نشریه شماره   216   هفته نامه آرشیو PDF پیام ساختمان

خودآموز ورود به نمایشگاه

کد مطلب :2292
اینکه سعدی علیه‌الرحمه می‌فرماید: «عروس مجلس ما خود همیشه دل می‌برد، علی‌الخصوص که پیرایه‌ای بر او بستند» زبان حال ماست. دقیقاً در هفته اولی که از «دوهفته‌نامه» به هفته‌نامه تغییر موضع دادیم مواجه شدیم با دو روز تعطیلی بعد از عید فطر و تهیه ویژه‌نامه اجلاس هیئت عمومی سازمان نظام‌مهندسی و اعزام خبرنگار به اردبیل. این شماره هم که شماره 216 باشد در ابتدای هفته‌ای منتشرشده که در دل آن نمایشگاه صنعت ساختمان طی چهار روز برگزار می‌شود و در هر روز آن باید ویژه‌نامه روزانه آن را تهیه‌کرده و شبانه چاپ نموده و فردا صبح در نمایشگاه روز بعد توزیع نماییم؛ بعد از نمایشگاه هم باید بلافاصله نشریه شماره 217 را برای روز شنبه 24 مرداد آماده و به چاپخانه ارسال کنیم. تازه روز 17 مرداد روز خبرنگار است و قرار است طی این روز کلیه سازمان‌ها و نهادها و دستگاه‌های مختلف زحمت‌کشیده و با ارسال یک عدد پیامک! روز ما را تبریک گفته و خستگی را از تن ما به درکنند. آقا شما چرا این قد زحمت می‌کشید، آن‌هم با این حالتان؟! مخلص کلام اینکه همان‌طور که شب کوتاه است و قلندر دراز!کار زیاد است و وقت کم، فلذا بیشتر از این مزاحمتان نمی‌شویم و باقی بقایتان تا شماره بعدی.
نمایشگاه «جاتخم‌مرغی» و شلوار راحتی
اگر شما از آن دسته افرادی هستید که مثل ما تابه‌حال همه نمایشگاه‌های صنعت ساختمان را از روز اول تا روز آخر شخم زده و خاک آن را به توبره کشیده‌اید که هیچ! ولی اگر تابه‌حال به نمایشگاه صنعت ساختمان نرفته‌اید و این اولین بارتان است، باید بدانید که رفتن به چنین جای خطرناکی اصلاً شبیه آن چیزی که فکرش را می‌کنید نیست. می‌دانم که در ذهن خیلی از شما، پانزدهمین نمایشگاه بین‌المللی صنعت ساختمان ، نمایشگاهی است مثل همه نمایشگاه‌ها که باید بلیت بخرید و وارد آن شوید و یا اینکه بروید نزدیک در ورودی و یک جای مناسبی پنهان شوید و همین‌که نگهبان نمایشگاه پشتش را به شما کرد دوان‌دوان و یا شاید هم سینه‌خیز از در رد بشوید و پایتان به آن‌سوی خط که برسد دیگر حتی می‌توانید نگهبان را صدا بزنید و برایش شکلک دربیاورید و کاری از دست او ساخته نخواهد بود، اما توصیه من به شما این است که زیاد فیلم نبینید! در عوض ما در اینجا شمارا در قالب «خودآموز ورود به نمایشگاه» با پدیده‌ای به نام «ورود سالم به نمایشگاه صنعت ساختمان و خروج تا حدودی سالم از آن» آشنا می‌نماییم. فرض اول ما این است که شما اصلاً نمی‌دانید جریان چیست، (و البته جریان هم اصلاً نمی‌داند شما چیستید!). برای وارد شدن به نمایشگاه صنعت ساختمان طبیعتاً  اول باید درهای موردنظر خودتان را انتخاب کنید. چون در این نمایشگاه چیزی که به‌وفور یافت می‌شود «درب» است و شما انتخاب‌های متنوعی دارید. در میان همه این درها، وارد شدن از درهایی که به اتوبان مرتبط است طبعاً آسان‌تر است. اما از نگاهی دیگر وارد شدن به نمایشگاه به دو روش ممکن است: روش پولدارانه یا فرست کلاس و روش اکونومی. در روش پولدارانه شما با تاکسی کولردار تشریف می‌برید به نمایشگاه صنعت ساختمان. البته ماشین خودتان هم کولر دارد ولی چون در آن حوالی جای پارک پیدا نمی‌کنید و پارکینگ نمایشگاه پر است همان بهتر که با آژانس بروید. حسن کولردار بودن ماشین هم این است که چون در ایام نمایشگاه صنعت ساختمان، اتوبان‌های منتهی به درهای نمایشگاه کیپ و غیرقابل‌عبور می‌شود از شدت گرما و عرق، نیم‌پز نمی‌شوید. به در ورودی نمایشگاه که برسید در حقیقت نصف راه را رفته‌اید و فقط می‌ماند اینکه در صف خرید بلیت بایستید و بلیت بگیرید و وارد نمایشگاه شوید. اما در روش اکونومی شما باید خودتان را لای مصالح یا ابزار و ادوات نمایشگاه مخفی کنید و به شکل ویژه وارد نمایشگاه شوید. حتی ما یک نفر را می‌شناسیم که خودش را به شکل یک بلوک سیمانی درآورد و با وانت از درب مخصوص عبور کرد! آن مرحوم اگرچه در نمایشگاه به‌عنوان یک بلوک سیمانی واقعی در ساخت یک دیوار به کار گرفته شد و عمرش را به شما داد ولی قبل از مرگ، هیجان لذت‌بخشی را تجربه کرد. منظورم این است که روش اکونومی علیرغم خطر و استرس زیاد، جذابیت و هیجان زیادی هم دارد. بگذریم. برای رفتن به نمایشگاه باید بلند شوید و یک کوله پشتی بردارید و یک شلوار جین بپوشید و یک کفش راحت مثل کتانی هم به پا کنید . البته اینطور نه ... پیرهنی چیزی هم باید بپوشید! علاوه بر این لوازم شما باید حداقل یک‌میلیون تومان پول نیز به همراه داشته باشید تا بتوانید در آنجا روی چمن‌ها بنشینید و سیب‌زمینی سرخ‌کرده و بستنی بخورید و موقع برگشت هم از دستفروش هایی که جلوی در نمایشگاه «جاتخم‌مرغی» و شلوار راحتی و تیله‌های رنگی و سی‌دی‌های مجاز و غیرمجاز را حراج کرده‌اند خرید کنید. اما در رفتن به‌جاهای شلوغ، اهمیت جیب مخفی که بتوانید پولتان را داخلش قرار دهید از خود آن پول بیشتر است؛البته ما در اینجا نمی‌توانیم بگوییم که جیب مخفی‌تان را کجای لباس‌هایتان بدوزید! خُب، شما فعلاً به همین توصیه‌ها عمل کنید تا بعد.
تیترهای روبه‌راه!
خبرنگاری هم بیماری‌های خودش را دارد، یکی‌اش این است که آدم وسوسه می‌شود برای هر چیزی تیتر بزند، به‌ویژه که 17 مرداد و روز خبرنگار هم باشد. علی‌ای‌حال وقتی شنیدیم مهرداد لاهوتی، عضو کمیسیون عمران با اشاره به بودجه محدود دولتی در حوزه حمل‌ونقل گفته که بودجه وزارت راه و شهرسازی در بخش حمل‌ونقل ۶ هزار میلیارد تومان است که این رقم باید بین زمین، هوا، دریا و ریل تقسیم شود و تاکنون هم یک ریال از مبلغ تخصیص داده نشده و قطعاً وزارت راه و شهرسازی با این ۶ هزار میلیارد تومان بودجه نمی‌تواند پروژه‌های متعدد ریلی، جاده‌ای، دریایی و بندری و فرودگاهی و توسعه ناوگان هوایی را به سرانجام برساند و وزیر راه و شهرسازی هم در نامه‌ای به رئیس‌جمهوری با تأکید بر اینکه شرکت‌های راه‌سازی از آبان‌ماه سال گذشته ریالی دریافت نکرده‌اند نسبت به تداوم این روند هشدار داده و تأکید کرده با ادامه وضعیت فعلی، راهی به‌جز تعطیل کردن کارگاه‌های راه‌سازی در سراسر کشور باقی نمی‌ماند؛ تیتر «راه به بن‌بست رسید» در ذهنمان جرقه زد؛ دقیقاً مثل همان وقتی‌که بحث تحقیق و تفحص از وزارت راه و ترابری سابق و استیضاح وزیر اسبق آن مطرح بود و تیتر زدیم: «راه به بی‌راهه رفت؟» و وقتی وزارت مسکن سابق در وزارت راه سابق ادغام شد تیتر زدیم: «مسکن به راه آمد». منظورم این است که اگر صنعت راه‌سازی کشور و بخش راه وزارت راه و شهرسازی، طبق هشدار وزیر راه، تعطیل نشود می‌توان راه‌به‌راه برای آن تیترهای روبه‌راهی زد.
تأثیر بورس مسکن بر توافق هسته‌ای!
رئیس اتحادیه مشاوران املاک ضمن انتقاد شدید از طرح موضوع راه‌اندازی بورس مسکن توسط سازمان بورس، این اقدام را نه‌تنها در راستای جلوگیری از سوداگری مسکن ندانست بلکه آن را موجب افزایش قیمت در بازار مسکن، مغایر اصل 44 قانون اساسی، مخالف سیاست‌های دولت، خارج از وظایف سازمان بورس، خارج از شأن این سازمان و نیز خارج از صلاحیت آن، موجب دامن زدن به سوداگری مسکن و راه‌‌اندازی موج گرانی مسکن دانست و گفت: ورود بورس به این حوزه غیرتخصصی و غیرقانونی و دلیل راه‌اندازی بورس مسکن غیر قانع‌کننده است. وظیفه خریدوفروش مسکن در صلاحیت اتحادیه مشاوران املاک است و راه‌اندازی بورس مسکن در جهت تأمین منافع سازمان بورس و درآمدزایی است و از حرکات سوداگران جلوگیری نخواهد کرد. گفتنی است وی در خصوص تأثیر منفی راه‌اندازی بهابازار مسکن بر اموری چون لغو توافق هسته‌ای، گسترش سوراخ لایه اوزون و افزایش موج بنیادگرایی در خاورمیانه اشاره‌ای نکرد که خُب، خدا را شکر!