نشریه شماره   228   هفته نامه آرشیو PDF پیام ساختمان

غریبگی با چهره نوین شهرها

کد مطلب: 3531
هاله پیوند
با رشد کلان‌شهرها و ساخت‌وسازهای هر روزه و تولد آسمانخراش ها ،چهره شهر دستخوش تغییرات چشمگیری شده که گاه شهرمان به چشم خودمان هم غریبه می‌رسد.به بهانه این غریبگی با چهره نوین شهرها به دیدار حسن قاسمی نژاد راینی مدرس دانشگاه هنر اصفهان  رفته و در خصوص این تغییرات و چرایی این بیگانگی با چهره شهر به گفتگو پرداختیم.
به‌عنوان کارشناس مرمت آثار با توجه به سبک معماری که درگذشته داشته‌ایم نظر شما درباره معماری جدید در فضای شهری چیست؟
با نگاهی افقی به منظرهای شهری در دوران تاریخی ایران،می‌توان به این نتیجه رسید که ناهمگونی در معماری معاصر بیش از دوران تاریخی دیگر وجود دارد و این موضوع خود محصول چند عامل می‌باشد که مهم‌ترین آن را می‌توان تغییرات زیاد در سنت معماری ایران ، ورود معماری غربی و عدم ارتباط درونی آن با معماری سنتی ایران و دیگری عدم توجه معماران در سده اخیر به قابلیت‌ها و ظرفیت‌های معماری ایرانی دانست.درنتیجه آن در کلان‌شهرها ،به‌گونه‌ای از معماری برمی‌خوریم که نمی‌توان خاطره معماری ایرانی را به‌وضوح مشاهده نمود.
شهرسازی امروز ما ازچه چیزی رنج می‌برد و چاره کار چیست؟
نظر به اینکه معماری در مقوله فرهنگ طبقه‌بندی می‌گردد،لذا به وجود آمدن یک الگوی مشخص در معماری ایرانی نیاز به برنامه‌ریزی در مقیاس ملی و با استفاده از نظرات جمعی متخصصان امر دارد،ضمن اینکه همین الگوی مشخص در سبک معماری شهری،خود از معضلات عمده بحث معماری ما است.
برگشت به معماری سنتی را بر اساس تاریخ شهری چطور می‌بینید؟
با نگاهی به تاریخ معماری ایرانی در دوره‌های مختلف می توان گفت که در کمتر دوره‌ای از تاریخ بازگشت به معماری دوره گذشته وجود داشته است،بلکه متناسب با فرهنگ اجتماعی ،تکنولوژی معماری روز و تغییرات در نگرش‌ها و سبک‌های هنری،تغییرات در سبک معماری به وجود آمده است .حال در دوره معاصر، آن بیانی از معماری قابل‌ارائه برای اجتماع است که با نگاهی به گذشته تاریخی،فرهنگ دوره معاصر را با خود همراه داشته باشد.
دغدغه‌های جامعه معماری امروز ما چیست؟
به نظرم مهم‌ترین دغدغه امروز ما در معماری ،نبوده پدیده‌ای به نام معماری ایرانی است که در آن بتوان ایرانی بودن را تجربه کرد و از سوی دیگر به وجود آمدن گونه‌های مختلف ساخت‌وساز در شهرهای کشور بدون توجه به ضوابط فرهنگی و عدم نگاه به شاخصه‌های ایرانی و سنتی در معماری معاصر غیرممکن می‌باشد.
کمیسیون هنر و معماری شورای عالی انقلاب فرهنگی از بررسی پیش‌نویس سند معماری کشور خبر داده است.به نظر شما این سند با چه رویکردی باید تنظیم شود تا معماری ایرانی-اسلامی محقق شود؟
این سند بایستی از یک‌سو فرهنگ معماری ایرانی اسلامی را در خود داشته باشد که در دوره‌های تاریخی متعدد معماری در مقیاس جهانی مطرح بوده است .داشتن فرهنگ معماری ایرانی اسلامی یعنی روح و اصالت هنر و فرهنگ معماری ایرانی اسلامی در آن نمایانگر باشد و از سمت دیگر،متناسب با پیشرفت‌های تکنولوژی جهان معاصر نیز حرکت کند و درمجموع می‌توان گفت که ترکیب این دو نگرش است که هنر و معماری ایرانی اسلامی را ایجاد می‌کند.
یکی از راه‌های حفظ فرهنگ، حفظ معماری و هنرهای یک مملکت است، پیشنهاد و راهکار شما به جامعه معماری و مهندسی کشور چیست؟
رویکرد حفظ معماری سنتی منوط به حفظ فیزیکی معماری سنتی و نمونه‌های شاخص و منحصربه‌فرد آن و به وجود آوردن زمینه احیای بناها و مجموعه‌های تاریخی از طریق حفاظت و نگهداری آنها و حفظ مباحث نظری و فرهنگ به‌کاررفته در این آثار است.
به نظر شما حضورچه طیف  کارشناسانی در نظام‌مهندسی الزامی است؟
به نظرم وجود افرادی در نظام‌مهندسی معماری کشور الزامی است که علاوه بر آشنایی با تخصص معماری و رویکرد جهانی نگاه عمیق‌تری به معماری ایرانی و زمینه‌های فرهنگی- تاریخی آن داشته باشند.