نشریه شماره   216   هفته نامه آرشیو PDF پیام ساختمان

دهکده بین‌المللـی کیهانـی

کد مطلب : 2387
پیشنهاد ساخت یک دهکده‌ بین‌المللی به‌تازگی از سوی آژانس فضایی اروپا (ESA)، در جستجوی معرفی نسل تازه‌ای از سکونت‌گاه‌های فضایی است.
یوهان دیتریش ورنر،‌ مدیرکل آژانس فضایی اروپا (ESA)، پیشنهاد ساخت یک دهکده‌ بین‌المللی بر سطح ماه را داده است. این پیشنهاد درواقع یک راه‌حل غیرسیاسی برای جذب کشورهاست و مرزهای تازه‌ای را در کنکاش‌های کیهانی خواهد گشود.
ناسا در حال حاضر تلاش می‌کند تا با استفاده از پرینت سه‌بعدی یک پایگاه فضایی در مریخ بسازد. بااین‌حال دهکده‌ پیشنهادی ورنر می‌تواند به دانشمندان کمک کند تا استفاده از این تکنولوژی (پرینت سه‌بعدی) را جایی نزدیک‌تر به خانه (کره‌ زمین) مورد آزمایش قرار دهند. البته ایده‌ پرینت سه‌بعدی بر سطح کره‌ی ماه چندان جدید نیست. پیش‌ازاین فاستر و همکاران در طراحی یک ماه‌نشین چهارنفره با استفاده از تکنولوژی پرینت سه‌بعدی با آژانس همکاری داشته‌اند. اما در مقایسه با طرح فاستر، دهکده‌ی مذکور به‌طور قابل‌ملاحظه‌ای پیچیده‌تر است.
به گزارش بی‌بی‌سی،‌ ورنر گفته است که « قرار نیست این دهکده تنها چند خانه،‌ یک کلیسا و تالار شهر باشد. هدف آن باید جذب همکارانی از سرتاسر دنیا باشد که با روباتیک، مأموریت‌های فضایی و ماهواره‌های ارتباطی پشتیبان به این اجتماع کمک می‌کنند.»
او که به‌تازگی و از یکم جولای امسال، رئیس جدید آژانس فضای اروپا شده همچنین در گفت‌وگویی با اشپیگل درباره‌ رؤیایش برای ساختن یک کلونی در ماه بیان چنین اظهار کرده است:« رویای من پرواز به ماه و ساختن ساختمان‌های دائمی در آنجا با استفاده از مواد خامی که آنجا یافت می‌شود، است. برای مثال، ریگولیث یا غبار ماه، می‌تواند برای ساخت نوعی بتن به کار برود. با استفاده از پرینترهای سه‌بعدی می‌توانیم انواع و اقسام چیزها را با استفاده از بتن ماهی بسازیم؛ مثلاً خانه، خیابان، رصدخانه و غیره.»
ورنر در این گفت‌وگو ضرورت احداث دهکده بین‌المللی در فضا را چنین عنوان کرده است: «ایستگاه بین‌المللی فضایی کمی سنگین شده، اما همچنان یک ماشین تحقیقاتی فوق‌العاده است. ما قطعاً باید حداقل تا سال ۲۰۲۴ به استفاده از آن ادامه دهیم. آمریکایی‌ها خواهان این امر هستند، و همین‌طور روس‌ها. فقط ما اروپایی‌ها هستیم که همچنان مرددیم. کمترین کاری که می‌توانیم بکنیم این است که با شرکایمان همراه باشیم. علاوه بر این، باید به فکر برداشتن محدودیت دسترسی باشیم. در حال حاضر، درهای ایستگاه فضایی بین‌المللی به روی همه‌ی کسانی که خواستار انجام آزمایش در آنجا هستند، باز نیست. برای مثال به چینی‌ها و هندی‌ها اجازه‌ی ورود داده نمی‌شود، چراکه آن‌ها در ساخت ایستگاه سهمی نداشته‌اند. ما باید از این شکل جامعه‌ی بسته دور شویم. به همین خاطر هم هست که من پیشنهاد ساخت دهکده‌ای در کره‌ی ماه را مطرح کردم، که درش رو به همه‌ی ملل باز باشد».
ورنر در بخشی دیگر از سخنانش در خصوص آمادگی برای اجرای این پروژه نیز چنین گفته است: « انسان از رویای قدم زدن بر سطح مریخ دست بر نخواهد داشت، اما حداقل تا سال ۲۰۵۰ این اتفاق رخ نخواهد داد. چالش‌های پیش روی این کار بسیار بزرگ‌اند، و ما هنوز تکنولوژی موردنیاز برای تکمیل چنین پروژه‌ی عظیمی را در اختیار نداریم. اول از همه اینکه، سفر به مریخ در شرایط کنونی، بسیار طول خواهد کشید. ضمن اینکه فرستادن فضانوردان به یک سیاره‌ی برهوت، آن‌هم برای یکی دو سال، مسئولیت بزرگی است.»