هرهفته شنبه ها - سال سیزدهم

پرتیراژترین نشریه صنعت ساختمان

نشریه شماره   214   هفته نامه آرشیو PDF پیام ساختمان

مادرانه از اقتصاد تا معماری

سعید برآبادی
سهیلا بسکی، داستان‌نویس، مترجم و بنیان‌گذار مجله تخصصی «معمار» بود. او درست در سال کودتای ٢٨ مرداد سال 1332به دنیا آمد و پس از طی مدرسه عالی مدیریت گیلان، برای تحصیل در رشته اقتصاد به دانشگاه ایالتی میشیگان آمریکا رفت. یک سال مانده به انقلاب، به ایران بازگشت و به همدان رفت تا در دانشگاه بوعلی این شهر به کار مشغول شود؛ اما پس از انقلاب بهمن ٥٧ به تهران مهاجرت کرد تا در دانشگاه علوم تربیتی اقتصاد تدریس کند. از همان زمان آرام‌آرام کار ترجمه کتاب را آغاز کرد و اندکی بعد قدم در راه داستان‌نویسی گذاشت. از فرصت به‌دست‌آمده در فراگیری اقتصاد بهره گرفت و کم‌کم به مرکز مطالعاتی و تحقیقاتی شهرسازی و معماری پیوست و مسئول انتشار مجله آبادی شد. مجله آبادی، یکی از تأثیرگذارترین مجله‌های معماری روزگار سازندگی به حساب می‌آید و شاید همین انگیزه کافی بود تا بسکی، وقتی که در سال ١٣٧٦ از مسئولیت این مجله برکنار شد، با سرمایه شخصی خود، اولین مجله خصوصی و تخصصی معماری در ایران را بنا کند: «مجله معمار». در کنار انتشار این مجله، مدیریت مؤسسه معمار، نشر و برگزاری جایزه بزرگ معمار از دیگر فعالیت‌های سهیلا بسکی بود؛ اما اصلی‌ترین فعالیت او در این سال‌ها در مجله‌ای که بحق، مادرانه آن را دوست داشت، همانا شناساندن معماران کلاسیک و معتبر ایرانی به جامعه مخاطب آنها بود. او معتقد بود شناخت جامعه ایرانی از معمارانی که عمرشان را صرفِ ساختن شهرهای امروزی ایران کرده‌اند کم است و افزایش آگاهی جامعه در این زمینه می‌تواند به ساخت بناهای بهتر و گسترش دانش و هنر معماری منجر شود. با وجود اینکه بسکی، دانش‌آموخته رشته معماری نبود؛ اما شم قوی و کشش درونی که به مقوله معماری داشت، از او یک چهره تأثیرگذار در معماری معاصر باقی گذاشت اگرچه در دوره حضورش در مجله معمار، برخی از انتخاب‌هایش نیز با نقد جامعه معماری همراه بود. هم‌زمان با رو‌به‌افول رفتن کیفیت مجله معمار، حال سهیلا بسکی نیز که با سرطان دست به گریبان بود به وخامت رفت، بسیاری از معماران و آنها که دورادور او را می‌شناختند، در دوره مریضی به سراغش رفتند و عیادتش کردند؛ اما در نهایت او که ششم خرداد برای دیدار با خانواده‌اش به استانبول ترکیه رفته بود، جسم رنجورش را ترک گفت و و روحش به خالق زیبایی ها پیوست.