نشریه شماره   209   دوهفته نامه آرشیو PDF پیام ساختمان

مشکلات ویلچرسواران درگذر از پیاده روها

معلولانی که از پیاده‌روها تردد می‌کنند به چند دسته تقسیم می‌شوند؛ معلولانی که ازنظر بینایی مشکل دارند که کم‌بینا یا روشندل هستند؛ معلولینی که ازنظر جسمی کم‌توان و ناتوان هستند و با کمک عصا یا واکر راه می روند و در نهایت  معلولینی که با ویلچر حرکت می‌کنند. به مناسبت روز جانباز، پیام ساختمان از مشکلات معلولان  و جانبازان هنگام عبور از  پیاده‌روها گزارش کوتاهی تهیه‌کرده که در ادامه می‌خوانید:
بر اساس این گزارش بیشترین مشکل مربوط به شهروندانی است که با ویلچر از پیاده‌روها تردد می‌کنند، این شهروندان از سد معبرهایی که در پیاده‌روها گذاشته‌شده است به‌عنوان بزرگ‌ترین مشکل خود یاد کردند و گفتند که دولت برای جلوگیری از حضور موتورسواران در پیاده‌روها این موانع را ایجاد کرده است بدون اینکه حقوق شهروندان معلول در نظر داشته باشد.
درخواست‌های معلولان راه به‌جایی نبرده است
 مرد میانسالی که به گفته خود سال‌های سال است با وجود مشکلات زیاد با استفاده از ویلچر در پیاده‌روهای تهران تردد می‌کند، به خبرنگار ما گفت: من روزانه بیش از یک ساعت با ویلچر در حال گشت‌وگذار هستم و به‌نوعی این ویلچر عضوی از بدن من است . وی افزود: مشکلات برای یک عابر معلول بسیار بیشتر از سایر شهروندان است اما پیاده‌روی به من فرصت فکر کردن می‌دهد و بسیار پیش‌آمده، بدون آنکه متوجه شوم مسیر بسیار طولانی را طی می‌کنم .
وی که جانباز جنگ تحمیلی است، با گلایه از دولت گفت: درخواست‌های معلولان و جانبازان در مورد استانداردسازی  پیاده‌روها  تاکنون راه به‌جایی نبرده است . به‌عنوان مثال نرده‌هایی که برای جلوگیری از ورود موتورسیکلت‌ها به حریم پیاده‌روها تعبیه‌شده ، مشکلات ما را دوچندان کرد . درحالی‌که بهتر است برای هر اقدامی اول تیم کارشناسی عواقب این‌گونه اقدامات را بسنجند و بعد تیم عملیاتی وارد کار اجرا شوند.
مردی که همراه پسر نوجوان معلول خود به مدرسه می‌رفت به پیام ساختمان گفت : پسرم هیچ‌گاه نمی‌تواند تنها به مدرسه برود چراکه به‌قدری سطح پیاده‌روها ناهموار است که هر آن امکان واژگون شدن ویلچر او وجود دارد .
وی افزود: علاوه بر آن در بسیاری از مواقع حتی زمانی که من او را همراهی می‌کنم نیز با مشکلاتی از قبیل مسدود بودن پیاده‌روها با حفاظ‌های آهنی، سد معبر مغازه‌ها، پارک کردن خودرو در پیاده‌روها مواجهیم و رسیدن به مدرسه با طی مسیر طولانی( به دلیل مسدود بودن سایر پیاده‌روهای منتهی به مدرسه) امکان‌پذیر است که در زمستان‌های سرد و تابستان‌های گرم آزار فرزندم را به همراه دارد.
این شهروند در ادامه گفت: بسیاری از مواقع مجبورم پسرم را  با وجود عدم تعادلی که در نشستن بر روی موتورسیکلت دارد، با موتور به مدرسه برسانم. به نظر من بخشی از مشکلات مربوط به نهادهایی مانند شهرداری  است  اما کسی که ماشینش را در پیاده‌روها پارک می‌کند شاید نداند که امثال پسر من چه ضربه‌ای خواهند خورد؛ زمانی که با ذوق و شوق می‌خواهند ویلچرشان را خودشان راه ببرند، اما والدین به خاطر این‌همه ماشین‌که  در پیاده‌روها پارک شده ، به‌ناچار  او را با وسیله دیگری غیر از ویلچر به مدرسه می‌برند.
صحبت پایانی
معلولان و جانبازان، از جمله شهروندان  ارجمند هر جامعه ای هستند و رسیدگی به مشکلات آنها وظیفه همگان، به خصوص نهادهای مسؤل است . بکوشیم با مناسب سازی امکانات شهری، آرامش و آسایش آنها را فراهم آوریم و حقوق حقه شان را به آنها باز گردانیم.