلی تهویه مطبوع در ساختمان های مسکونی، تجاری و صنعتی است .قطعات تشکیل شده یک فن کویل ، شامل فن کویل گرمایش و سرمایش، فیلتر هوا، شیرفلکه و شیر هواگیری است و درجه حرارت این دستگاه ها به وسیله ترموستات و مقدار رطوبت و مقدار هوای فن و هوای تازه کنترل می شود. فن کویل یک دستگاه دو فصلی است که هم برای گرمایش و هم برای سرمایش و معمولاً به دو صورت استفاده می شوند، در حالت اول فن کویل فقط گرما و سرمای موردنیاز را تأمین می کند و هوای تازه از طریق کانال های توزیع هوا در سطح محل موردنظر منتشر می شود.
برج خنک کننده مهمترین و اساسی ترین دستگا هی که به منظور خنک کردن آب و سیالاتی دیگر در ساختمان های مسکونی و صنایع مختلف مورد استفاده واقع می شود.برج خنک کننده دستگاهی است که دمای هوای چیلر را کاهش می دهد و با ایجاد سطح وسیع تماس آب با هوا تبخیر را آسان کرده و باعث خنک شدن سریع آب می شود. با توجه به حجیم بودن برج خنک کننده و پاشیدن آب در محیط اطراف و خرابی تجهیزات، معمولاًٌ در انتهای فرایند ساختمان سازی نصب می کنند.
در سیستم های دارای انتقال حرارت، کندانسور یا چگالنده دستگاه یا واحدی است که برای تبدیل ماده ای از حالت گاز به مایع از آن استفاده می شود. این کار معمولا به وسیله سرد کردن آن ماده انجام می شود. در این فرایند حرارت نهان ماده گرفته شده و به سیال خنک کن کندانسور گفته می شود. در واقع کندانسور نوعی مبدل های حرارتی هستند که در آنها حرارت بخار داغ به یک سیال دیگر مانند هوا یا آب انتقال داده شده و در اثر آن، بخار تا دمای اشباع سرد و به مایع تبدیل می گردد.

کالاهای چیلر ، فن کویل ، برج خنک کننده ، کندانسور ، هواساز ، تهویه مطبوع

. . . . 1 2 3 4 . . . .

لیست قیمت چیلر ، فن کویل ، برج خنک کننده ، کندانسور ، هواساز ، تهویه مطبوع

دانستنی های چیلر ، فن کویل ، برج خنک کننده ، کندانسور ، هواساز ، تهویه مطبوع

گزارشی از انواع وسایل گرمایشی با آغاز فصل سرما سیستم گرمایش منزل شما چیست؟

روزهای سرد سال در حالی از راه میرسد که تنها در شش ماهه اول سال جاری به نوعی با اوج اظهارات متعدد مسئولان در زمینه اصول بهینه سازی مصرف انرژی و نقش پررنگ تأسیسات ساختمانی سپری شد. کارشناسان میگویند، تکنولوژی قدیمی تأسیسات حرارتی ساختمان از جمله عواملی است که موجب شده شدت مصرف انرژی در بخش ساختمان کشور در برخی از موارد تا 5 برابر متوسط جهانی آن باشد. با در نظر گرفتن سهم 40 درصدی بخش ساختمان از کل مصرف سوخت و انرژی کشور، اهمیت بهینه سازی مصرف سوخت و انرژی در این بخش بیش ازپیش آشکار میشود. در همین حال با آغاز فصل های سرد سال، بازار فعالیت شرکت های انرژی و تأسیسات گرمایشی مصرف سوخت و انرژی در ساختمان و تولید تجهیزات و تأسیسات حرارتی ساختمان داغ میشود. انتخاب وسایل گرمایشی همواره بر اساس معیارهای مختلفی صورت میگیرد. قطعاً شما برای آپارتمان 40 متری تان تجهیزات شوفاژ یا پکیج خریداری و استفاده نمیکنید، یا اگر شما مستأجر باشید و دائماً در حال جابه جایی، مطمئناً باید وسیله گرمایشی داشته باشید تا بتوانید آن را حمل کنید و اگر به آپارتمانی رفتید که شوفاژ و پکیج نداشت بتوانید خانه را گرم نگه دارید. ممکن است شما آپارتمان کوچکی هم نداشته باشید و در یک آپارتمان 120 متری با تجهیزات شوفاژ زندگی کنید، اما اتاق های خانه کاملاً گرم نشوند و شما تصمیم بگیرید تجهیزات دیگری همچون بخاری را برای گرمایش به خانه اضافه کنید. در این ماه های ابتدایی پاییز سعی کردیم اطلاعاتی راجع به خرید سیستم های گرمایشی داشته باشید تا درصورتیکه به فکر خرید، تعویض یا اضافه کردن تجهیزات گرمایشی تان هستید دچار سردرگمی نشوید.

گرمایش مرکزی با آب(موتورخانه)

یکی از مناسب ترین روش ها برای گرمایش ساختمان های مسکونی و غیرمسکونی روش حرارت مرکزی با آب است. در این سیستم یک موتورخانه مرکزی وجود دارد که آب گرم سیرکولاسیون دیگ، جهت تأمین گرمایش ساختمان توسط پمپ به قسمت های مختلف پمپاژ میشود. یکی از محاسن این روش امکان تأمین هم زمان گرمایش و آب گرم مصرفی ساختمان است که توسط مبدل (کویلدار، صفحه ای، دوجداره و یا لوله و پوسته) در موتورخانه انجام میشود. از دیگر محاسن موتورخانه مرکزی این است که در مناطق فاقد گاز و یا در مواقعی که امکان کاهش فشار و یا قطع گاز وجود دارد موتورخانه میتواند (درصورتیکه مشعل آن دوگانه سوز باشد) روشن باشد. معمولاً در ساختمان های بیش از 10 واحد آپارتمانی و نیز ساختمان های ویلایی بیش از 250 مترمربع از سیستم حرارت مرکزی استفاده میشود. این سیستم برای سالن ها، و فضاهایی که ارتفاع فضا یا اتاق کمتر از 4 متر است، مناسب میباشد.

سیستم گرمایش از کف

سیستم گرمایش از کف تکنولوژی جدیدی است که در چند دهه اخیر رشد بسیار چشمگیری داشته و امروزه در تمام جهان به سایر سیستم های گرمایشی مانند رادیاتور یا فن کویل، در خانه های مسکونی، کارخانه ها و سوله های صنعتی ترجیح داده میشود. در بحث هزینه و اجرا، سیستم گرمایش از کف بسیار اقتصادیتر از سایر سیستم های گرمایشی موجود است و دلایل بسیار زیاد دیگری نیز وجود دارند تا از این روش گرمایی استفاده کنیم. این دلایل عبارتند از: عدم حرکت و جابه جایی گردوغبار، عدم احساس حرکت جریان هوای گرم، دمای ثابت تا ارتفاع 2 متری از سطح زمین، توزیع یکنواخت گرما در تمام فضای ساختمان، 25 الی 30 درصد صرفه جویی در هزینه مصرف انرژی، عملکرد در دمای پایین موتورخانه ای (در حدود 35 تا 50 درجه سانتی گراد) . همه این مزایا باعث شده تا امروزه سیستم گرمایش از کف،به عنوان یکی از کامل ترین سیستم های گرمایشی مطرح باشد. در ساختمان های بسیار بزرگ مانند سوله ها یا مراکز تجاری که ارتفاع سقف آنها قابل توجه و بیش از 3 متر است، استفاده از سیستم های سنتی مانند رادیاتور یا فن کویل بسیار پرهزینه است، زیرا هوای گرم به سمت بالا حرکت میکند و سطح زمین سرد میشود. با سیستم گرمایش از کف انرژی به هدر نمیرود، زیرا گرما درجایی متمرکزشده که بیشترین نیاز انسان در آنجاست (یعنی تا ارتفاع 2/5 متر از سطح زمین) و انرژی بازده بیشتری در پی خواهد داشت.

رادیاتورها و ویژگیهای آن

یکی از قدیمیترین روش های گرمایش منزل استفاده از شوفاژ است. به طورکلی، رادیاتور از طریق جابه جایی در هوای اتاق گرما ایجاد میکند. به این صورت که هوای گرم بالای رادیاتور که سبک تر است به طرف بالا حرکت نموده و هوای سرد جایگزین آن میشود و این چرخش دائمی در جریان هوا، باعث گرم شدن اتاق میشود. آب موجود در رادیاتور در سیستم حرارت مرکزی توسط تجهیزاتی مثل مشعل و پمپ گرم میشود و آب گرم شده در موتورخانه به قسمت های مختلف ساختمان هدایت میشود و وارد رادیاتورهای هر قسمت میشود. این آب زمانی که دمای آن کاهش مییابد دوباره به موتورخانه هدایت میشود تا گرم شود و این چرخه بارها تکرار میشود. بهترین مکان برای استفاده از رادیاتور شوفاژ مکان هایی است که خیلی نیاز به کنترل دما و رطوبت ندارد، چراکه رادیاتور قابلیت تنظیم درجه حرارت و رطوبت محیط را ندارد و میزان رطوبت نسبی اتاق را کاهش میدهد. اما یک رادیاتور ایده آل رادیاتوری است که انرژی کمتری مصرف کند و راندمان بالاتری داشته باشد، بتواند بیشترین ظرفیت حرارتی را در کمترین فضای ممکن ایجاد کند و ثبات حرارتی بهینه داشته باشد؛ یعنی دمای اتاق را در حدی از گرما حفظ کند. همچنین رادیاتور باید با فضای موردنیاز و سیستم تولید گرمایش یعنی موتورخانه تناسب داشته باشد.

سیستم بخاری

بخاری از گذشته های بسیار دور در انواع مختلفی مورداستفاده بوده و حتی با روی کار آمدن تجهیزات مدرن بسیار متنوع در بازار همچنان طرفداران زیادی داشته و همیشه تقاضا برای خرید این محصول وجود دارد. انواع قدیمی بخاریها نفتی بودند که امروزه به غیراز مناطقی که ممکن است گازرسانی نشده باشند از این بخاریها استفاده نمیشود. در حال حاضر بخاری برقی و گازی در بازار موجود است، بخاریهای برقی معمولاً در ابعاد بسیار کوچکی طراحی میشوند و بیشتر برای مغازه ها مورداستفاده قرار میگیرند و در منزل کاربرد چندانی ندارند، اما اگر تصمیم گرفتید برای گرم کردن اتاق کودکتان یک بخاری برقی کوچک بخرید بد نیست بدانید بخاری برقی یکی از پرمصرف ترین وسایل الکتریکی است و به شدت سبب اتلاف انرژی میشود.حتی با وجود افزایش قیمت گاز میتوان گفت همچنان ارزان ترین و در دسترس ترین انرژی موجود در کشورمان گاز است. علاوه بر این دسته بندی بخاریها از نظر داشتن یا نداشتن دودکش به دو دسته تقسیم میشوند: بخاریهای گازی با دودکش و بخاریهای گازی بدون دودکش. در سال های اخیر بخاریهای بدون دودکش به خاطر عدم نیاز به دودکش و اینکه در هرکجای خانه میتوان قرارشان داد و البته به خاطر طراحیهای جالب و اندازه کوچکشان بسیار موردتوجه قرار گرفتند و با وجود هشدارهای فروشندگان و کارشناسان هنوز هم عده ای بیتوجه به خطرات آن برای قسمت هایی از خانه که لوله بخاری ندارد اقدام به خرید این بخاریها میکنند.

چیلر

چیلر

چیلر چیست؟

چیلر یک سامانه سرمایشی است که با استفاده از خنک کردن سیال موجود در آن ، باعث برودت می شود. چیلر ها به دو دسته چیلرهای جذبی و چیلرهای تراکمی دسته بندی می شوند.
در سیستم های تهویه مطبوع، چیلر از جمله تجهیزات بسیار مهم هستند. چیلر دستگاهی است برای فراهم کردن آب سرد جهت مصارف صنعتی و تهویه مطبوع و می توان گفت یکی از روش های اصلی سرمایش ساختمان های مسکونی و عمومی، سرمایش به وسیله گاز طبیعی یا گاز مایع است.
این وسیله از جمله تجهیزاتی است که در موتور خانه یا در مدل هایی خاص (تناژ های پایین) در پشت بام یا محیط باز نصب می شود و با اتصال به یک سیستم تهویه مطبوع نظیر هواساز یا فن کویل که هوای تازه ساختمان را تأمین کرده با چند انشعاب فضای داخل ساختمان را خنک می کند. در ادامه سلسله گزارش های پیام ساختمان تحت عنوان «کالای برتر»، با چند تن از فعالان فروش و توزیع چیلر به گفتگو پرداختیم. لازم به ذکر است مطالب عنوان شده، اظهارات فعالان تولید و توزیع این محصول بوده و نظر نشریه پیام ساختمان نیست؛ ضمن اینکه از اظهارنظر مخاطبان و منتقدان استقبال خواهیم کرد.

انواع چیلرهای سرمازا

جابجایی فصل سرما به گرما و جایگزینی سیستم های سرمایشی به گرمایشی ها، فرصت آشنایی با چیلرهای خنک کننده به عنوان تجهیزات مهم سرمایشی را فراهم کرده است.
به گزارش پیام ساختمان، چیلرها ازجمله تجهیزات بسیار مهم در سرمایش هستند که به طورکلی می توان آن ها را به دودسته تراکمی و جذبی تقسیم کرد. به طورکلی چیلرهای تراکمی از انرژی الکتریکی و چیلرهای جذبی از انرژی حرارتی به عنوان منبع اصلی برای ایجاد سرمایش استفاده می کنند.
فناوری تبرید جذبی روشی عالی برای تهویه مطبوع مرکزی در تأسیساتی است که ظرفیت دیگ اضافی داشته و می توانند بخار یا آب داغ موردنیاز برای راه اندازی چیلر را تأمین نمایند. چیلرهای جذبی ظرفیت بین 25 تا 1200 تن برودتی را به راحتی تأمین می کنند. البته قابل ذکر است که برخی از تولیدکنندگان ژاپنی موفق شده اند چیلرهای جذبی با ظرفیت معادل5000 تن نیز تولید کنند. در سیستمهای جذبی غالباً از آب به عنوان مبرد استفاده می شود. گرمای موردنیاز برای کارکرد این چیلرها به طور مستقیم از گاز طبیعی یا گازوئیل تأمین می گردد. منابع غیرمستقیم گرما در چیلرهای جذبی عبارت اند از آب داغ بخار پرفشار و کم فشار. بر این اساس تولیدکنندگان مختلف در جهان سه نوع اصلی چیلر جذبی ارائه می نمایند که عبارت اند از : شعله مستقیم ، بخار و آب داغ. در یک تقسیم بندی عمومی می توان چیلرهای جذبی را در دو دسته چیلرهای جذبی آب و آمونیاک و چیلرهای جذبی لیتیوم بروماید و آب طبقه بندی نمود. درواقع در هر سیکل تبرید جذبی یک سیال جاذب و یک سیال مبرد وجود دارد که تقسیم بندی فوق بر این مبنا انجام شده است. در سیستم آب و آمونیاک، سیال مبرد آمونیاک و سیال جاذب آب است. در سیستم لیتیوم بروماید و آب، سیال مبرد آب و سیال جاذب، محلول لیتیوم بروماید است.
اما برحسب اجزای سیستم هم می توان تقسیم بندی های دیگری ارائه کرد مثلاً می توان سیکل های تبرید جذبی را به سیکل های تبرید یک اثره، دو اثره و سه اثره طبقه بندی کرد. امروزه سیکل های تبرید جذبی تک اثره و دو اثره در مقیاس بسیار وسیع و در اشکال متنوع ساخته می شوند و سیکل های سه اثره همچنان در دست مطالعه می باشند.

تفاوت های اصلی چیلرهای جذبی و تراکمی عبارت اند از :

الف) چیلرهای تراکمی برای گردش مبرد از کمپرسور استفاده می کنند درحالی که چیلرهای جذبی فاقد کمپرسور بوده و به جای آن از انرژی گرمایی منابع مختلف استفاده کرده و غلظت محلول جاذب را تغییر می دهند، همچنان که غلظت تغییر می کند، فشار نیز در اجزای مختلف چیلر تغییر می کند. این اختلاف فشار باعث گردش مبرد در سیستم می گردد.
ب) ژنراتور و جذب کننده در چیلرهای جذبی جانشین کمپرسور در چیلرهای تراکمی شده است.
ج) در چیلرهای جذبی از یک جاذب استفاده می شود که عموماً آب یا نمک لیتیوم بروماید است.
د) مبرد در چیلرهای تراکمی یکی از انواع کلروفلئوروکربن ها یا هالوکلروفلئوروکربن ها است درحالی که در چیلرهای جذبی مبرد معمولاً آب یا آمونیاک است.
ه) چیلرهای تراکمی انرژی موردنیاز خود را از انرژی الکتریکی تأمین می کنند درحالی که انرژی ورودی به چیلرهای جذبی از آب گرم یا بخار واردشده به ژنراتور تأمین می شود. گرما ممکن است از کوره هوای گرم یا دیگ آمده باشد. در بعضی اوقات از گرمای سایر فرایندها نیز استفاده می شود مانند بخار کم فشار یا آب داغ صنایع، گرمای بازگرفته شده از دود خروجی توربین های گازی و یا بخار کم فشار از خروجی توربین های بخار.

مهم ترین مزایای چیلرهای جذبی نسبت به چیلرهای تراکمی:

الف) صرفه جویی در مصرف انرژی الکتریکی: همان طور که گفته شد چیلرهای جذبی از گاز طبیعی ، گازوئیل یا گرمای تلف شده به عنوان منبع اصلی انرژی استفاده می کنند و مصرف برق آن ها بسیار ناچیز است. به میزان مصرف برق، مقایسه و تحلیل های کمی در فصول بعدی اشاره خواهد شد.
ب) صرفه جویی در هزینه خدمات برق: هزینه نصب سیستم شبکه الکتریکی در پروژه ها بر اساس حداکثر توان برداشت قابل تعیین است. یک چیلر جذبی به دلیل اینکه برق کمتری مصرف می کند، هزینه خدمات را نیز کاهش می دهد. در اکثر ساختمان ها نصب چیلرهای جذبی موجب آزاد شدن توان الکتریکی برای مصارف دیگر می شود.
ج) صرفه جویی در هزینه تجهیزات برق اضطراری: در ساختمان هایی مانند مراکز درمانی و یا سالن های کامپیوتر که وجود سیستم های برق اضطراری برای پشتیبانی تجهیزات خنک کننده ضروری است، استفاده از چیلرهای جذبی موجب صرفه جویی قابل توجهی در هزینه این تجهیزات خواهد شد.
د) صرفه جویی در هزینه اولیه موردنیاز برای دیگ ها: برخی از چیلرهای جذبی را می توان در زمستان ها به عنوان هیتر مورداستفاده قرارداد و آب گرم لازم برای سیستم های گرمایشی را با دماهای تا حد 203 تأمین نمود. در صورت استفاده از این چیلرها نه تنها هزینه خرید دیگ کاهش می یابد بلکه صرفه جویی قابل ملاحظه ای در فضا نیز به دست خواهد آمد.
ه) بهبود راندمان دیگ ها در تابستان: مجموعه هایی مانند بیمارستان ها که در تمام طول سال برای سیستم های استریل کننده، اتوکلاوها و سایر تجهیزات به بخار احتیاج دارند مجهز به دیگ های بخار بزرگی هستند که عمدتاً در طول تابستان با بار کمی کار می کنند. نصب چیلرهای جذبی بخار در چنین مواردی موجب افزایش بار و مصرف بخار در تابستان ها شده و درنتیجه کارکرد دیگ ها و راندمان آن ها بهبود قابل توجهی خواهد یافت.
و) بازگشت سرمایه گذاری اولیه: چیلرهای جذبی به دلیل نیاز کمتر به برق در مقایسه با چیلرهای تراکمی، هزینه های کارکردی را کاهش می دهند. اگر اختلاف قیمت یک چیلر جذبی و یک چیلر تراکمی هم ظرفیت را به عنوان میزان سرمایه گذاری و صرفه جویی سالانه از محل کاهش یافتن هزینه های انرژی را به عنوان بازگشت سرمایه در نظر بگیریم، می توان با قاطعیت گفت که بازگشت سرمایه گذاری صرف شده برای نصب چیلرهای جذبی با شرایط بسیار خوبی صورت خواهد گرفت.
ز) کاسته شدن صدا و ارتعاشات: ارتعاش و صدای ناشی از کارکرد چیلرهای جذبی به مراتب کمتر از چیلرهای تراکمی است. منبع اصلی تولیدکننده صدا و ارتعاش در چیلرهای تراکمی، کمپرسور است. چیلرهای جذبی فاقد کمپرسور بوده و تنها منبع مولد صدا و ارتعاش در آن ها پمپ های کوچکی هستند که برای به گردش درآوردن مبرد و محلول لیتیم برماید کاربرد دارند. میزان صدا و ارتعاش این پمپ های کوچک قابل صرف نظرکردن است.
ح) حذف مخاطرات زیست محیطی ناشی از مبردهای مضر: چیلرهای جذبی برخلاف چیلرهای تراکمی از هیچ گونه ماده CFC یا HCFC که موجب تخریب لایه ازن می شوند، استفاده نمی کنند. لذا برای محیط زیست خطری ایجاد نمی نمایند. چیلرهای جذبی غالباً از آب به عنوان مبرد استفاده می کنند. یک چیلر جدید در هر شرایطی، یک سرمایه گذاری بیست وچندساله است. تغییرات دائمی قوانین و مقررات استفاده از مبردها موجب می شود تا استفاده از مبردی طبیعی مانند آب در چیلرهای جذبی گزینه ای بسیار قابل توجه به شمار آید.
ط) کاستن از میزان تولید گازهای گلخانه ای و آلاینده ها: میزان تولید گازهای گلخانه ای (مانند دی اکسید کربن) که تأثیر قابل توجهی در گرم شدن کره زمین دارند و آلاینده ها (مانند اکسیدهای گوگرد، اکسیدهای نیتروژن و ذرات معلق) توسط چیلرهای جذبی در مقایسه با چیلرهای تراکمی بسیار کمتر است.

نرخ انواع چیلر

شجاعی افزود: نرخ چیلر تراکمی و جذبی متفاوت است و هر یک تن تبرید نرخ مشخصی دارد. در تهران برای هر 40 مترمربع ظرفیت یک تن تبرید در نظر می گیرند. برای یک ساختمان 200 متری چیلر با ظرفیت 5 تن متناسب با آب و هوای شهر تهران است. متناسب با آب و هوای شهرستان نیز ضریب متفاوتی لحاظ می شود هرچه هوای منطقه موردنظر گرم تر باشد طبیعتا تناژ کمتری را پوشش می دهد.
به گفته این فعال تأسیساتی، حداقلی و حداکثری قیمت مورد معامله در بازار، برای چیلر 5 تنی، قیمت 12 میلیون یعنی هر تن 2 میلیون و 100 تومان محاسبه می شود و برای هر تن تبرید از 2 تا 5 میلیون تومان قیمت گذاری می شود؛ اما به طور معمول متوسط قیمت ها تا سقف 40 میلیون و هر تن 8 میلیون محاسبه می شود.
او همچنین با اشاره به اینکه معمولا محصولات چیلر را متناسب با موقعیت جغرافیایی مصرف آن پیشنهاد می دهیم، ادامه داد: چیلر تراکمی با کمپرسور کار می کنند اما چیلر جذبی انرژی را از ژنراتور می گیرند و مصرف گاز دارند. هرچند در ایران تولید کمپرسور نداریم و از کشورهای اروپایی و آمریکایی وارد می کنیم.
این مدیر فروش تجهیزات چیلر به خریداران و مصرف کنندگان توصیه کرد: برای مصارف خانگی از مینی چیلر تراکمی و جذبی استفاده شود، معمولا ما به خریدارانی هم که قصد نصب چیلر لوکس را دارند، مینی چیلر جذبی را پیشنهاد می کنیم. ممکن است در ابتدا هزینه اولیه راه اندازی بالایی داشته باشد اما در درازمدت هزینه های پایین تری داشته و کاربری آن آسان است.
همچنین در تناژهای متوسط یا بالا بین 20 تا 100 تن، چیلر تراکمی اسپرال را پیشنهاد می دهیم. بالای 100 تن تا 150 تن هم مدل های سیلندری پیستونی را پیشنهاد می کنیم.

انتخاب متناسب با مصرف انرژی

یک توزیع کننده این نوع محصولات نیز معتقد است: امروزه انتخاب سیستم تهویه مطبوع مناسب با لحاظ کردن مصرف انرژی، هزینه های اولیه و جاری آن در یک ساختمان برای بسیاری از مصرف کنندگان اهمیت پیدا کرده است.
اشرفی با بیان اینکه هر نوع چیلر برای پروژه ای خاص و با ظرفیت متناسب با آن انتخاب می شود، ادامه داد: انواع چیلر با توجه به نوع کمپرسور آن تقسیم بندی و تولید می شوند، نحوه اولویت بندی این سیستم شامل ظرفیت چیلر، نوع کمپرسور، مصرف برق، صدای چیلر، ابعاد و وزن آن و بر اساس کاربری یک ساختمان است.
به گفته او، استفاده از مینی چیلر در همه کشورها با کمپرسورهای اسکرال، چیلرهای اسکرال یکپارچه تا ظرفیت 150 تن تبرید، چیلر اسکرو از ظرفیت 150 تن تبرید تا 300 تن تبرید و چیلر سانتریفیوژ از ظرفیت 300 تن به بالا استفاده می شود که در ایران به دلیل مشکلات تأمین برق در ظرفیت های بالا از چیلر جذبی استفاده می شود.
این فعال تأسیساتی درخصوص نگهداری و استفاده از این دستگاه گفت: نگهداری و به کارگیری چیلر به خصوص نوع تراکمی آن بسیار ساده است، چون نیازی به اپراتور متخصص در زمینه چیلر جذبی و همچنین تعبیه سیستم بخار که نگهداری آنها مشکل و پرهزینه است ندارد و کاربر چیلر تراکمی با یک آموزش چندساعته می تواند از عهده نگهداری این دستگاه برآید. معمولا آنچه شرکت بهینه سازی مصرف سوخت با توجه به مصرف انرژی آن توصیه می کند، استفاده از چیلر جذبی 5 تنی گاز سوز است که برای سرمایش فضای 200 متر مناسب هستند و قابلیت استفاده در ساختمان های بزرگ هم با سری کردن این دستگاه ها امکان پذیر است.

فن کویل

فن کویل

یکی از دستگاه های سرمایش و گرمایش و به طورکلی تهویه مطبوع در ساختمان های مسکونی، تجاری و صنعتی فن کویل است که آغاز فصل گرما بازار آن هم گرم می شود. در ادامه سلسله گزارش های نشریه پیام ساختمان تحت عنوان "کالای برتر"، مشخصات انواع دستگاه های فن کویل را بررسی می کنیم. گفتنی است، مطالب عنوان شده اظهارات فعالان تولید و توزیع این محصول بوده و نظر نشریه پیام ساختمان نیست.

نحوه کار

هر فن کویل بسته به نوع آن دارای یک یا چند عدد فن است. کار فن، گرفتن هوای محل و عبور آن از روی کویل و به جریان انداختن هوا در محل است. کویل نیز قطعه ای است که در زمستان آب گرم و در تابستان آب سرد در آن به جریان می افتد و وظیفه انتقال گرما بین آب و هوا را بر عهده دارد، به منظور بیشتر شدن سطح تبادل حرارت بین آب وهوا، پره هایی بر روی آن نصب می کنند.
فن کویل ها معمولاً به این صورت کار می کنند که یک یا چند ردیف کویل مسی دارای پره آلومینیومی یا مسی در زیر یا پشت فن قرار دارد. به کویل هر فن دو لوله متصل می شود که عبارتند از لوله ورود آبگرم به بویلر در زمستان یا آب سرد چیلر در تابستان و لوله مخصوص برگشت به موتور خانه مرکزی. اگر از فن کویل برای سرمایش در تابستان نیز استفاده می شود، برای تخلیه آب ناشی از تقطیر بخار آب موجود در هوا بروی فن کویل از یک لوله تخلیه از جنس گالوانیزه استفاده می شود.

کاربری انواع فن کویل ها

سعید زینالی از نمایشگاه مرکزی LG انواع فن کویل به 4 نوع تقسیم بندی می کند: نوع اول کاسه تی است که می تواند یک طرفه، دو طرفه یا حتی چند طرفه باشد و به چند سو دهش داشته باشد. این نوع از فن کویل داخل سقف کاذب قرار می گیرد. کاسه تی که خودش چند مدل دارد کاسه تی چند طرفه کاسه تی دو طرفه و کاسه تی یک طرفه که همگی داخل سقف کاذب قرار می گیرد. نوع دیگری از فن کویل که آن هم داخل سقف کاذب قرار می گیرد به آن فن کویل توکار معروف است.
وی ادامه داد: نوع دیگر فن کویل دیواری است که شکلی همانند اسپیلیت دارد. مدل آخر هم همان شکل قدیمی فن کویل است که روی زمین نصب می شود.
زینالی افزود: برای محل های آموزشی و اداری بهتر است که تهویه از سقف صورت گیرد؛ در چنین جاهایی فن کویل کاسه تی مصرف بیشتری دارد. در منازل معمولاً از از فن کویل های سقفی توکار بالای درها استفاده می کنند. مدل های زمینی نیز بیشتر در ساختمان های قدیمی مرسوم بوده، البته هم اکنون در ادارات از فن کویل های دیواری و زمینی به صورت تلفیقی استفاده می شود.

نکات مهم در جانمایی فن کویل ها

یک کارشناس فروش این نوع محصولات در خصوص جزئیات این نوع دستگاه ها، گفت: قطعات تشکیل شده یک فن کویل ، شامل فن کویل گرمایش و سرمایش، فیلتر هوا، شیرفلکه و شیر هواگیری است و درجه حرارت این دستگاه ها به وسیله ترموستات و مقدار رطوبت و مقدار هوای فن و هوای تازه کنترل می شود.
بهمنی افزود: ازلحاظ نوع سرمایش و گرمایش هم فن کویل در سه نوع دو لوله، سه لوله و چهار لوله هستند. نوع دو لوله آن، یک لوله رفت و یک لوله برگشت است، سه لوله آن، دارای یک لوله آب گرم ورودی، یک لوله آب سرد ورودی و یک لوله مشترک و نوع چهار لوله، آن دارای دو لوله برای آمدن آب به کویل ها و دو لوله برای برگشت آب است.
وی توضیح داد: فن کویل چهار لوله می توانند هم زمان آب سرد و گرم را وارد کویل های خود کنند بنابراین با این نوع فن کویل می توان بخشی از یک محیط را سرد و بخش دیگری را گرم کرد. درحالی که فن کویل دو لوله در یک زمان تنها می توانند برای سرمایش و یا گرمایش استفاده شوند.
این کارشناس فروش همچنین توصیه کرد: خریداران باید قبل از خرید و سفارش فن کویل موردنیاز، چپ یا راست بودن محل اتصال لوله های ففن کویل را مشخص کرده باشند و اینکه مطلع باشند، نصب فن کویل به جای رادیاتور فقط در صورتی امکان پذیر است که لوله های مربوطه از کف واحد خارج شده باشند نه از دیوار پشت.
بهمنی تأکید کرد: در اکثر بازدیدها معمولاً الکتروموتورهایی را مشاهده می شود که براثر عدم سرویس به موقع نیم سوز و یا سوخته بودند بنابراین مصرف کنندگان حتماً باید قبل از شروع فصل تابستان یا شروع فعالیت سیستم سرمایشی اقدام به سرویس دستگاه های خود کنند.
بر اساس توصیه های او، خریداران هنگام نصب ترموستات های فن کویل باید چند نکته مهم را در نظر داشته باشند، یکی اندازه گیری ولتاژ ساختمان، انتخاب یکرنگ سیم ها بارنگ های سیم الکتروموتور، جداسازی سیم های مرتبط با الکتروموتور فن کویل قبل از نصب، رعایت ارتفاع و دوری مجاز ترموستات از محل استقرار ففن کویل و اینکه محل نصب ترموستات دیواری نباید نزدیک به دستگاه های گرمایشی و یا سرمایشی باشد.

مزایا و معایب سیستم فن کویل

یزدان دوست یکی دیگر از فعالان این نوع محصول در اشاره به نحوه کار ففن کویل، گفت: فن کویل یک دستگاه دو فصلی است که هم برای گرمایش و هم برای سرمایش و معمولاً به دو صورت استفاده می شوند، در حالت اول فن کویل فقط گرما و سرمای موردنیاز را تأمین می کند و هوای تازه از طریق کانال های توزیع هوا در سطح محل موردنظر منتشر می شود.
وی افزود: در حالت دوم علاوه بر تأمین گرما و سرمای موردنیاز، هوای تازه هم تولید می کند، به این صورت که هوای تازه را از طریق دریچه پشت فن کویل گرفته و در محیط پخش می کند.
او بابیان اینکه فن کویل روی دیوار یا در نزدیکی سقف نصب می شود، توضیح داد: در ففن کویل که فقط برای تأمین گرما استفاده می شوند چون فاصله پره های کویل زیاد است، نیازی به استفاده از فیلتر پارچه ای نیست.
یزدان دوست، گفت: اما در ساختمان های قدیمی و محیط های پر گردوخاک برای جلوگیری از گردوغبار در فن کویل استفاده از فیلتر ضروری است.
این فروشنده در ادامه با اشاره به مزایا و معایب سیستم فن کویل، گفت: از مزایایی این دستگاه این است که فضای کمتری می گیرد، تهویه مطبوع در ساختمان را به راحتی انجام می دهد، فضای زیاد کانال کشی حذف می شود، امکان کنترل دمای هر اتاق به طور جداگانه وجود دارد.
وی در توضیح معایب این نوع سیستم هم اظهار داشت: از معایب آن، این است که تعمیر و نگهداری کار می برد، اگر از طریق هواساز مرکزی رطوبت زدایی نشود در مناطقی که رطوبت بالاست، کنترل رطوبت خوب نیست. بنابراین، در ساختمان هایی که نیاز به کنترل دقیق مقدار هوای تازه و رطوبت است، این سیستم مزیت چندانی ندارد.
او همچنین برای خرید فن کویل دست دوم که بسیاری برای خرید آن اقدام می کند، توصیه کرد: هرچند محصول دست دوم بوده و برخی احتمال خوب کار نکردن آن را می دهند، اما اول اینکه تمامی تولیدکنندگان فن کویل به نوعی دستگاه های خود را ساخته و یا می سازند که قادر به بازسازی و تعمیر و نوسازی باشند به این ترتیب، می توان پس از خرید اقدام به تعویض قطعه کرد.
یزدان دوست افزود: اگر کویل براثر ضربه و یا فرسودگی دچار مشکل شده، یا اینکه کویل آن مسدود شده و سیال به راحتی در مدار جریان ندارد و یا شیلنگ های ورود و خروج پوسیده شده و کلید سه دور فن کویل نیز دچار خرابی شده، یا اینکه درون موتور آن ایجاد صدا می کند، حتماً باید به آن رسیدگی شود.
به گفته او، مشتریان قبل از چانه زنی برای تعیین اجرت ابتدا بدون چون وچرا نصب دستگاه خود را باید به نصابی بسپارند که از طرف شرکت سازنده دستگاه آمده باشد تا توسط او فن کویل از گارانتی شرکت سازنده با اماواگر روبه رو نشود. ضمن اینکه قطعات مصرفی باید در بازار شناخته شده باشد.
وی در خصوص قیمت این نوع دستگاه ها در بازار نیز گفت: به عنوان مثال فن کویل های سقفی توکار از 6,600,000 ریال تا 28,800,000 موجود است، در فن کویل های زمینی دیواری، از 9,500,000 ریال تا 14,350,000 ریال، همچنین فن کویل های دیواری اسپلیتی از 12,900,000 ریال تا 14,900,000 و نهایتاً فن کویل های کاستی سقفی آن هم از 12,600,000 ریال تا 16,900,000 ریال که در برندهای مختلف کمی قیمت ها بستگی به نوع کارایی آن متفاوت است

مصرف یک آمپری هر فن کویل

زینالی در مورد مصرف انرژی در فن کویل گفت: فن کویل ها تنها تبادل حرارت را انجام می دهند. خود فن کویل ها مصرف انرژی بسیار پایینی دارند و تنها مصرف آن برق فن است که به یک آمپر می رسد. مصرف واقعی که باید سنجیده شود مربوط به منبع گرم یا سرد کننده آب است که از دستگاه چیلر و یا دیگ بخار تأمین می شود.

خارجی ها را ترجیح می دهند

زینالی در مورد تولیدات ایرانی گفت: از نظر کیفی مشکل داریم، فن بیشتر دستگاه ها صدا می دهند و مشتری ها ترجیح می دهند از تولیدات خارجی استفاده کنند.
وی ادامه داد: 90 درصد این تولیدات نیز جمع آوری قطعات مختلف است که در کارخانه Assemble می شوند، تنها 7 یا 8 شرکت هستند که کویل درست می کنند. کارخانه ها خودشان تولیدکننده اصلی نیستند و شاید تنها بدنه را درست کنند و بقیه قطعات و تجهیزات را از جاهای دیگر جمع آوری می کنند.

رقبای ما برندهای مطرح باشند

زینالی با اشاره به امکانات کشور در تولید فن کویل گفت: ما در کشور مس داریم، آلومینیم داریم، ورق گالوانیزه هم داریم؛ اگر بتوانیم دستگاه ها و ماشین آلات مان را هم به روز کنیم و کیفیت تولید را بالا ببریم دلیلی وجود ندارد که محصولات ما به کالاهای خارجی رقابت نکند.
وی افزود: ما در ایران تنها دو نوع فن کویل درست می کنیم یکی فن کویل زمینی است و دیگری سقفی توکار که فن آوری بالایی ندارد و سازندگان ما به راحتی می توانند تولید کنند. اما اگر به سمت فن کویل های دکوراتیو مانند فن کویل های کاسه تی و دیواری در قالب های و شکل های مختلف برویم می توانیم به سمت رقابت خارجی گام برداریم. برای این کار حتماً باید سرمایه گذاری کنیم و کارخانه هایی را احداث کنیم، مانند کاری که در چین صورت گرفت.
وی به شرایط تولید در ایران اشاره کرد و گفت: کسی که در ایران بخواهد تولید کند در دو تا سه سال اول حاشیه نشین است. اگر بعد از آن موفق شود تازه محصولاتی خواهیم داشت که بی کیفیت هستند و در خود کشور به فروش نمی روند در نتیجه توان رقابتی هم ندارند.
زینالی بیان کرد: رقبای ما باید برندهای مطرح باشند؛ خودمان را با برندهای مشابه خارجی مقایسه کنیم. آن هنگام است که بازاری برای صادرات هم پیدا می شود.

وابسته میزان مصرف منبع

محسن پالیزدار از شرکت تدبیر تهویه فراسرما کاربری انواع فن کویل را وابسته به معماری و سلیقه کافرما می داند: کاربرد انواع فن کویل ها تنها وابسته به نظر و سلیقه کارفرما است و اینکه بگوییم انواع فن کویل ها از نظر کاربرد در محیط های تجاری، مسکونی و اداری از هم جدا می شود درست نیست.
وی با اشاره به اینکه برندهای مختلف فن کویل میزان مصرف متفاوتی دارد گفت: البته این میزان مصرف بسیار جزئی است، اما در سنجش میزان مصرف نهایی باید به منبع اصلی گرمایش یا سرمایش نگاه کرد. در مورد سرمایش که از منبع چیلر استفاده می شود. در چیلر جذبی مصرف گاز داریم و در چیلرهای تراکمی به دلیل وجود کمپرسور مصرف برق داریم.
پالیزدار ادامه داد: خود چیلرهای تراکمی نیز دو دسته بندی اصلی دارند یکی با کندانسور آبی و دیگری با کندانسور هوایی. در چیلرهای با کندانسور آبی تبخیر دائماً مصرف و تبخیر می شود چراکه کندانسور این چیلرها با آب خنک می شود. ولی در چیلرهای تراکمی مصرف آب هم نداریم خنک شدن توسط جریان هوا انجام می گیرد.

نیروی انسانی اساس توسعه

محسن پالیزدار فن کویل را کالایی می داند توجیه و صرفه تولید در ایران را دارد: فن کویل در ایران هم تولید می شود و هم وارد می شود. البته واردات آن مانند بسیاری دیگر از کالاها غالباً از کشور چین صورت می گیرد. به هر روی محصولی پر مصرفی در کشور است و خواستار دارد.
وی افزود: محصولاتی که در ایران تولید می شود در قیاس با نمونه های چینی هزینه های بالاتری دارد. مزیت نیروی انسانی ارزان، تحریم قطعات و لوازم گران تر باعث شده بازار ایران رو به محصولات چینی بیاورد.
پالیزدار برای تقویت تولید ایرانی دو نکته را برمی شمرد: نخست حمایت از نیروی انسانی و نیروی متخصص است. گام اول این است که از حقوق کارگر، متخصص و کارشناس که اساس تولید هر کشور است به نحو شایسته حمایت شود. همه این وظیفه دست دولت نیست، کارگاه های خصوصی کوچکی هستند که با چند کارگر به تولید می پردازند و در این مراکز حق و حقوق کارگران واقعاً داده نمی شود. چه شرکت های بزرگ، چه کارگاه های کوچک و چه مراکز وابسته به دولت باید در این زمینه احساس تعهد کنند مگر نه ما پس رفتن می کنیم.
پالیزدار ادامه داد: دومین نکته نیز تحریم ها هستند که بحثی تکراری است. دولت باید یاری کند تا قطعاتی را که بتوانیم راحت تر وارد کنیم و یا اگر نمی توان وارد کرد شرایط را برای ساخت آن قطعات مهیا کند. البته ناچار هستیم یک سری از این قطعات را به هر حال وارد کنیم. اینجا در زمینه واردات این قطعات و محصولات اولیه است که مسئولان باید کمک کنند.

برج خنک کننده

برج خنک کننده یا برج خنک کن دستگاهی است که برای خنک سازی آبی که در فرایندهای سردسازی سیستمهای تهویه مطبوع، نیروگاهها، پالایشگاهها و … مورد استفاده قرار می گیرد، به کار می رود .

برج خنک کننده

برج خنک کننده

گروه تاسیسات: سیستم های تاسیساتی مجموعه ای از تجهیزات هستند که با قرار گرفتن در کنار هم می توانند کارآیی لازم را داشته باشند. سیستم های تهویه مطبوع مرکزی اغلب این گونه هستند که با قرار گرفتن بخشی از تجهیزات در موتورخانه و پشت بام، تهویه مطلوب هوا را انجام می دهند. برج خنک کننده مهمترین و اساسی ترین دستگا هی که به منظور خنک کردن آب و سیالاتی دیگر در ساختمان های مسکونی و صنایع مختلف مورد استفاده واقع می شود. گزارش ذیل به معرفی برج خنک کننده، بازار فروش و چگونگی مصرف آنها پرداخته است، با ذکر این نکته که مطالب عنوان شده صرفاً نظر مخاطبان بوده و الزاماً نظرات نشریه نمی باشد.
«برج خنک کننده دستگاهی است که دمای هوای چیلر را کاهش می دهد و با ایجاد سطح وسیع تماس آب با هوا تبخیر را آسان کرده و باعث خنک شدن سریع آب می شود. با توجه به حجیم بودن برج خنک کننده و پاشیدن آب در محیط اطراف و خرابی تجهیزات، معمولاًٌ در انتهای فرایند ساختمان سازی نصب می کنند.»
محمدرضا فروزنده، سازنده برج های خنک کننده به خبرنگار پیام ساختمان می گوید: اساس کار تمام برج خنک کننده بر مبنای ایجاد سطح تماس بیشتر بین جریان آب گرم و هوای سرد و در نتیجه تبادل حرارتی بین این دو می باشد. عموماً در برج خنک کننده ، آب گرم توسط لوله هایی به بالای برج منتقل شده و در آنجا یا به صورت طبیعی و یا با آبفشان هایی به سمت پایین برج به جریان می افتد که در طول این مسیر با توجه به نوع برج به شیوه های مختلف با جریان هوای سرد برخورد می کند.
وی ادامه می دهد: برج خنک کننده مختص چیلرهای سرمایشی بوده و در آپارتمان های دارای موتورخانه مرکزی مورد استفاده قرار می گیرند، چیلر در موتورخانه و برج خنک کننده بالای پشت بام قرار دارد. جنس آنها از فایبرگلاس یا گالوانیزه است ولی در حال حاضر نوع فایبرگلاس بیشتر مورد استفاده قرار می گیرد، چون وزن کمی دارد و دچار پوسیدگی نمی شود.

سفارش ساخت و تولید

برای ساخت برج خنک کننده به تکنولوژی بالایی نیاز نیست، در حال حاضر ساخت این برج ها در سطح وسیعی انجام می شود و سازنده ها بر اساس طرح ها و محاسبات از پیش تعیین شده که توسط مهندسان مکانیک ارائه می شود، عمل می کنند. فروزنده در این خصوص توضیح می دهد: در هنگام ساخت برج خنک کننده به سه مورد توجه می شود؛ یکی اینکه چه حجم آب را در مترمکعب خنک می کنیم، دوم تعیین اختلاف دما (دلتا.پی) و سوم شرایط منطقه ای است که دستگاه در آنجا نصب می شود. مشتری این موارد را اعلام می کند و بر اساس آن تناژ یا ظرفیت برودتی دستگاه مشخص می شود.
وی تاکید می کند: برج خنک کننده تا ظرفیت 150 تن، در محل کارخانه ساخته شده و با تریلی حمل می شود، ولی برای تولید ظرفیت های بالاتر، قطعات لازم در محل مصرف مونتاژ می شود. ضمن اینکه رنگ برج خنک کننده را سفید در نظر می گیرند تا گرمای کمتری را جذب کند.

انواع برج خنک کننده

برج خنک کننده از لحاظ مکانیزم انتقال حرارت به دو گروه برج های مرطوب(مدار باز)و برج های خشک(مداربسته)تقسیم می شوند. محمد عبدالعلی زاده، مدیرعامل شرکت مهندسی کمپ، در این خصوص توضیح می دهد: در برج خنک کننده مرطوب، آب گرم از بالای برج با عبور از پکینگ ها و برخورد با جریان هوای تازه که از محیط بیرون توسط فن و یا به صورت طبیعی وارد برج شده و ضمن تبادل حرارتی و خنک شدن در پایین برج ته نشین می شود. مهمترین عیب این سیستم پاشیدن حرارت آب به اطراف و همچنین تبخیر بیش از حد آب می باشد.وی ادامه می دهد: در مناطقی که به علت عدم وجود آب کافی باید از اتلاف آب و تبخیر بیشتر جلوگیری نمود از برج خنک کن های خشک استفاده می شود. در این دسته آب گرم یا روغن به جای عبور از پکینگ ها از لوله های پره دار که با هوای سرد در تماس می باشد عبور کرده و خنک می شود. مکانیزم چرخش آبگرم در این سیستم مانند مکانیزم عملکرد «یونیت» هیترهاست. تقریباً بیش از 90 درصد برج خنک کننده از نوع برج های تر هستند که به دو گروه جریان متقابل (counter flow) و جریان متقاطع (cross flow) تقسیم می شوند. البته برج خنک کننده از نوع جریان متقابل به علت حجم کمتر برج و راندمان بهتر و هزینه کمتر مقبولیت بیشتری دارد.

چگونگی نصب و اجرا

محل نصب برج خنک کننده باید به گونه ای باشد که مانعی در اطراف آن برای ورود جریان هوای تازه به داخل برج خنک کننده وجود نداشته باشد. همچنین در صورت استفاده از چندین ببرج خنک کننده در کنار هم باید تدبیری اندیشه شود که هوای گرم خروجی از برج خنک کننده مستقیماً وارد همدیگر نشده تا راندمان و کارایی ببرج خنک کننده دچار اختلال شود. اگر بتوان برج خنک کننده را در فضای باز، با جریان هوای آزاد قرار داد در حصول یک بازده مناسب از برج خنک کننده مشکلی وجود نخواهد داشت. اما چنانچه قرار باشد برج خنک کننده در داخل ساختمان و محصور بین دیوارها نصب شود، موارد زیر باید لزوماً مورد توجه قرار گیرد:
1) فضای کافی و بدون مانع مزاحم در اطراف ببرج خنک کننده وجود داشته باشد تا هوای لازم بهبرج خنک کننده برسد.
2) هوای گرم خروجی از برج خنک کننده باید به گونه ای تخلیه شود که امکان بازگشت و گردش مجدد آن بهبرج خنک کننده وجود نداشته باشد، زیرا گردش مجدد چنین هوایی دربرج خنک کننده دمای مرطوب هوای ورودی به برج خنک کننده را افزایش می دهد و باعث گرم ماندن آب خروجی برج خنک کننده می شود.
3)گردش مجدد هوا به داخل برج خنک کننده هنگامی مورد توجه قرار می گیرد که چندبرج خنک کننده در مجاورت هم باشند.
شایان ذکر است تعیین محل نصب برج خنک کننده ممکن است به عواملی دیگری از قبیل استحکام محل نصب، تجهیزات اضافی برای تقویت آن، هزینه فراهم کردن تجهیزات اضافی برای برج خنک کننده و مسائل مربوط به معماری ساختمان و... نیز بستگی داشته باشد.

قیمت گذاری و خرید

در حال حاضر شرکت های زیادی در کشور برج خنک کننده آب را تولید می کنند و می توان گفت این محصول کاملاً بومی شده است. خوشبختانه با وجود تنوع زیاد محصول امکان انتخاب آن به سهولت وجود دارد. مضافاً بر اینکه تکنولوژی ساخت آن تماماً در کشور وجود دارد. عبدالعلی زاده، مدیرعامل شرکت مهندسی کمپ در این رابطه می گوید: برای خرید برج خنک کننده باید از قبل نقشه های لازم توسط کارشناسان تاسیساتی تهیه و ارائه شود. با این حال قیمت برج خنک کننده با توجه به نوع برند و ظرفیت آنها متغیر است و از دو میلیون تا یک میلیارد تومان نوسان دارد. حداقل ظرفیت برج خنک کننده 10 تن تبرید است که ممکن است به 6500 تن تبرید هم برسد.
در پایان ذکر این تکته ضرورری است؛ برج خنک کننده با توجه به شرایط فیزیکی و شیمیایی خاص خود ممکن است به مشکلاتی دچار شوند ولی معمولاً زمانی طولانی لازم است تا این مشکلات برج خنک کننده را از کار بیندازد. این تجهیزات معمولاً تا 20 سال عمر می کنند البته در این مدت به سرویس و نگهداری نیاز دارند که توسط شرکت های خدمات دهنده یا مسئول تاسیسات ساختمان انجام می شود

کندانسور

کندانسور

در سیستم های دارای انتقال حرارت، کندانسور یا چگالنده دستگاه یا واحدی است که برای تبدیل ماده ای از حالت گاز به مایع از آن استفاده می شود. این کار معمولا به وسیله سرد کردن آن ماده انجام می شود. در این فرایند حرارت نهان ماده گرفته شده و به سیال خنک کن کندانسور گفته می شود.
در واقع کندانسور نوعی مبدل های حرارتی هستند که در آنها حرارت بخار داغ به یک سیال دیگر مانند هوا یا آب انتقال داده شده و در اثر آن، بخار تا دمای اشباع سرد و به مایع تبدیل می گردد.
کندانسور اندازه های گوناگونی دارند که از اندازه نسبتا کوچک قابل بلند کردن با دست تا واحدهای بسیار بزرگ صنعتی که در فرآیندهای صنعتی به کار می روند، متغیر هستند. کندانسور در تهویه مطبوع، فرآیندهای صنعتی شیمیایی مانند تقطیر، نیروگاه های بخار و سیستم های انتقال حرارت دیگر به کار می روند.
با وجودی که در بعضی از سیستم های تبرید گاهی از آب نمک یا مبردهای انبساط مستقیم به عنوان عامل جذب حرارت یا تقطیر استفاده می شود، ولی در بیشتر موارد از هوا یا آب و یا ترکیبی از آن ها استفاده می گردد.

کندانسور از نظر سیال و فرآیند خنک کاری به سه دسته تقسیم می شوند:

- کندانسور خنک شونده با هوا یا کندانسور هوایی یا ACC : در این نوع کندانسور از هوا به عنوان عامل تقطیر استفاده می شود.
- کندانسور خنک شونده با آب یا WCC : این نوع کندانسور برای تقطیر مبرد از آب استفاده می کند.
- کندانسور تبخیری : در این نوع کندانسور، هوا و آب تواما به عنوان عامل تبخیر مورد استفاده قرار می گیرند. در کندانسور خنک شونده با آب و هوا، حرارت دفع شده به وسیله بخار، موجب افزایش دمای سیال خنک کن می شود. در کندانسور تبخیری با وجود افزایش دمای هوای عبوری، تقطیر مبرد بیشتر توسط تبخیر آب پاشیده شده روی کندانسور انجام می شود و وظیفه هوا دور کردن بخار آب حاصل از تبخیر و افزایش شدت تبخیر می باشد.
در کندانسور هوایی از هوا به عنوان عامل تقطیر کننده استفاده می شود. هوا به صورت طبیعی، یا به وسیله فن یا دمنده جریان پیدا می کند. در صورتی که جریان هوا طبیعی باشد، مقدار هوای جریان یافته در کندانسور کم بوده و سطح تقطیر بیش تری لازم خواهد بود. این کندانسور به دلیل ظرفیت کم، فقط در کاربردهای کوچک و بیش تر در یخچال های خانگی به کار برده می شوند و معمولا از نوع صفحه ای یا لوله ای پرده دار هستند.
در صورت استفاده از لوله های پرده دار برای کاهش مقاومت در مقابل جریان آزاد هوا، معمولا پره ها را با فاصله زیادتری نسبت به هم تعبیه می کنند. با زیاد کردن فاصله پره ها، امکان کثیف شدن کندانسور در اثر ورود آلاینده ها کاهش می یابد

هواساز

هواساز دستگاه مهم در سیستم تهویه مطبوع است که وظیفه کنترل گردش هوا را بر عهده دارد.جعبه فلزی بزرگی است شامل، دمنده، کویل های گرم و سرد، محفظه فیلتر، صداگیر و دمپرمی باشد و با انجام عملیاتی همچون تغییر دما، افزایش یا کاهش رطوبت، تصفیه و تنظیم سرعت، مشخصات هوا را تغییر داده و آن را مطبوع می سازد.

هواساز

هواساز

گروه تأسیسات: برخی از تجهیزات تهویه مطبوع قابلیت دارند که هم در هوای سرد برای گرمایش و هم در هوای گرم برای سرمایش استفاده شوند. دستگاه اسپیلیت یکی از آنهاست، دستگاه های تهویه نیز برای تبدیل به سیستم گرمایشی یا سرمایشی نیاز به تغییراتی در موتورخانه دارند، هواساز یکی از آنهاست که ساختار عملکرد آن در هر دو یکسان است. دستگاهی که بیشتر در ساختمان های دولتی و عمومی استفاده می شود و به دلیل صرفه جویی و بهره وری در کنار کیفیت بالای هوای تولیدی بسیار مورد استقبال قرار گرفته است.
هواساز (Air Handling Unit) معمولاً جعبه فلزی بزرگی است شامل، دمنده، کویل های گرم و سرد، محفظه فیلتر، صداگیر و دمپر. دستگاهی است که با انجام عملیاتی همچون تغییر دما، افزایش یا کاهش رطوبت، تصفیه و تنظیم سرعت، مشخصات هوا را تغییر داده و آن را مطبوع می سازد. سیال گرم یا سرد از طریق سیستم مرکزی در اختیار هواساز قرار می گیرد اما سایر مشخصات هوا با توجه به امکانات و تجهیزات جانبی توسط هواساز تغییر نموده و تنظیم می شود.

عملکرد هواساز

هواساز شامل جعبه بزرگی است که دمنده، کویل های گرم و سرد، محفظه فیلتر، صداگیر و دمپر را شامل می شود و می تواند تغییراتی همچون تغییر دما، افزایش یا کاهش رطوبت، تصفیه و تنظیم سرعت، مشخصات هوا را تغییر داده و آن را مطبوع سازد.
در هواسازهای جریان دمشی بادزن یا فن سانتریفوژ قبل از کویل ها قرار می گیرد و در هواسازهای جریان مکشی بادزن هواساز بعد از کویل تعبیه می شود. کویل های گرمایی هواساز معمولاً با آب داغ، بخار و برق عمل می کنند و کویل های سرمایی هواساز با آب مبرد و یا مستقیماً با یک ماده مبرد کار می کنند. در این حالت دستگاه هواساز و اپراتور یک سیستم تبرید است. توسط کویل سرمایی که از داخل آن آب مبرد (تهیه شده در چیلر) یا آب نمک (آب مبرد به اضافه نمک هایی مانند کلرور سدیم یا کلرورکلسیم که نقطه انجماد آب را تا حدود 10- درجه فارنهایت پایین می برند) و یا ماده مبرد (که در این صورت کویل سرمایی دستگاه هواساز، اپراتور یک چرخه تبرید است)، عبور می کند.
دستگاه هواساز با تنظیم دما و رطوبت و همچنین تأمین هوای تازه و فیلتر کردن آن عمل تهویه مطبوع تابستانی و زمستانی را انجام می دهد. هوای برگشتی از اتاق ها با هوای تازه در محفظه اختلاط دستگاه مخلوط شده و سپس از کویل های سرمایی یا گرمایی و رطوبت زن (معمولاً در زمستان) عبور می کند. سرعت عبور هوا از کویل حدود 500 فوت بر دقیقه یا 241 متر بر دقیقه است و فرآیند رطوبت زنی به وسیله پاشیدن آب از افشانک ها یا شبکه بخار و فرآیند رطوبت گیری توسط کویل سرد انجام می شود.
کنترل دما به دو صورت می تواند انجام شود: روش اول با استفاده از شیر سه راه برقی یا موتوری که روی لوله رفت وبرگشت کویل نصب شده و به وسیله ترموستاتی که در کانال برگشت هوا به هواساز نصب می شود، عمل قطع و وصل و یا کم وزیاد کردن جریان آب انجام می گیرد. در روش دوم به وسیله ترموستات نصب شده در اتاق یا راهرو یا مکان مناسب دیگر به فن دستگاه هواساز فرمان خاموش و روشن داده می شود.

انواع هواساز

عبدالله صفوی، متخصص که مهندس ناظر تأسیسات است هواساز را اینگونه تقسیم بندی می کند: نخست هواسازها بر اساس موارد استفاده به هواسازهای خانگی در مدل های مخصوص سقف کاذب، ایستاده و پشت بامی و فشرده است. دومین گروه هواسازهای اداری است و سومین گروه که پیچیده تر از دیگر هواسازهاست هواسازهای صنعتی ضد انفجار و مقاوم در برابر گازهای خورنده است.
صفوی یادآور شد: بر همین اساس هواسازها ظرفیت های متفاوتی دارند و به هواسازهای تا ظرفیت هوادهی 60 هزار گرفته تا هواسازهای کامپکت با ظرفیت هوادهی تا 3 هزار را شامل می شود.
وی با بیان اینکه دو نوع هواساز دیگر داریم که بر اساس منبع سرمایش تقسیم می شوند یکی آبی و دیگر گازی خاطرنشان کرد: در نوع آبی که تبخیری است آب توسط افشانک به داخل آن پاشیده می شود و در نوع گازی از گاز و مایع مبرد استفاده می شود.
وی ادامه داد: این گاز در چرخه سیستم است و خارج نمی شود. اگر هم نشست کند چون بسیار سبک است به سرعت خارج می شود و خطری برای انسان ایجاد نمی کند.
صفوی گفت: هواسازها بر اساس اندازه و ظرفیت هم تقسیم می شود. انواع کوچک در اتاقک های 2 در 3 قرار می گیرند و اندازه های بزرگ تر تا 4.5 متر ارتفاع هم دارند که یک فن خیلی بزرگ در جلوی کویل قرارگرفته است و می توانند بخش عظیمی از یک ساختمان عمومی همچون بیمارستان را پوشش دهند.

تقسیم بر اساس ظرفیت

محمدابراهیمی از شرکت دمنده ، هواسازها را بر اساس اندازه به انواعی تقسیم کرد و گفت: نوع کوچکی داریم که جعبه ای در ابعاد 80 در 80 سانتی متر است یا هواساز می تواند به اندازه اتاقکی در ابعاد 2 در 3 متر باشد. نحوه کار در همه این هواسازها یکسان است و در همه اینها یک یا چند فن هستند که هوا را می دمند. وی ادامه داد: روی هم رفته دو نوع هواساز داریم یا به صورت تبخیری است که آب توسط افشانک داخل آن پاشیده می شود و فن آن را به محیط می دمد و یا توسط گاز و مایع مبرد است که این مایع می تواند گاز R410 یا R22 باشد.
وی در مورد آسیب زا بودن این گاز گفت: این گاز در چرخه سیستم است و خارج نمی شود. اگر هم نشست کند چون بسیار سبک است به سرعت خارج می شود و خطری برای انسان ایجاد نمی کند.
ابراهیمی به پروژه ای که در بیمارستان امام حسین(ع) داشته اشاره کرد و گفت: در مورد هواسازی که آنجا داشتیم من مهندس ناظر بودم. آن هواساز تقریباً 3 متر ارتفاع 4.5 متر طول و 3.5 متر عرض دارد و می تواند تهویه بخش اعظم این بیمارستان را انجام دهد. ضمن اینکه یک فن خیلی بزرگ جلوی آن قرار دارد و دو کویل در داخل آن قرار گرفته که یکی کویل بخار است و دیگری کویل چیلر است. این هواساز بخش عظیمی از بیمارستان را پوشش می دهد.
وی افزود. این نوعی هواساز است و ما هواساز کوچک هم داریم که در ایران به اشتباه آن را از هواساز منفک می دانند و به Air Washer هواساز نمی گویند. این سیستم تنها تهویه یک واحد را می تواند انجام دهد.

خودکفا در تولید هواساز

ابراهیمی شرکت های ایرانی را در تولید هواساز خودکفا دانست و گفت: تقریباً همه بخش های هواساز را شرکت های ایرانی خودشان تولید می کنند. تنها شاید بنا به درخواست مشتری قسمت هایی مانند فن را جایگزین کنند. البته تولید هواساز فناوری پیچیده ای نیست.
وی ادامه داد: بیشتر مردم تنها همان هواسازهایی را که در کشور با این نام می سازند، هواساز می دانند مثلاً به Duct Split هواساز نمی گویند و بین قسمت داخلی آن که هواساز است و قسمت خارجی که کندانسور است تفاوتی قائل نمی شوند. در واقع آن را یک محصول می دانند. برای همین وقتی صحبت از تولید هواساز می شود منظورمان همین هواسازهایی است که در بین مهندسان این صنعت مصطلح است.
ابراهیمی که خود واردکننده هواساز Duct Split است، گفت: به این دلیل که هزینه تولید در ایران بالاست معمولاً شرکت هایی که می خواستند محصولی همانند محصول ما تولید کنند، از این کار منصرف شده و به مونتاژ محصولات خارجی روی آورده اند . به همین دلیل من معتقدم در این شرایط محصولات وارداتی بهتر هستند. وی در مورد بازار محصولات خارجی گفت: از قدیم فن آوری تهویه مطبوع در اختیار آمریکا بوده است، البته شرکت های اروپایی هم خوب هستند ولی بیشتر شرکت های معتبر آمریکایی کارخانه هایشان به چین منتقل شده است.
ابراهیمی مشکل بازار را نبود نمایندگی های رسمی عنوان نمود و تصریح کرد: به همین دلیل گارانتی دستگاه ها آنطورکه همه جای دنیا مرسوم است در ایران وجود ندارد. چون این شرکت های اصلی هستند که خدمات منظمی را برای نمایندگی ها ایجاد می کنند. البته ما از همه جای دنیا محصولات وارد می کنیم اما به دلیل نداشتن نمایندگی برای اکثریت آنها خدمات پس از فروش مناسبی نداریم.

نمی شود مقایسه کرد

حمیده شایسته از شرکت هواساز راد ایران در مورد مصرف انرژی در هواساز گفت: هواساز محصولی است که برای تهویه مرکزی ساختمان های بزرگ مانند بیمارستان ها، مراکز تجاری و اداری طراحی می شود و چون مرکزی است مصرف برق و انرژی زیادی نیز دارد و با محصولاتی مانند فن کویل که یک واحد را تهویه می کنند نمی توان آن را مقایسه کرد.
وی افزود: مصرف برق دستگاه هواساز هم بستگی به این دارد که چه ظرفیتی را می خواهد پوشش دهد که معمولاً بر اساس ظرفیت هوادهی دسته بندی می شود مانند هزار CFM یا 10 هزار CFM.
شایسته در مورد استاندارد هواساز نیز گفت: هواساز دستگاهی نیست که طبق استاندارد خاصی مثلاً روزانه هزار عدد از آن تولید شود، بلکه طبق درخواست مشتری و بر حسب شرایط آب و هوایی و ظرفیت و مکان مورد استفاده طراحی می شود در نتیجه هر دستگاه با دستگاه دیگر متفاوت است.مثلاً هواسازی که در تهران نصب می شود با هواسازی که در اهواز نصب می شود، متفاوت است.
وی ادامه داد: برای این محصول نمی شود استاندارد خاصی طراحی کرد و تنها کاری که می کنیم این است که بابت هر قطعه و تجهیزاتی در آن دستگاه می توانیم گواهینامه ای به مشتری ارائه دهیم. البته دستگاه ها را کاملاً بازرسی و تست می کنیم و سپس آن را به مشتری تحویل می دهیم.
شایسته مشکل بازار هواساز را واردات تجهیزاتی می داند که تا مدت ها مورد تأیید کارفرما بودند ولی الآن مشمول تحریم قرار گرفته اند، مخصوصاً در پروژه های نفت و گاز واردات سخت شده و جایگزینی برندها نیز سخت است چون کارفرماها آن را نمی پذیرند.

انتخابی تخصصی

تشکری، یکی از فروشندگان این بازار در مورد انتخاب دستگاه هواساز خوب گفت: انتخاب هواساز کاری است که باید توسط کارشناس با توجه به محاسبات حجم هوایی موردنیاز و بارهای سرمایی و گرمایی کلی ساختمان انجام بگیرد. نیاز ساختمان، نوع فیلترها، ظرفیت هوایی کویل گرم، ظرفیت رطوبت زن، قدرت موتور، همه چیزهایی است که در تهیه هواساز باید مدنظر باشد.

همه اجزا را تولید می کنیم

نادر کردنیا که خود واردکننده سیستم های تهویه شرکت های ایرانی را در تولید هواساز خودکفا معرفی کرد و گفت: تقریباً همه اجزای هواساز را شرکت های ایرانی خودشان تولید می کنند. تنها شاید بنا به درخواست مشتری قسمت هایی مانند فن را جایگزین کنند. تولید هواساز فناوری پیچیده ای نیست.
وی با اشاره به تفاوت بین مشکلات تولید در ایران و ارزان تر شدن نمونه های خارجی گفت: به دلایل متعدد تولید این محصول در ایران مقرون به صرفه نیست و بهتر است که از خارج آن را وارد کنیم. در مورد هواساز نیز همانند دیگر سیستم های تهویه مطبوع شرکت های آمریکایی بهتر هستند و اروپایی ها به دلیل سیستم آب و هوایی که دارند زیاد در زمینه تهویه مطبوع و به ویژه سرمایش پیشرفته نیستند. الان هم بیشتر شرکت های معتبر آمریکایی به دلایل اقتصادی به چین منتقل شده اند ولی نظارت بر آنها وجود دارد و با همان کیفیت بیرون می آیند.
کردنیا مشکل بازار را نبود نمایندگی های رسمی دانست و گفت: نمایندگی های معتبر به دلایل تحریم و مشکلات دیگر در ایران نیستند به همین دلیل آنگونه که در کشورهای دیگر گارانتی وجود دارد در ایران نیست. البته ما از همه جای دنیا کالاها را وارد می کنیم ولی اکثریت مطلق آنها به دلیل نبود نمایندگی خدمات پس از فروش مناسبی ندارند.

سیستم گرمایش از کف

گرمایش از کف

گرمایش از کف، نامناسب برای منازل

گروه تأسیسات: گرمایش از کف راهکاری نه چندان تازه در گرم کردن یکسان همه نقاط خانه است. فناوریای که با مخالفت هایی روبرو شده است و بعضی از کارشناسان آن را برای سلامت سکنه مضر میدانند، اما تولیدکنندگان همچنان بر بیضرر بودن و آرامش حاصل از آن تأکیددارند و آن را راهکاری برای مصرف بهینه انرژی میدانند؛گفته ای که باوجود سیستم موتورخانه مرکزی و سیستم رادیاتور چندان محلی از اعراب ندارد. چیستی گرمایش از کف گرمایش از کف معمولاً در زمان ساخت و یا نوسازی کار گذاشته میشود در این سیستم گرمایش از طریق گرم کردن کف زمین ساختمان انجام میپذیرد. برای این منظور چند روش وجود دارد و حرارت به وسیله آب گرم، هوای گرم و برق به لوله هایی که در کف اتاق ها کار گذاشته شده هدایت میشود، البته روش آب بهتر و باصرفه تر است. برای اجرای این روش ابتدا کف زمین را به وسیله لوله پوشانده و روی آن بتن ریزی میشود و آب گرم به وسیله یک پمپ در لوله ها به گردش درمیآید در نتیجه حرارت هدایت شده به محیط اطراف منتقل میشود.

کجاها نباید مصرف کرد

این سیستم بسیار گران قیمت است به همین دلیل استفاده از آن در همه جا توجیه اقتصادی ندارد. ورزشگاه آزادی تهران که از نظر تأسیسات نمونه بسیار ارزنده ای است، گرمایش را از کف میگیرد به همین دلیل حتی در سرمای شدید قابلیت اجرای مسابقات فوتبال را دارد، امکانی که بسیاری دیگر از ورزشگاه های نوساز و مجهز اروپایی از آن بی بهره اند. اما در کشور ما چنین معمول شده که از این سیستم در منازل نیز استفاده شود، درحالیکه نه از نظر مصرف انرژی و نه از لحاظ قیمت برای منازل مناسب نیست. به نظر یک کارشناس تأسیسات بهتر است این سیستم به فراخور شرایط در جاهای مناسب آن همانند ورزشگاه ها یا سالن های همایش، بیمارستان ها، باند فرودگاه ها و نظیر آن مورد استفاده قرار گیرد. به گفته وی استفاده از گرمایش مرکزی رادیاتور در منازل ارجحیت دارد.

اصل بر سلامت است

چندی پیش خبری از سوی یکی از خبرگزاریهای کشور منتشر شد که مدعی بود مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی گرمایش از کف را غیرمجاز دانسته، در این گزارش چنین آمده بود که استفاده از این سیستم موجب معلق شدن پرز فرش ها و ذرات معلق و در نتیجه بیماریهای تنفسی و سرطان میشود؛ همچنین در ایجاد بیماری واریس و پوکی استخوان به دلیل تماس مستقیم اثرگذار است. مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی در جوابیه ای این خبر را کذب دانست و اعلام کرد «هیچ دستورالعملی دال بر عدم استفاه از سیستم فوق به سازمان های مسکن و شهرسازی استان ها ابلاغ نشده است.» حتی پیش ازاین، تحقیقات و گواهینامه هایی فنی برای استفاده ارتقا‍ء کیفی این سیستم صورت گرفته است و همایش ها و کارگاه های آموزشی «به منظور ارائه نتایج تحقیقات صورت گرفته بر روی این سیستم» برای آشنایی متخصصان و دست اندرکاران برگزار شده است. اما آنچه هنوز محل سؤال است اینکه این سیستم هیچ گونه تأییدیه ای از سازمان استاندارد ایران ندارد. سیدمجتبی ربیعی، کارشناس تأسیسات میگوید این سیستم در گذشته توسط مؤسسات استاندارد بین المللی ممنوع شده و از چرخه تولید دیگر کشورها خارج شده بود. وی مشکلات سلامتی که این سیستم ایجاد میکند را برمیشمرد و میگوید برخی از تولیدکنندگان برای پیشگیری از ضررهای هنگفت و به رغم اطلاع از مضرات این سیستم آن را باقیمت بسیار پایین به واردکنندگان ایرانی میفروشند.البته خروج این سیستم از چرخه تولید در کشورهای اروپایی و آمریکایی به دلیل عوارض پزشکی را نمیتوان به سادگی پذیرفت چرا که برای اظهارنظر در مورد عوارض بالینی گرمایش از کف زود است و باید تحقیقات مفصل تری صورت گیرد.

اجرای سلیقه ای

عدم نظارت مهندسی و اجرای سلیقه ای و غیراستاندارد همانند دیگر مشکلات ساختمانی به ویژه در بخش تأسیسات، مشکل دیگر این نوع وسیله گرمایشی است. گرمایش از کف اغلب یک سیستم دست ساز محسوب میشود و برنامه و محاسبه دقیق و جامعی برای آن تعریف نشده است. به ویژه با آب و هوای متغیر کشور ما شرکت ها نمیتوانند محاسبات دقیقی برای تأمین گرمایش ساختمان در شرایط آب و هوایی مختلف ارائه دهند. جز این مشکلاتی در مواد اولیه که روی لوله ها را میپوشاند و تجهیزات تأمین حرارت این سیستم نیز وجود دارد که توسط شرکت های تازه کار قابل تأمین نیست.

بخاری گازی

بخاری گازی

معیار انتخاب بخاری

مهمترین و بدیهی ترین معیار برای انتخاب بخاری، در نظر گرفتن متراژ خانه یا محلی است که قرار است بخاری، گرمابخش آنجا باشد، بنابراین لازم است قبل از خرید بخاری به متراژ ساختمان، فضا و نوع استفاده از یک وسیله گرمایشی توجه کنید.
کارشناسان توصیه میکنند؛ از بخاری دیواری دودکش دار برای ساختمانهای زیر 50 متر مربع در محیط بسته، بخاری بدون دودکش برای زیر 50 متر مربع در محیط نیمه بسته، بخاری 8 تا 12هزار برای بین 50 تا 70 متر مربع و از بخاری 12 هزار به بالا برای بالاتر از 70 مترمربع و همچنین از بخاریهای طرح شومینه برای سالن استفاده شود. برای اینکه بفهمید عددی که به عنوان میزان تولید حرارت روی بخاری نصب شده برای منزل شما مناسب است یا نه، میتوانید این عدد را (که واحدش کالری است) بر عدد 24 تقسیم کنید. از طرف دیگر متراژ خانه تان را در عدد سه ضرب کنید. حاصل ضرب این دو عدد باید با حاصل تقسیم اولی برابر یا نزدیک به آن باشد. برای مثال؛ اگر متراژ سالن منزلتان 70 متر است، حاصل ضرب آن در سه میشود 210. حالا اگر بخاریای که میخواهید بخرید 4800 کیلوکالری گرما تولید میکند، حاصل تقسیم این عدد بر 24 میشود 200 که با 210 اختلاف چندانی ندارد، پس این بخاری، مورد مطلوبی برای منزل شماست. اگر متراژ سالن شما بزرگتر است، میتوانید بخاریهایی با برچسب تولید حرارت 8 تا 9 هزار کالری تهیه کنید.

رده انرژی بخاری

مشخص بودن میزان مصرف انرژی بخاری در سالهای اخیر در کشور به شدت مورد توجه قرار گرفته است تا از این طریق در میزان مصرف انرژی و پرداخت هزینه ها صرفه جویی شود. سازمان بهینه سازی مصرف سوخت، به صورت مرتب از خط تولید محصولاتی که مصرف انرژی دارند– حتی یخچال- نمونه برداری میکند تا میزان مصرف و به ویژه درصد مصرف بهینه و بازده انرژی را در آنها مشخص کند.
موقع خرید بخاری باید به برخی نکات توجه کنید که یکی از آنها رده انرژی بخاری و بازده خالص تولید گرمای آن است. رده انرژی بخاری با یک برچسب شفاف روی آن مشخص میشود. روی این برچسب رده انرژی را با حروف انگلیسی نشان میدهند که هرچه به ابتدای الفبای انگلیسی نزدیکتر باشد، بازده خالص بخاری بیشتر و هرچه به حروف آخر الفبا نزدیک باشد، بازده خالص آن کمتر است. پس بهتر است بخاریهایی با رده انرژی A،B،C،D،E،F،G تهیه کنید.

با دود یا بیدود؟

از قدیم گفته اند؛ دود نشانه آتش است ولی مهم این است که این آتش کجا و چگونه اتفاق میافتد. در مورد بخاری گازی دقت کنید که اگرچه دود حاصل از احتراق اندک و بدون رنگ است ولی به مراتب خطرناک و مرگ آور میباشد. دودکش را برای همین منظور اختراع کرده اند تا به ایمنی ریه های شما کمک شود. بنابراین چشم بسته گول تبلیغات اولیه شرکتها را نخورید. بخاری بدون دودکش فقط در سالنهای نیمه بسته و به شرط داشتن سیستم ایمنی ODS امکان پذیر است. این سیستم به محض اینکه- به هر دلیل- اکسیژن محیط به 18درصد و پایینتر برسد، جریان گاز ورودی به بخاری را قطع میکند و تا زمانی که ترکیب هوا مناسب نشده و روشن شدن بخاری خطرناک باشد، اجازه روشن کردن آن را هم نمیدهد.

معروفترین برندها

اگر همه موارد بالا را در نظر گرفتید، نوبت به خرید بخاری میرسد. بهتر است بدانید؛ قیمت بخاری در بازار بر اساس چند منطق مشخص تغییر میکند که اصلیترین آنها، حجم بخاری و به نوعی قدرت تولید حرارت است. به طور طبیعی هر چه بخاری بزرگتر و قویتر باشد، ورقههای فلزی به کار رفته و ضخامت رنگ نسوز در آن بیشتر بوده و به همین نسبت هم گرانتر میشود. غیر از این، اغلب پول طراحی قشنگ و متفاوتتر را هم روی قیمت بخاری محاسبه میکنند، اما با پذیرفتن یک اختلاف حدود 5 تا 10هزار تومانی- بدون توجه به مارک شرکت تولیدکننده بخاری گازی– میشود بخاریهای گازی را بر اساس قدرتشان (6، 8، 10، 12، 14 هزار و بیشتر) از لحاظ قیمت دسته بندی کرد.
در پایان شما را با چند نمونه از مهمترین برندهای بخاری گازی در کشور آشنا میکنیم.
الف) نیک کالا: کیفیت بخاریهای گازی نیک کالا امروزه فقط به ظاهر آراسته و طراحی صنعتی آن نیست. در این بخاریها با ارتقای بازدهی حرارتی حدود20 درصد مصرف گاز کاهش یافته و مبلغی که برای خرید بخاری پرداخت شدهاست از طریق صرفه جویی به شما باز میگردد. طراحی بخاری زیبا بوده و استاندارد ملی ایران، استاندارد CE و TSE کیفیت محصول را تایید کرده اند.
ب) لورچ: شرکت لورچ در سال 1356 با تولید آبگرمکن مخزنی نفتی و بخاری نفتی تأسیس و شروع به کار کرد. بعد از آن بلافاصله تولید آبگرمکن گازی را شروع و در سال 1364 بخاری گازی را بر تولیدات خود افزود و در حال حاضر با تولید 16 نوع کالا مشغول به کار میباشد. این شرکت از بهترین مواد اولیه جهت بالا بردن کیفیت خود استفاده نموده و میتوان ادعا کرد که تولیدات این شرکت از بالاترین سطح کیفی در مقابل کالای مشابه برخوردار میباشد. پ) آبسال: بخاری دیواری مدل 463 آبسال قابل استفاده با گاز طبیعی میباشد. این بخاری علاوه بر مصرف کم سوخت بازدهی بسیار زیادی دارد و میتواند در کمال راحتی در داخل منزل، دفتر کار و هر محل مشابهی با ایمنی کامل مورد استفاده قرار گیرد. این بخاری تنها میتواند به صورت دیواری نصب شود و به دلیل حجم و وزن کم به راحتی بر روی دیوار نصب شده و فضای کمی را اشغال میکند. بدنه این بخاری دارای پوشش رنگ کورهای میباشد که به روش الکتروستاتیک و تمام اتوماتیک اجرا میشود.
ت) هایلان: این بخاری دارای بازده 99 درصدی بوده و به علت دارا بودن پایه جدا شونده نصب و استفاده آن آسان است، نیازی به برق ندارد و بدون نیاز به جریان برق و با فشار یک دکمه روشن میشود. همچنین مجهز به سیستم ایمنی ODS و سیستم ایمنی نظارت بر شعلهاست و دارای جرقه زن الکتریکی، شیر کنترل و رفلکتور مقعر جهت انتقال حداکثر گرما میباشد. حداکثر قدرت حرارتی بخاری 5 هزار کیلوکالری بر ساعت است. همچنین دارای ابعادی به طول 1/58، عمق 2/49 و ارتفاع 64 سانتی متر میباشد که فشار گاز ورودی آن 178 mmH2O است. این بخاری 10 کیلو گرم وزن دارد و ضمانت خرید آن یک سال است.
ث) آزمایش: محصولات آزمایش با مدرنترین ماشین آلات، زیر نظر کارشناسان خبره و با استفاده از مرغوبترین مواد اولیه و جدیدترین تکنولوژی توسط افراد مجرب تولید و عرضه میگردد. این محصول تحت لیسانس شرکت LAMINOX ایتالیا و منطبق بر استاندارد اروپایی EN449 تولید میگردد. حسگر OSD در این بخاری با کنترل میزان اکسیژن محیط، در صورتی که میزان اکسیژن به مقدار کمتر از 18 درصدکاهش یابد- که معادل با افزایش گاز منواکسیدکربن میباشد- باعث خاموش شدن بخاری خواهد شد.
ج) اشکان گاز: شرکت اشکان گاز با استفاده از مواد اولیه و تکنولوژی تولید، تلاش میکند تا رضایت مشتریان عزیز را بر آورده سازد. این شومینه دارای هیزم چدنی با ماندگاری و دوام بیشتر میباشد. مواد اولیه و لوازم استفاده شده در بخاری از مرغوبترین نوع بوده و شیر گاز دستگاه BM با لوازم اسپانیایی است.
چ) برفاب: بخاری شومینه برفاب دارای طرحی زیبا، مطابق با انواع دکوراسیون و دارای قدرت گرمادهی فوق العاده 10 هزار کیلوکالری در ساعت میباشد. بخاری به همراه یک سینی زیر جهت قرار دادن مناسب بر روی زمین عرضه میگردد. این محصول در دو رنگ مسی و نقرهای تولید شده است.

لوله بخاری سرد نشود

بخاری گازی پرکاربردترین وسیله گرمایشی خانه های ایرانی محسوب میشود. در واقع رشد قارچ گونه شبکه های انتقال گاز در شهرها و روستاهای کشور راحت ترین گزینه را در اختیار خانوده ها قرار داده است. اما همین وسایل اگر به درستی نصب و استفاده نشوند وقوع هر گونه حادثه دور از انتظار نیست؛ به خصوص لوله های بخاری که وظیفه هدایت دی اکسیدکربن به خارج از ساختمان را بر عهده دارند.
با عنایت به سرد شدن تدریجی هوا، آموزش استفاده از لوازم گرمایشی گازسوز را در دستور کار قرار دادیم. در این شماره شرایط نصب و کارکرد لوله های بخاری تشریح خواهد شد. امیدواریم راهگ شای مشکلات موجود و پاسخگوی سوالات مصرف کنندگان باشد.
سرد شدن لوله ها عمدتاً سردی دودکش ها در مواردی اتفاق میافتد که به طور اصولی و استاندارد طراحی و نصب نشده و عملاً قادر به تهویه محصولات احتراق به طور مطلوب نیست (دودکش هایی که از دیوارهای جانبی و پنجره ساختمان و به صورت غیر اصولی خارج شده اند و ارتفاع آنها کمتر از بام ساختمان است در این راستا قرار میگیرند.)از طرف دیگر ممکن است در اثر احتراق وسیله گازسوز اکسیژن محیط مصرف شده و منافذ و مجرای ورودی هوا برای سوختن وسیله گازسوز ناکافی باشد و عملاً شاهد کمبود اکسیژن در محیط شده و فضای اتاق با یک نوع فشار منفی مواجه شود. (مخصوصا در زمانی که منافذ ورود هوا کاملاً بسته یا محدود باشد)، در این حالت دودکش سرد شده و نشان میدهد؛ محصولات احتراق شامل(co و co2) به طور کامل از محیط خارج نمیشوند و بخشی از آن در محیط پخش شده و برای شهروندان احتمال خطر وجود دارد. راهکار پیشنهادی توصیه ما به همشریان باز گذاشتن بخشی از در یا پنجره است که در مسیر جریان هوا قرار دارد تا بتواند اکسیژن کافی به محیط برساند. (تعبیه دریچه ثابت ورود هوا). در صورتی که پس از گذشت چند دقیقه بازهم دودکش به دلایل مختلف گرم نشده است، توصیه میشود که وسیله گازسوز خاموش و توسط متخصصین مورد بررسی کامل قرار گیرد و تا آن موقع از بخاری برقی جهت گرمایش استفاده شود.(راهکار موقت). اما راهکار دائمی آن است که دودکش ها به صورت اصولی و استاندارد تا پشت بام منزل نصب شوند تا اکسیژن کافی برای احتراق وسیله گازسوز تامین شود. احتمالات دیگر همیشه این احتمال وجود دارد که به علت برودت بیش از حد، سرما از طریق دودکش های فلزی غیراصولی اجرا شده به بدنه آن منتقل گردد و از طریق هدایت بخش هایی از دودکش های داخل محیط اتاق را نیز سرد نماید. در نتیجه به علت سردی دودکش، گازهای داغ به همراه محصولات احتراق در اثر برودت دیواره دودکش سرد و عملاً سنگین شده و به صورت مطلوب و اصولی از دودکش خارج نمیشود و درصدی از محصولات احتراق در محیط منزل پخش میگردد. در این شرایط توصیه میشود که با استفاده از عایق های مناسب دودکش های فلزی خود را پوشش دهید.از دیگر عواملی که میتواند منجر به سرد شدن دودکش ها گردد ایجاد جریان های هوای تند (باد) میباشد که به طور مستقیم و غیر مستقیم بر دودکش ها وارد شده و عملاً بر جریان خروج حرارت و محصولات احتراق از دودکش ها غالب میشود و آن را به داخل محیط بر میگرداند. بنابراین باید قبل از هر چیز از اجرای صحیح و اصولی دودکش ها تا پشت بام و نصب کلاهک H بر روی آن، رعایت فاصله دودکش از دیوارهای جانبی و ارتفاع دودکش حداقل 6/0 سانتی متر بالاتر از سطح پشت بام اطمنان حاصل کرد.

تهویه مطبوع

سیستم های سرمایش و گرمایش و تهویه

تهویه مطبوع در ساختمان

سیستم های تهویه مطبوع یا Air Conditioning Systems که با حروف مختصر AC نیز خوانده میشوند معمولاً به سیستم هایی گفته میشود که به جز سرمایش و گرمایش مناسب، تهویه و رطوبت لازم را نیز فراهم آورد. هدف در این سیستم ها تأمین شرایط آسایش برای ساکنان ساختمان است تا در هوای گرمی که همه نقاط دنیا را به تسخیر خود درآورده، آسوده تر به فعالیت های روزانه و کاری خود بپردازند و در هوای سرد از سوز و سرمای بیرون مصون بمانند.ساختار سیستم تهویه مطبوع هر سیستم تهویه مطبوع با هر میزان بزرگی و در هر مکانی دارای چهار بخش مجزاست.
نخست منبعی که سرمایش و یا گرمایش را تأمین میکند؛ چیلرها، بویلرها و برج های خنک کننده چنین وظیفه ای را بر عهده دارند.
بخش دوم توزیع است که گرما و سرما را از منبع به فضاهای موردنیاز از طریق کانال ها و داکت ها، لوله ها و پمپ ها منتقل میکند.
وظیفه تحویل را فضاهای تعبیه شده و ترمینالی بر عهده دارند، تجهیزاتی مانند رادیاتورها، فن کویل ها و دیفیوزها. مضاف بر این سه بخش اصلی المان های کنترلی نیز در تنظیم کارکرد تجهیزات و سیستم های آسایشی نقش مهمی دارند و وظیفه ایمنی و مصرف بهینه انرژی را هم دارند.در سیستم های مرکزی این چهار بخش در نقاط مختلف ساختمان پراکنده هستند درحالیکه در سیستم های مجزا همه این بخش ها در یک خانه قرارگرفته و در موارد کوچک تر این بخش ها در یک دستگاه قرار دارد.
انتخاب سیستم تهویه از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است و سازندگان و مالکان ساختمان در انتخاب آن میبایست نکاتی را رعایت کنند. کارکرد سیستم، درجه آسایش موردنظر، ظرفیت سیستم، جانمایی و اشغال فضا، هزینه های اولیه، هزینه های بهره برداری مانند هزینه آب، برق، گازوئیل و تعمیر و نگهداری، انعطاف پذیری سیستم و فضای مورد پوشش ازجمله مواردی است که میبایست در نظر گرفته شود.

انواع سیستم های تهویه مطبوع

سیستم های تهویه مطبوع به چهار نوع تمام هوایی، هوا-آب، تمام آبی، تمام مبرد یا انبساط مستقیم DX تقسیم میشوند. در سیستم تمام هوایی هوای گرم یا سرد از دستگاه مرکزی توسط داکت ها منتقل و هوا را از طریق پخش کننده ها در اتاق ها توزیع میکند. سیستم هایی مانند کولرآبی، ایرواشر، هواساز ازجمله سیستم های تمام هوایی هستند. بااینکه در این سیستم ها هزینه تجهیزات کم است اما به دلیل هزینه کشیدن کانال ها، اجرای آن سخت و پرهزینه است مضاف بر آن کنترل دما و هوای گرم و یا سرد خروجی در این سیستم ها دشوار است و سیستم کارایی انرژی مناسبی ندارد.مهم ترین مزیت این سیستم ها امکان نگهداری آن در فضای غیرمسکونی است و تجهیزات تولید صدا در بیرون قرار میگیرند و صداهای احتمالی نیز از طریق عایق صوتی در داکت ها و کانال ها گرفته میشوند. کیفیت هوای داخل در این سیستم ها بهتر است و در مناطق خشک هوای مرطوب را به ساکنان میرساند. مزیت دیگر این سیستم ها امکان تغییر فصلی ساده تر در آن است.
سیستم های تهویه مطبوع هوایی به دو نمونه تقسیم میشوند: سیستم های با حجم هوای ثابت (حجم هوای ورودی به فضا ثابت) و سیستم های با حجم هوای متغیر (کنترل گرمایش و سرمایش با ثابت نگه داشتن دمای هوای ورودی و تغییر حجم هوا).سیستم های هوا آبیدر سیستم های هوا آبی تهویه به وسیله توزیع همزمان آب وهوا به ترمینال های نصب شده در فضاها صورت میگیرد. هوا و آب در اتاق مکانیک مرکزی گرم یا سرد میشوند و بعد از چرخش به سمت اتاق مقصد روانه میشود. چگالی آب نسبت به هوا بیشتر است و ظرفیت حرارتی بالاتری دارد، به این دلیل به لوله هایی با سطح مقطع کوچک تر از داکت (در سیستم های تمام هوایی) نیاز است. بخش زیادی از بار گرمایشی و سرمایشی به وسیله بخش آبی تأمین میشود درنتیجه نیاز به کانال های توزیع در این سیستم کمتر است که موجب صرفه جویی در فضای ساختمان میشود.
سیستم هواساز در یک سیستم هوا-آبی نسبت به سیستم هوا کوچک تر است و میتوان از بخش های مختلف و جداگانه برای تأمین سرمایش و گرمایش استفاده کرد درنتیجه در ساعات مختلف یا ساعات غیرمسکونی میتوان نیازهای گرمایشی را تنها به وسیله آب و بدون استفاده از هوای مرکزی تأمین کرد.مشکل این سیستم این است که در فصل گذار اجرای کارهای تغییر فصلی بسیار مشکل است و به مجریان ماهر نیاز دارد. کنترل سیستم های هوا-آب پیچیده تر از سیستم های تمام هواست و امکان کنترل کامل رطوبت وجود ندارد.سیستم تمام آبدر سیستم تمام آبی سرمایش و گرمایش به وسیله آب سرد و یا گرم از سیستم های مرکزی به ترمینال ها منتقل میشود. انتقال حرارت به وسیله جابه جایی اجباری و یا طبیعی انجام میگیرد و آب گرمایش را میتوان از شبکه لوله کشی مورداستفاده برای آب سرد و در تابستان و یا سیستم مجزای لوله کشی تأمین کرد.این سیستم ها نسبت به دو نمونه پیشین نیاز به فضای بسیار کمتری برای اجرا دارند. دلیل آن نیز در چگالی کمتر آب و بار دمایی بیشتر آن است. این خصیصه موجب شده که سیستم های آبی بازدهی و کارایی بیشتری داشته باشند و همچنین سیستم فضای کمتری را اشغال میکند. از دیگر مشخصات سیستم تمام آبی اینکه به دلیل استفاده از آب کم دما برای گرمایش، سیستم های تمام آب برای گرمایش خورشیدی و یا کاربردهای بازیافت مناسب است.این سیستم ها به تعمیر و نگهداری زیادی نیاز دارد و بخشی از آن نیز به دلیل قرارگیری ترمینال ها درون فضای مسکونی قرار دارد. به همین دلیل باید در تمیزکرد دوره ای این سیستم ها دقت نظر زیادی داشت. در تابستان ها رطوبت نسبی فضا در سیستم های آبی بالا میرود مخصوصاً وقتیکه از شیرهای تنظیم آب سرد برای تنظیم دمای داخل اتاق استفاده شده باشد.سیستم انبساط مستقیم DXدر سیستم انبساط مستقیم یا سیستم های تمام مبرد هوای موردنیاز برای سرمایش فضا به صورت مستقیم به وسیله مبرد موجود در کویل های سرمایشی سیستم هواساز سرد میشود. ازآنجاکه هوا به صورت مستقیم به وسیله مبرد سرد میشود کارآیی سرمایش در سیستم های DX بالاتر است. البته همیشه اجرای لوله کشی مبرد به فواصل دور امکان پذیر نیست و سیستم های سرمایش مرکزی انبساط مستقیم و یا DX تنها در ساختمان های کوچک و یک طبقه انجام میگیرد، کولرهای گازی و اسپلیت ها ازجمله موارد سیستم های انبساط مستقیم هستند. این سیستم ها نیاز به تعمیر و نگهداری داشته و از مصرف برق بالایی نیز برخوردارند. گرچه در آنها امکان کنترل دمای خروجی امکان پذیر است اما کیفیت هوای خروجی اغلب مناسب نیست.

تهویه مطبوع ساختمان های مسکونی چند واحدی

تهویه مطبوع ساختمان های مسکونی چند واحدی : تجهیزات سرمایشی و گرمایشی در منازل مسکونی که به صورت مجتمع های چند واحدی یا آپارتمان های چندطبقه ساخته می شوند معمولا مشابه ساختمان های تک واحدی هستند. استفاده از سیستم مجزا برای هر واحد این امکان را می دهد که کنترل هر واحد به صورت مستقل انجام شود و مقدار انرژی مصرفی هر واحد را بتوان اندازه گیری کرد.

سیستم های مرکزی با جریان اجباری هوا :

در ساختمان های مرتفع چند واحدی نیز می توان از تجهیزات سرمایشی و گرمایشی به کاربرده شده در ساختمان های تک واحدی استفاده کرد. این تجهیزات می توانند در داخل اتاق تجهیزات هر آپارتمان یا در فضای زیر پله ها یا بالای سقف کاذب و یا انباری نصب شوند. از کوره های کوچک هوای گرم مناسب برای ساختمان های مسکونی نیز می توان استفاده کرد ولی باید پیش بینی های لازم برای تأمین هوای احتراق و تخلیه محصولات احتراق به عمل آید. برای تخلیه محصولات احتراق می توان از چندین دودکش یا از یک سیستم دودکش مانیفولدی استفاده کرد. قبل از اتخاذ تصمیم باید مقررات محلی موجود در این مورد را نیز در نظر گرفت.
روش دیگری که برای تهویه مطبوع ساختمان های مسکونی چند واحدی نیز قابل استفاده است، سیستم ترکیبی گرمایش آب مصرفی/گرمایش فضا است که در آن از آب درون مخزن ذخیره آبگرم مصرفی برای گرمایش فضا استفاده می شود. در این سیستم آب از یک مخزن ذخیره به کویل آبی موجود در دستگاه تغذیه هوا گردش می کند. برای سرمایش این فضاها می توان از یک دستگاه تهویه مطبوع دو تکه که اپراتور آن درون دستگاه انتقال دهنده هوا است استفاده کرد.

سیستم های مرکزی با آب :

استفاده از واحدهای سرمایش و گرمایش انحصاری در ساختمان های مرتفع همیشه میسر و عملی نیست. در چنین مواردی از سیستم های مرکزی استفاده می شود. در آپارتمان های مرتفع به طور گسترده از سیستم های مرکزی با آب در نوع دو لوله ای یا چهار لوله ای استفاده می گردد. هر واحد مسکونی دارای دستگاه های تهویه مطبوع اتاقی و یا فن کویل های کانالی مختص به خود است. سیستم های چهار لوله ای انعطاف پذیرترین سیستم آبی با کمترین هزینه بهره برداری است که با آن می توان برای هر واحد مسکونی سرمایش و گرمایش لازم را تأمین کرد.
سیستم های دو لوله ای انعطاف پذیری کمتری دارند و به وسیله آنان نمی توان سرمایش و گرمایش هم زمان را تأمین کرد. چنین محدودیتی باعث بروز مشکل در طی فصول پاییز و بهار که برخی از آپارتمان های یک مجموعه نیاز به گرمایش و سایر آپارتمان ها (به دلیل وجود بارهای داخلی) نیاز به سرمایش دارند، می شود. این مشکل را می توان با استفاده از سیستم دو لوله ای برای تأمین سرمایش و استفاده از گرم کن الکتریکی برای فضاهایی که نیاز به اندکی گرمایش دارند مرتفع ساخت.

واحدهای دیواری :

واحدهای تهویه مطبوع ، پکیج های تهویه مطبوعی که در فضای موردنظر نصب می شوند و پمپ های حرارتی یکپارچه بیشترین انعطاف پذیری را برای اتاق ها فراهم می کنند. در هر اتاقی که دارای دیوار خارجی باشد می توان از این واحدها استفاده کرد. در بازسازی ساختمان های قدیمی معمولا ازاین گونه تجهیزات استفاده می کنند زیرا نیازی به اصلاح سیستم های لوله کشی و کانال کشی ندارند.

سیستم پمپ حرارتی با مدار آبی :

در ساختمان های دارای ارتفاع متوسط یا زیاد که در مناطق میانی آن ها، بارهای داخلی زیاد است و در تمام سال نیاز به سرمایش دارند، می توان از سیستم پمپ حرارتی با مدار آبی استفاده کرد. این سیستم دارای کنترل و انعطاف پذیری بیشتری از سیستم های چهار لوله ای است ولی در آن فقط دو لوله وجود دارد. در این سیستم می توان مقدار انرژی ورودی به هر آپارتمان را اندازه گیری کرد و فقط هزینه های تأسیسات عمومی (از قبیل پمپ های گردش آب ، برج خنک کن و دیگ) مشترک خواهد بود. برای صرفه جویی اقتصادی می توان به جای دیگ از انرژی خورشیدی نیز استفاده کرد.

سیستم های سرمایش و گرمایش و تهویه

سیستم های سرمایش و گرمایش و تهویه

انتخاب صحیح سیستم های سرمایش و گرمایش و تهویه

انتخاب صحیح سیستم های سرمایش و گرمایش و تهویه ، مهم ترین قسمت بخش طراحی تأسیسات مکانیکی ساختمان است، به طوری که اگر تمامی محاسبات دیگر از قبیل محاسبات بار ساختمان ، لوله کشی ها و غیره به درستی انجام شده باشند ولی درنهایت دستگاه های سرمایشی و گرمایشی به طرز درستی انتخاب نشوند کل تأسیسات مکانیکی ساختمان تحت الشعاع قرارگرفته و نتیجه موردنظر به دست نخواهد آمد. به طورکلی منظور از انتخاب صحیح یک سیستم های سرمایش و گرمایش و تهویه در نظر گرفتن دو جنبه فنی و اقتصادی آن است.
بدین مفهوم که یک انتخاب صحیح انتخابی خواهد بود که علاوه بر لحاظ کردن جنبه های اقتصادی در آن بتواند به جهت فنی نیز پاسخگوی نیازهای ساختمان باشد. به عنوان مثال سیستم های سرمایش تبخیری جهت ایجاد درجه حرارت های پایین مناسب نیستند و یا ممکن است دستگاهی از قبیل پکیج هوایی انبساط مستقیم به جهت بار سرمایشی به درستی انتخاب شده باشد ولی به جهت مقدار هوادهی دارای مشکل باشد ، در این صورت نخواهد توانست نیازهای ساختمان را برآورد نماید.
بنابراین برای یک انتخاب صحیح باید پارامترهای مختلفی موردتوجه قرار گیرد. در این قسمت انتخاب صحیح سیستم های کمپرسوری تولید برودت نظیر چیلرها و پکیج ها بیشتر موردنظر هستند. برای انتخاب درست سیستم های سرمایش و گرمایش و تهویه باید به 2مفهوم زیر توجه شود :
منظور از بار سرمایشی واقعی، باری است که از اجزای مختلف ساختمان نظیر جدارهای خارجی، نفوذ هوا، منابع داخلی و غیره ایجاد می شود .
منظور از بار سرمایشی اسمی (Nominal) : ظرفیت اسمی دستگاه است بطوریکه بتواند پاسخگوی مقدار بار واقعی ساختمان باشد .
بنابراین همواره بار اسمی (ظرفیت دستگاه) از بار واقعی (بار ساختمان) بیشتر خواهد بود ولی نکته این است که چه مقدار بیشتر؟
درواقع طراح باید بتواند با محاسبه مقدار بار ساختمان ، ظرفیت اسمی دستگاه را به گونه ای انتخاب نماید که توانایی پاسخگویی نیاز سرمایشی ساختمان را داشته باشد و ازآنجاکه بار سرمایشی یک کمیت متغیر با زمان است دستگاه انتخاب شده باید در هر زمان نیاز واقعی ساختمان را برطرف سازد .
انتخاب دستگاه بزرگ تر موجب کاهش عمر دستگاه شده و هزینه های اولیه و جاری آن را نیز خواهد افزود. از طرف دیگر انتخاب دستگاه کوچک تر باعث می شود دستگاه هنگامی که ساختمان بیشترین بار سرمایشی را دارد ; توانایی تأمین این بار را نداشته باشد. عواملی که باید در نظر گرفته شوند تا با داشتن بار واقعی ساختمان ; ظرفیت اسمی دستگاه را به دست آورد ، عبارت اند از :
افت ها و اصطکاک هایی که به واسطه لوله کشی انجام شده در دستگاه و یا عایق نامناسب آن ایجاد می شود.
کیفیت ساخت دستگاه و مواد مصرفی در ساخت آن .
مقدار درجه حرارت سوپرهایت مبرد بعد از اپراتور و در ورود به کمپرسور.
مقدار درجه حرارت سابکول مبرد بعد از کندانسور و در ورود به شیر انبساط.
دو عامل آخر در تعیین ظرفیت دستگاه بسیار مهم اند. معمولا روند انتخاب یک دستگاه به این گونه است که طراح پس از محاسبه بار سرمایشی (بار واقعی) به کاتالوگ سازنده موردنظر مراجعه نموده و ظرفیت دستگاه را انتخاب می نماید . در کاتالوگ های سازندگان برای انتخاب دستگاه ها معمولا سه پارامتر زیر وجود دارد :
درجه حرارت طرح خارج که کندانسور هوایی دستگاه باید در آن کار کند.
درجه حرارت موردنظر برای طرح داخل که باید توسط دستگاه تأمین شود .

ظرفیت دستگاه در شرایط فوق.

بنابراین معمولا طراح با در دست داشتن ظرفیتی که از دستگاه انتظار دارد و با مشخص بودن درجه حرارت های طرح داخل و خارج مدل دستگاه و به عبارتی ظرفیت اسمی آن را مشخص می نماید درحالی که با تغییر درجه حرارت های سوپرهایت و سابکول در دستگاه قطعا ظرفیتی که می توان از دستگاه به دست آورد متفاوت خواهد بود.
هدف از سوپرهایت نمودن (فوق گرم کردن) گاز مبرد در خروجی اپراتور آسیبی است که بخار اشباع مبرد به کمپرسور وارد می نماید. به عبارت دیگر ظرفیت های برودتی که برای یک دستگاه در درجه حرارت های طراحی مختلف داخل و خارج در کاتالوگ های سازندگان ارائه می شود ; با این فرض است که اولآ حالت ترمودینامیکی گاز مبرد خروجی از اپراتور دستگاه بخار اشباع بوده و ثانیا حالت ترمودینامیکی مایع مبرد خروجی از کندانسور دستگاه مایع اشباع است . درحالی که در عمل اگر گاز خروجی از اپراتور در حالت بخار اشباع باشد،پس از برخورد این بخار با تیغه ها یا جدارهای کمپرسور که با سرعت بالایی در حال حرکت هستند ، رطوبت موجود در بخار اشباع موجب خوردگی کمپرسور شده و در ضمن راندمان کمپرسور را نیز کم خواهد کرد .
بنابراین باید مبرد خروجی از اپراتور به حالت سوپرهایت شده و سپس وارد کمپرسور گردد.
سوپرهایت کردن گاز مبرد خروجی از اپراتور را می توان با افزایش طول لوله های اپراتور و یا توسط یک مبدل حرارتی که در خط ساکشن قرار دارد انجام داد. به طورکلی هر 10 درجه سوپرهایت نمودن گاز مبرد خروجی از اپراتور موجب افزایش یک تا سه درصدی ظرفیت کمپرسور می شود . همچنین ظرفیت های مندرج در کاتالوگ های سازندگان بر این اساس است که حالت ترمودینامیکی مبرد خروجی از کندانسور مایع اشباع است ; درحالی که در عمل اگر مایع اشباع از کندانسور خارج و وارد شیر انبساط شود ممکن است درنتیجه کاهش فشاری که در شیر انبساط ایجاد می شود به طور ناگهانی به بخار تبدیل شود که باعث کاهش راندمان سیکل تبرید و خرابی شیر انبساط می شود. بنابراین همواره دستگاه به گونه ای طراحی می شود که حالت ترمودینامیکی واقعی خروجی مبرد از کندانسور ، مایع مادون سرد (سابکول ) باشد . مادون سرد کردن مبرد می تواند از یکی از دو طریق افزایش طول لوله های کندانسور و یا مبدل حرارتی در خط ساکشن دستگاه انجام شود . به طورکلی به ازای هر یک درجه مادون سرد کردن مبرد خروجی از کندانسور ; ظرفیت کمپرسور پنج درصد افزایش می یابد.
علاوه بر عوامل فوق افت فشار و دما در خطوط مکش و دهش نیز موجب تغییر ظرفیت دستگاه می شود . معمولا افت تقریبی مجاز سیستم لوله کشی سیکل تبرید معادل دو درجه فارنهایت می باشد.

روشهای نوین سیستم های سرمایش و گرمایش و تهویه

سیستم های سرمایش و گرمایش و تهویه ، بزرگ ترین مصرف کنندگان انرژی در ساختمان به شمار می روند. میزان انرژی مصرفی در خصوص تأمین آب گرم بهداشتی نیز در حدود 16 درصد است که می توان به تقریب دریافت که حدود 57 درصد انرژی صرف تأمین شرایط آسایش حرارتی و برودتی یک ساختمان می شود. این در حالی است که در کشورهای توسعه یافته، تخمین دقیق بارهای حرارتی و برودتی، استفاده از سیستم های با راندمان بالا، به کارگیری انواع ابزارهای کنترل کننده میزان مصرف انرژی و در نهایت استفاده از انواع تجهیزات و مصالح کاهنده مصرف انرژی، امری متداول و اجباری است.

راهکارهای صرفه جویی انرژی در ساختمان

1.استانداردسازی شرایط محیط بیرون با توجه به آنکه نوع شرایط هوای بیرون (میزان دما، رطوبت، جهت و میزان وزش باد) تأثیر زیادی بر تعیین بارهای سیستم های سرمایش و گرمایش و تهویه و میزان انتقال حرارت ساختمان، یا انتقال حرارت بیرون دارد، لذا لزوم استانداردسازی این شرایط و تعیین شرایط استانداردشده هوا برای تک تک شهرها و مناطق مختلف ایران دارای اهمیت ویژه ای است. برای شرایط آسایش در داخل ساختمان، میزان انرژی گرمایشی در حالت استانداردشده حداقل 15 درصد و مقدار انرژی سرمایشی در حدود 21 درصد کمتر از حالت متداول است.
2.شرایط مربوط به معماری و فیزیک و مصالح ساختمان نوع جهت گیری جغرافیایی ساختمان، قابلیت ساختمان به منظور بهره گیری از انرژی خورشید، طراحی ساختمان با کمترین سطح خارجی، استفاده از عایق ها در دیوارها، کف و سقف، به کارگیری انواع شیشه های دو یا چند جداره، درزبند کردن انواع بازشوها و کل ساختمان و پایین آوردن میزان نفوذ هوا، درزبندی کانال های هوایی و ... ازجمله مواردی هستند که به کاهش بارهای سرمایشی و گرمایشی ساختمان کمک شایانی می کنند. هر چه راندمان ساختمان در این مورد بیشتر باشد، سیستم های تأسیساتی کوچک تر و بالطبع هزینه های انرژی مصرفی نیز کاهش می یابد.
3.تخمین صحیح سیستم های سرمایش و گرمایش و تهویه تعیین سایز صحیح تجهیزات سیستم های سرمایش و گرمایش و تهویه ساختمان های مسکونی، کلید مهمی برای رسیدن به شرایط مناسب آسایش داخل ساختمان و کاهش مصرف هزینه های اولیه و جاری اینگونه سیستم هاست. هنگامی که میزان انرژی بالاتر از حد موردنیاز تخمین زده می شود، میزان هزینه های اولیه افزایش یافته و به این طریق، راندمان کلی کاهش می یابد.
در شرایط آب و هوایی مرطوب، تخمین دقیق دستگاه ها اهمیت بیشتری می یابد. چراکه انتخاب دستگاه های بزرگ باعث کوتاهی فاصله زمانی روشن و خاموش شدن دستگاه ها شده و این امر کنترل اندک رطوبت را در پی خواهد داشت. از طرف دیگر روشن و خاموش شدن مکرر و بسیار زیاد، باعث کاهش راندمان کل سیستم نظیر دستگاه های تهویه مطبوع، بویلر و پمپ و ... شده و خرابی این گونه دستگاه ها را موجب خواهد شد. در دستگاه های هوایی استفاده از تجهیزات با ظرفیت های بالا موجب به کارگیری فن های بزرگ تر و افزایش نشتی از کانال های هوا به واسطه افزایش فشار داخل کانال شده که این امر تأثیر بسزایی در افزایش مصرف انرژی و کاهش راندمان کلی دارد. همچنین انتخاب تجهیزات بزرگ تر موجب افزایش مصرف انرژی در روزهای بسیار گرم تابستان و بسیار سرد زمستان می شود. که در این خصوص، آمارها نشان می دهد سیستم هایی 50 درصد بزرگ تر از حد موردنیاز در حدود 13 درصد مصرف انرژی بیشتری دارند.
4.بهسازی سیستم های سرمایش و گرمایش و تهویه به منظور انتخاب سیستم های سرمایش و گرمایش و تهویه مناسب باید در گام اول به دنبال بهترین اجزاء ازنظر راندمان عملکردی بود. در گام بعدی باید به این نکته توجه کرد که باوجود انتخاب اجزای مناسب، ممکن است اندرکنش این اجزا با یکدیگر موجب دور شدن از راندمان مناسب شود. به عنوان مثال، چیلرها (حتی درصورتی که از نوع با راندمان بالا نیز انتخاب شوند) برای کارکرد با راندمان بالاتر باید آب خنک تری را از برج خنک کن دریافت کنند. که این امر با مصرف انرژی بیشتر توسط فن موجود در برج خنک کن محقق می شود. مثال فوق نشان می دهد که علاوه بر اهمیت و لزوم استفاده از اجزای سیستم های سرمایش و گرمایش و تهویه با راندمان بالا، لازم است بهینه سازی انرژی مورداستفاده توسط جمیع این اجزا و اندرکنش آنها نیز موردتوجه قرار گیرد.
5.سیستم های سرمایشی مرکزی هر سیستم سرمایشی شامل اجزای مختلفی است که باید به نحوی با یکدیگر کار کنند که راندمان کل به بالاترین حد خود برسد. پیشرفته کردن هر سیستمی در حالت کلی به افزایش راندمان اجزا و با شرط جامع نگری در کاهش مصرف انرژی بستگی دارد. چیلر تراکمی به چهار دسته سانتریفیوژ، مارپیچی، حلزونی و رفت و برگشتی تقسیم بندی می شوند که برای هرکدام از ایشان کاربردهای خاصی نیز متصور است. در حالت کلی در چیلرهای قدیمی به ازای هر تن تبرید تا حدود یک کیلووات برق مصرف می شد که امروزه با پیشرفت های حاصله در زمینه ساخت انواع چیلر به ازای هر تن تبرید فقط 45/. کیلووات برق مصرف می شود.
6.پیشرفته کردن برج های خنک کن در سیستم های سرمایشی مرکزی، گرما باید به محیط بیرون انتقال داده شود که برج های خنک کن این وظیفه را بر عهده دارند. برج های خنک کن در حقیقت یک مبدل حرارتی بزرگ بوده که وظیفه انتقال حرارت را از کندانسور سیستم سرمایشی به بیرون در تماس آب (به صورت پاششی یا ثقلی) با هوای بیرون را برعهده دارند. جریان هوای موردنیاز معمولاً از طریق فن های سانتریفیوژ یا محوری تأمین می شود. اگر فن در انتهای پایین برج نصب شود برج خنک کن از نوع فشاری و اگر فن در بالای برج نصب شود، به آن برج خنک کن مکشی می گویند.
متداول ترین نوع برج خنک کن، نوع مکشی است که ازنظر عملکردی دارای راندمان بهتری نسبت به نوع دیگر است. لکن نوع فشاری دارای صدای کمتری بوده و جای کمتری را نسبت به نوع مکشی اشغال می کند. در هر دو نوع برج های خنک کن، هدف افزایش نرخ انتقال حرارت از آب به هواست. که این امر با اضافه تر شدن سطح تماس بین آنها امکان پذیر است. به همین دلیل، این سطوح همواره در معرض تشکیل رسوب، خوردگی و رشد میکروارگانیزم ها بوده که درنهایت تأثیر مخرب و کاهنده ای بر روی عملکرد برج خنک کن و در نهایت سیستم سرمایشی دارد. امروزه از مواد شیمیایی، سیستم های تولیدکننده ازن، سیستم های مغناطیسی برای جلوگیری از خرابی برج های خنک کن استفاده می شود یکی دیگر از بهسازی ها در زمینه بهبود راندمان برج های خنک کن، استفاده از فن های دور متغیر به جای فن های دور ثابت است. به این معنا که به جای نصب فن های بزرگ در مواقع پیک بار، از فن های دور متغیر استفاده می شود تا بتواند در دورهای پایین تر نیز به آسانی کار کند. چراکه قدرت فن با توان سوم دبی تغییر می کند. یعنی در صورت کاهش 20 درصد دبی فن، میزان توان فن و انرژی الکتریکی ورودی به آن 49 درصد مقدار توان اولیه کاهش پیدا می کند.
7.سیستم گرمایش مرکزی دیگ های به کاررفته در سیستم های گرمایشی قدیمی در بهترین حالت دارای راندمانی در حدود 65 درصد تا 75 درصد هستند که تنظیم نشدن دقیق، خرابی ها و مشکلات متعدد راندمان اینگونه سیستم ها را به کمتر از 50 درصد می رساند. درصورتی که امروزه پیشرفت های حاصله در زمینه تولید دیگ ها، رسیدن به راندمانی در حدود 85 درصد تا 95 درصد را ممکن ساخته است. در حالت عملی می توان در سیستم های متداول گرمایشی در حدود 10 درصد تا 30 درصد در مصرف انرژی گرمایشی با رعایت دو شرط استفاده از بویلرهای با سایز مناسب و استفاده از سیستم های نوین گرمایشی و سرمایشی قابل حصول است.



مطالب مرتبط سرما در بازار سرمایش سهم سیستم های گرمایشی و سرمایشی در آلودگی هوا صرفه اقتصادی با کدام سیستم گرمایش و سرمایش اقتصادی ترین سیستم های گرمایشی ویژگی های سیستم تهویه مناسب تهویه مطبوع در ایران تهویه مطبوع در ساختمان های بلند توصیه های مهم استفاده از وسایل گرمایشی در فصل سرما اشتبا هات رایج در نصب و نگهداری چیلر نکاتی برای نگهداری چیلرها نحوه کار هواساز هواساز گرمایشی در استخرهای ســرپـوشیـده کاربردی ترین انواع فن کویل کدام اند؟ بررسی مزایا و معایب گرمایش از کف در ساختمان سیستم های نوین سرمایش ساختمان چرا گرمایش از کف بی خطر است؟
ثبت آگهی رایگان
×