نشریه شماره   221   هفته نامه آرشیو PDF پیام ساختمان

ساختمان مهندسی زیر تیغ انتخابات

کد مطلب: 2965
بسترسازی برای انتخابات هیئت‌مدیره استان‌ها و فیلمنامه‌نویسی برای این پروژه هرچند از پایان انتخابات دوره قبل شروع و از یک سال قبل با جنب‌وجوش و یارگیری‌های درون‌سازمانی پررنگ‌ شده بود اما کلید رسمی این اتفاق سرنوشت‌ساز برای بسیاری از مهندسان از وقتی خورد که معاون مسکن و ساختمان وزیر راه و شهرسازی در اجلاس هجدهم هیئت‌های عمومی نظام‌مهندسی اردبیل با اشاره صریح به انتخابات از آن پرده‌برداری کرد.
معاون محترم وزیر در آن روز با تأکید بر اینکه همان‌گونه که در بیرون از سازمان برای حفظ حقوق مهندسان متعهد هستیم باید در درون منتقد باشیم، گفت: ما باید با شجاعت خودمان را نقد کنیم و بسیار محتاجیم تا همه زیر یک سقف جمع شده و به‌حساب خودمان رسیدگی کنیم، چراکه روزی همانند روز انتخابات، مهندسان به‌حساب ما رسیدگی می‌کنند.
ایشان اما در محفل خصوصی‌تر بیشتر از آن چیزی که در سخنرانی عمومی اجلاس نسبت به انتخابات سخن گفته بود، انتخابات را مهم خواند و افزود: به‌هرحال بعد از انتخابات آینده که حدود سه ماه دیگر برگزار می‌شود ممکن است بسیاری[!] از این چهره‌ها در هیئت‌های مدیره حضور نداشته باشند و جای خود را به چهره‌های جوان‌تر بدهند.
همان‌طور که معاون محترم ممکن دانسته بودند بسیاری از چهره‌های[!] حاضر در هیئت‌های مدیره آتی حضور نداشته باشند ـ که هنوز مشخص نیست جای خود را به چهره‌های جوان‌تر خواهند داد یا مسن‌تر! ـ اکنون‌که تا حدود زیادی رد صلاحیت‌ شدگان انتخابات هیئت‌مدیره مشخص‌شده است، شاهد رویش سبز جوانه‌های پیش‌بینی ایشان هستیم.
هرچند تا اعلان عمومی که طی چند روز آینده پس از رسیدگی به اعتراض رد صلاحیت‌شده‌ها نفرات نهایی چه تأیید و چه رد صلاحیت شده مشخص خواهند شد و شاید برخی از رد صلاحیت‌شده‌های کنونی دوباره تأییدشده و با کسب بیشترین رأی همچون دوره‌های پیشین مجدداً به هیئت‌مدیره راه یابند و یا امکان دارد پس از اثبات حقانیت خود و اخذ تأیید صلاحیت در مرحله تجدیدنظر دیگر عطای هیئت‌مدیره را به لقایش ببخشند و باوجود تأیید مجدد به هیئت‌مدیره بازنگردند که همه اینها "ممکن است!" اما سخن‌ها بسیار است در رابطه با؛ چندوچون و مبنای تأیید یا رد صلاحیت کاندیداها به بهای بدنام و دوباره خوشنام‌کردن آنها، علت و چرایی تأییدشدن چهره‌های دوره‌های گذشته و همچنین ایجاد چارچوب، ساختمان و یا ساختار سازمان نظام‌مهندسی که تاکنون با چنان چهره‌هایی قوام و دوام یافته بود و زین پس بدون آنها جوان‌تر خواهد شد و از فرط بهبود کیفیت ساخت‌وساز و اصلاح قوانین برجای‌مانده به ساختمان‌های پایدار و دوستدار محیط‌زیست خواهد انجامید. ازجمله سخن‌های بسیار در مورد انتخابات نظام‌مهندسی، نحوه تأیید یا رد صلاحیت‌های کاندیداهاست که شاخص‌ها و مواردی که با استناد به آنها فردی را تأیید یا رد صلاحیت می‌کنند همچون انتخابات عمومی است که به‌هیچ‌وجه در آن اشاره‌ای به ابعاد فنی و تخصصی مهندسان نشده است؛ به موارد قابل استنادی که فعلاً با آن سنجه، صلاحیت کاندیداها اندازه‌گیری می‌شود اشاره‌ای نمی‌کنیم که الحمدلله همه مهندسان و ناظران و مجریان آنها را از حفظ بلدند اما آنچه در این میان مغفول مانده؛ عدم توجه به مشخصات و ویژگی‌های مهندسی، سابقه اجرایی کار مهندسی، کیفیت و تأییدیه کارهایی که توسط کاندیدا اجرا یا نظارت‌شده، حجم کار اجرایی به سرانجام رسانده کاندیدا که نشانگر کسب تجربه ارزنده او باشد و در جایگاه هیئت‌مدیره از آنها استفاده نماید و مواردی ازاین‌دست است که یقیناً مهندسان محترم کاندیدا یا رای دهنده به کاندیداها پیش‌تر و بیشتر از ما به آنها واقف‌اند اما سؤالی که مطرح می‌شود این است که پس از طی دوره 20 ساله تصویب قانونی نظام‌مهندسی که با این دوره، هفت دوره از انتخابات هیئت‌مدیره را برگزار می‌کند چرا به صلاحیت فنی و تخصصی مهندسان در قانون توجهی نشده است؟ برای ورود به هیئت‌مدیره نظام‌مهندسی اگر صرفاً به صلاحیت‌های شخصی، فردی و عمومی فرد کاندیدا اکتفا شود پس جایگاه تخصصی! مهندسی کجاست؟ آیا پس از 20 سال نباید این خلأ برطرف می‌شد؟ انتظار می‌رود پس از 20 سال، بزرگواران صاحب‌نظر در این عرصه به‌جای دعوا بر سر مسائل پیش‌پاافتاده و بدیهی که چندان بر سرنوشت مهندسان و صنعت ساختمان اثرگذار نخواهد بود، به اصلاح و جایگزینی مواردی مهم‌تر و فنی‌تر بپردازند که فلسفه وجودی کسب تخصص و تحصیل علوم فنی مهندسی‌شان هم، همین‌ موارد تخصصی بوده است.
یکی دیگر از سخن‌های بسیار در رابطه با انتخابات هیئت‌مدیره نظام‌مهندسی نحوه تأیید و رد صلاحیت‌هاست که علیرغم کافی بودن فرصت مناسب بررسی گذشته و حال کاندیداها بعضاً کسانی رد صلاحیت می‌شوند که در دوره‌های پیشین علاوه بر تأیید صلاحیت شان، حائز بیشترین آراء از طرف رأی‌دهندگان شده‌اند اما در این دوره استناد هیئت‌ نظارت بر رد صلاحیت آنها به مواردی برمی‌گردد که پیش از دوره‌های تأیید صلاحیت‌شده ـ به‌زعم هیئت نظارت ـ اتفاق افتاده است.
اگر فرض بر استناد به اتفاقات دوره‌های پیشین باشد آیا نباید این سؤال را از ناظران و تأیید کنندگان صلاحیت‌ پرسید که چرا کاندیدای مورد نظر، دوره‌های پیشین با وجود مورددار بودن ـ البته به‌زعم هیئت نظارت ـ تأیید صلاحیت‌ شده و بیشترین رأی را نیز کسب کرده و به‌تبع آن 3 یا 6 سال در هیئت‌مدیره حضور داشته ولی امروز هیئت نظارت تازه متوجه اهمال‌کاری او در چند دوره پیش شده است؟ آیا خرده و ایراد این‌چنینی بر تأیید کنندگان وارد است یا تأیید یا رد شوندگان؟.
یکی دیگر از- و البته مهم‌ترین- سخن ها در مورد انتخاب هیئت‌مدیره نظام‌مهندسی، حذف چهره‌هایی از میان هیئت‌مدیره پیشین است که تاکنون عمده سیاست‌گذاری و رتق‌وفتق امور نظام‌مهندسی بر عهده آنان بوده است، چهره‌هایی که چند دوره با حضور در هیئت‌مدیره البته با کسب آرای اکثریت رأی‌دهندگان، آنها ساختمان و سازمان نظام‌مهندسی ساختمان را کنترل! می‌کردند؛ چه ازلحاظ حرفه‌ای، چه فنی و مهندسی و چه درآمدی و مالی. اینان، امروز البته به بهانه‌های متعدد از راهیابی به هیئت‌مدیره بازمانده‌اند و امکان بازگشت مجدد آنها به جایگاه سابق به‌احتمال‌زیاد وجود نخواهد داشت. آیا نبودن این عده در هیئت‌مدیره نظام‌مهندسی منجر به رفع اشکالات رخ‌داده در طول چند سال حضور آنها خواهد شد؟ ضرر و زیان ساختمان یا سازمان نظام‌مهندسی چه ازنظر مادی و چه معنوی چگونه جبران خواهد شد؟.
اما مهم‌تر از به فکر جبران گذشته بودن که امری نزدیک به محال است، تدبیر برای گرفتار نشدن به سرنوشت گذشته است. از کجا معلوم با روندی که در تأیید و رد صلاحیت‌ها همچنان تغییرناپذیر مانده است دوباره گذشته تکرار نشود؟ همان‌طور که اشاره شد هرچند با اقدامات ناقص تاکنون وضع موجود ایجادشده و در صورت ادامه روال پیش‌بر همین منوال پیش خواهد رفت اما به نظر نمی‌رسد کسانی که داعیه‌دار حمایت از صنعت ساختمان و حامی مهندسان هستند راضی به تکرار گذشته نه درخشان که سرشار از اشکالات فنی و مهندسی باشند . عقل مهندسی هم که« بن‌بست در آن راهی نخواهد یافت؛ یا راهی خواهد یافت و یا راهی خواهد ساخت» ادامه روند غلط گذشته را نمی‌پسندد. پس، از گذشته - هرچند دیر شده است- عبرت بگیریم و چند باره بیاموزیم تا آینده را بهتر از گذشته بسازیم، البته این‌بار نه با "نام" مهندسی که به "کام" مهندسی تا شاید دیگر اینگونه شاهد به زیر تیغ صلاحیت انتخابات رفتن ساختمان نظام‌مهندسی نباشیم.
قادر نصیری ترزنق