نشریه شماره   212   دوهفته نامه آرشیو PDF پیام ساختمان

معمـاری سبــز

فرایند سبز در معماری فرایندی دیرینه است. از هنگامی‌که بشر غارنشین برای اولین بار به این مهم پی برد که انتخاب غاری رو به جنوب، ازلحاظ دمای محیط بسیار مناسب‌تر از غاری است که دهانه آن به سمت شمال است، به درک تازه‌ای از حضور طبیعت در زندگی‌اش پی برد. این درک تازه معطوف به این مهم است که معماری سبز برای محیط‌های مصنوع و انسان آفرینش، بهترین فرایند برای طراحی ساختمان‌ها است. به‌گونه‌ای که تمام منابع وارده به ساختمان، مصالح آن، سوخت یا اشیای مورداستفاده ساکنان، نیازمند پدید آوردن یک معماری پایدار هستند.
«استفانو بویری» طراح ایتالیایی ساختمانی را طراحی کرده که می‌توان گفت تا حدی به معماری سبز نزدیک است. این ساختمان «بوسکو ورتیکال» نام دارد که در حدود 5 سال طول کشید تا در منطقه «پورتا نووا »میلان درهای خود را به روی ساکنانش باز کند. «بوسکو ورتیکال» یعنی جنگل عمودی. این ساختمان شامل دو برج سبز با 113 واحد آپارتمانی است که هر یک از آنها نمای وسیعی از شهر را به نمایش می‌گذارد.
این طرح با پوشش گیاهی خاص خود، شامل بیش از 1000 گونه متفاوت از درخت، درختچه و گیاهان مختلف به دنبال تنوع زیستی سایت است که ممکن است در طول ساخت پروژه تأثیرات متفاوتی داشته باشد. بوسکو ورتیکال برج‌هایی است به ارتفاع 112 متر، با بالکن‌هایی بتنی که هر یک از بالکن‌ها از سطح نما بیرون زده است. هر واحد مسکونی نقش یک باغ خصوصی را دارد که فضاهای داخلی را از آلودگی صوتی، ذرات گردوغبار، بادهای تند و تابش مستقیم آفتاب محافظت می‌کند.
در پشت‌بام، پنل‌های فتوولتاییک به خودکفایی ساختمان کمک می‌کنند. فاضلاب ساختمان تصفیه‌شده و مجدداً برای آبیاری سطح وسیع گیاهان ساختمان مورداستفاده قرار می‌گیرد. به‌جز این، به‌عنوان بازسازی و احیای بخشی از منطقه، جاده‌های اصلی و پارکینگ‌ها در زیرزمین قرار داده‌شده‌اند. همچنین فضایی به‌اندازه 160 هزار مترمربع مخصوص پیاده‌روی در نظر گرفته‌شده که شامل گیاهان، میدان‌های عمومی و پل‌ها است. این طرح با هدف کاهش مصرف انرژی و به‌عنوان یک تجربه گیاه‌شناسی و معماری اجرا شده که این هدف هم از طریق برگ‌های گیاهان که باعث تصفیه نور خورشید می‌شوند و هم توسط محیط‌زیست مهمی که در هر تراس ایجادشده، امکان‌پذیر است.
استفان بویر در مراسم افتتاحیه این پروژه می‌گوید: من فکر می‌کنم این طرح یک نمونه اولیه از یک راه ممکن برای گسترش قلمرو طبیعی در زمینه شهری است. هرچند که این کار یک‌راه واحد و منحصربه‌فرد برای اجرای تنوع زیستی در محیط شهری نیست، اما به‌طورقطع یکی از مهم‌ترین راه‌های زیست‌محیطی در این زمینه است. «بوسکو ورتیکال» کانسپتی جدید از آسمانخراش‌هایی است که در آن مردم و گیاهان در کنار هم زندگی می‌کنند.
این طرح اولین نمونه در دنیای مجتمع‌های مسکونی است که باعث گسترش تنوع زیستی گیاهان و جانوران است. بوسکو ورتیکال جنگل را به‌صورت آپارتمان‌‎هایی عمودی درآورده و به ساکنین و همسایه‌ها امکان استفاده از هوای پاک و منظر ه‌ای فوق‌العاده داده است. درواقع فضای سبز را به قلب زندگی صنعتی و شهری کشانده است.
زیربنای این بنا 40 هزار مترمربع است و در هر طرف خانه‌های 76 متری 900 درخت بالغ جا می‌شود. طول این درختان در هر بالکن بین 3 تا 9 متر متغیر است اما باید دید ساختمان و درختان چه واکنش نشان می‌دهند و درختان تا چه حد می‌توانند در مقابل بادها مقاومت کنند. مقدار فضای موردنیاز برای همین اندازه درخت و بوته در یک باغ 50 هزار مترمربع است و 10 هزار مترمربع هم در جنگل‌های طبیعی فضا می‌برد. با سیستم آبیاری و نوری، منابع موردنیاز این جنگل‌ها تأمین می‌شود.
بوسکو ورتیکال کاندیدای مقام بهترین سازنده جنگل‌های هنری و مصنوعی در دنیا است. استفانو بویلی در تحقق بخشیدن به رویای هوای پاک در شهرها است. بوس کو ورتیکال البته به‌خوبی توانسته است فضای سبز را به آپارتمان‌ها بیاورد اما باید دید در ادامه، با رشد و گسترش درخت‌ها و گونه‌های گیاهی، تا چه حد این ایده می‌تواند در زیرمجموعه معماری سبز جا بگیرد.
منبع: هنرآنلاین( با تلخیص)