نشریه شماره   210   دوهفته نامه آرشیو PDF پیام ساختمان

یک من بانک، چند من مسکن دارد؟!

غلامرضا خراسانی
خوانندگان و مخاطبان محترم پیام ساختمان! حالتون چطوره؟ خبر دارین که دوهفته نامه پیام ساختمان به زودی هفته نامه میشه؟ می پرسید از کی؟ دقیقا از روز شنبه 3 مرداد، یعنی از شماره 214 که اولین شماره بعد از ماه مبارک رمضان باشه. می پرسید چرا هفته نامه میشه؟ چون این طوری فاصله مون با شما خیلی کم میشه. می پرسید یک دوهفته نامه چطوری هفته نامه میشه؟ خوانندگان و مخاطبان محترم پیام ساختمان! چقدر سوال می‌پرسید سر صبحی! اصلا من از شما می پرسم: «الان مشکل ما این چیزهاست؟». ملتفت هستید که ما خبرنگار هستیم و اگر بنا به سوال پرسیدن باشد، خیلی بهتر بلدیم سوال بپرسیم. اتفاقا الان هم روی مد پرسش هستیم و همینجا نقدا چند سوال را مطرح می کنیم: آیا وام مسکن، با قیمت های موجود، به کار خریدن مسکن می آید؟ آیا افزایش وام مسکن موجب بالا رفتن قیمت واحدها خواهد شد؟ (کسانی که می گویند با این وام ها نمی توان خانه خرید و در عین حال باور دارند که این وام ها، قیمت ها را بالا می برد فازشان دقیقا چیست؟ چطوری چیزی کــه نمی تواند در جامعه موثر باشد می تواند بر جامعه اثر بگذارد؟) اصلا این حرف‌ها را ولش کن! آیا در پانزدهمین نمایشگاه بین المللی صنعت ساختمان که 18 لغایت 21 مردادماه امسال برگزار می شود هفته نامه پیام ساختمان با قدرت و قوت، همچون سال های پیش حاضر شده و عنان ویژه نامه رسمی نمایشگاه را به دست خواهد گرفت؟ (البته این سوال ربط چندانی به موضوع نداشت و ما می خواستیم این وسط یک اطلاع رسانی کرده باشیم). فعلا با اجازه شما ما برویم دنبال پاسخ همین چند تا سوال.
بافت های فرسوده چرب و چیلی
واقعا یادش بخیر، یک وقتی ما می رفتیم در این کنفرانس ها و همایش ها و گردهمایی صنعت ساختمان، حین خوردن موز و پرتقال و شیرینی و شربت، به حرف هایی درباره زلزله و بافت فرسوده و چنین چیزهایی هم گوش می کردیم. ولی حالا چی؟ من نمی دانم چرا کسانی که با برگزاری این سمیناهارها مخالف هستند توجه نمی کنند که دارند چه ضرری به ما و بافت های فرسوده می زنند؟ پس این کارشناسان کی باید درباره خطرات زلزله حرف بزنند ؟ کی جواب ضرر آن برگزارکننده سمیناهار و رستوران دار و چاپ کننده کتاب همایش و داور علمی مقالات و ... را می دهد؟.
.عمر دست خداست گودبرداری وسیله! 
البته که عمر دست خداست و گودبرداری ساختمان بغلی وسیله است! ولی آدم است دیگر، ممکن است شب صحیح و سالم بخوابد و فردا صبح، «ناگهان بانگی برآید خواجه رفت!». بعد همان طور که آدم زنده به مسکن و ماوا احتیاج دارد که در آن زندگی اش را بکند، به سرای باقی رفتگان هم به یکی دو متر جا نیاز دارند تا در آن دراز بکشند و به مردگیشان برسند. حالا اگر از این سوراخ کلید به وام تسهیلات نگاه کنیم می بینیم گفته علیرضا خسروی، عضو کمیسیون عمران مجلس مبنی بر این که: «کمک دولت برای خرید مسکن به اندازه پول یک قبر است» در حقیقت انتقاد نیست و به نوعی تمجید هم هست. یعنی دولت این تسهیلات را می دهد تا ملت خانه بخرند، حالا کفاف خانه خریدن برای این دنیـــــــــا نمی دهد ولی می شود با آن خانه ای برای آن دنیا خرید که بد هم نیست. به هر حال خانه، خانه است. ایشان همچنین با اشاره به این که ما در حال حاضر نان مسکن مهر را می‌خوریم گفته در صورتی که این 2 میلیون واحد به متقاضیان تحویل داده شود بار عظیمی از اجاره‌نشینان به واحدهای خود می‌رسند. البته در این مورد هم درست می گویند چون به هر حال نان مسکن مهر را یک عده ای خوردند و «اگر» واحدهای باقی مانده مسکن مهر تحویل شود اوضاع خوب می شود، ولی متاسفانه «اگر» را کاشتند جایش علف هرز هم درنیامد!    
شهرساز، مسکنت را بساز 
اگر از سوال کلی و جهان شمول و بی پاسخ «علم بهتر است یا ثروت» بگذریم، می بینیم در حوزه های تخصصی هم سوالات کمرشکنی مطرح می شود که سالهاست بی پاسخ مانده اند و یافتن جواب متقن برای آنها شاید به عمر این دولت و آن دولت قد ندهد و به قول گفتنی، کار یک شب و یک نفر نیست. از جمله این سوالات مثلا در حوزه جذب گردشگر این است که آیا ساخت سرویس بهداشتی مهم‌تر است یا ساخت هتل؟ و در حوزه بهداشت و امور پزشکی این که آیا سلامتی مهم‌تر است یا زیبایی؟ و در حوزه تعلیم و تربیت این که آیا پرورش انسان‌های موفق مهم‌تر است یا انسان‌های دارای سلامت روان؟ حتی در حوزه صنعت ساختمان هم چنین سوال‌هایی وجود دارد که جواب دادن به آنها اگر گاو نر نخواهد لابد مرد کهن می خواهد. مثلا با توجه به این که ایجاد تغییرات در حوزه‌ تعریف‌شده در سازمان نظام‌مهندسی به‌عنوان مجری ذی‌صلاح ممکن است به نفع کسانی نباشد که در این حوزه ذی‌نفع هستند و از این رو دوست ندارند در این حوزه تغییری صورت گیرد، و از طرف دیگر ذی نفعان اصلی ساختمان، بهره برداران آن هستند این سوال مطرح می شود که اصولا در صنعت ساختمان ذی‌نفع مهم تر است یا ذی‌صلاح؟ سوال دیگر این حوزه (با توجه به این که وزیر مدام از نابسامانی شهرسازی شهرهای غرق در ترافیک، دود، آلودگی صوتی، خانه های در هم چپیده، مردم عصبانی و ... گلایه می کند) این است که متولی شهرهای کشور شهرداری است یا وزارت راه و شهرسازی؟ و آیا وزارت راه و شهرسازی، متولی ساخت مسکن است یا شهرسازی؟.
ماست بانکی!
این که عزت الله یوسفیان ملا در نشست علنی مجلس شورای اسلامی از واردات بی‌رویه برنج انتقاد کرده و گفته بانک‌ها اخیرا به سمت واردات برنج رفته‌ و به بخش تولید بی‌توجهی می‌کنند، نشان می دهد کسانی که از ورود بانکها به ساخت و ساز گلایه می کنند چه آدم های ناشکری هستند. انصافـــــا این است حق بانک هایی که به تولید مسکن بی توجه نیستند و به جای واردات، تولید مسکن را جدی گرفته اند؟ حالا وقتی این بانک ها رفتند به سمت واردات مصالح و کالاهای ساختمانی و خانه های پیش ساخته و کارگران اتباع بیگانه و ... و بازارها را هم قبضه کردند، آن وقت می فهمید یک من بانک، چند من مسکن دارد! 
تسلیحات یا تسهیلات؟
نمردیم و معنی تسهیلات را هم فهمیدیم! به خانه اولی ها، یعنی زوج های جوانی که تازه خـــــدا زده پس سرشان و مزدوج شده اند می‌خواهند تسهیلات 80 میلیونی بدهند، منتها این ازواج محترم که احتمالا والدینشان با قرض و قوله بساط ازدواجشان را برپا کرده و خودشان هم با شکستن قلک هایشان نه قلب هایشان توانسته اند چهار تا میز و صندلی و تیر و تخته بخرند، باید 40 میلیون پس انداز کنند و یک سال هم صبر کنند تا اگر نوبت بهشان رسید بتوانند آن تسهیلات را دریافت کنند. بعد هم تا 12 سال باید قسطی بدهند که هر فقره اش دو برابر پایه حقوق یک کارمند است! سرجمع که حساب کنیم فقط باید 85 میلیون تومان سود بابت آن 80 میلیون تومان بپردازند! ما که هر چه حساب کردیم دیدیم از پس اقساط این تسلیحات ببخشید تسهیلات بر نمی آییم. فلذا قصد داریم در یک شب بی مهتاب بزنیم به مخزن شب سیاه، هر چه بادا باد. مگر شاعر نگفته پایان شب تاریک روشن است؟