نشریه شماره   207   دوهفته نامه آرشیو PDF پیام ساختمان

پدر معماری نوین ایران

انتخاب طرحهاي پيشنهادي براي اولين ايستگاه راهآهن ايران و آرامگاه ابوعلي و گرفتن بورسيه از دانشکده هنرهاي زيباي پاريس(بوزا) ، آغاز زندگي حرفهاي هوشنگ سيحون ، اين جوان تهراني متولد 1299 بود.

 هوشنگ سيحون توانست در مسابقاتي که براي انتخاب طرحهاي پيشنهادي اولين ايستگاه راهآهن ايران و آرامگاه ابوعلي سينا برگزار شد، گوي سبقت را از حريفان خود بربايد.

پدر معماري نوين ايران در کتاب « نگاهي به ايران» بهتفصيل  در مورد طراحي بناهايي که انجام داده و چرايي استفاده از مصالح و دليل انتخاب شکل هندسي که براي هر يک از بناها استفاده کرده، توضيحات جالبي ارائه کرده است که درک عميق اين معمار از هنر معماري را نشان ميدهد.

وي در مورد بناي آرامگاه نادرشاه افشار مينويسد: « ماده اصلي ساختمان از سنگ خاراي منطقه کوهسنگي مشهد، مشهور به سنگ هر کاره است. اين سنگ يکي از مقاومترين سنگهايي است که در ايران وجود دارد.، او دليل اين انتخاب را اشاره به صلابت و عظمت نادرشاه افشار ميداند و مينويسد: « شکل کلي و مقبره نادر به شکل ششضلعي متناسبي است که، شکلِ سياهچادرها را تداعي ميکند. دليل اين امر همين نکته است که نادر بهجاي کاخ در زير چادر زندگي ميکرد. عضو شوراى مركزى تمام دانشگاههاي ايران و كميته بينالمللي «ايكوموس» (وابسته به يونسكو)  در سال 1338 آرامگاه حکيم عمر خيام را مبتني بر اصول رياضي و مثلثاتي خيامي، محاسبه و طراحي کرده است؛ سير در دهليزها و تاق و ايوان مقبره، خود سفري است به جهان بينهايت معاني خيام.

هوشنگ سيحون در آخرين مصاحبه خود با علي فراستي  عضو هيئتعلمي دانشگاه ايالتي کاليفرنيا  معماري را  پديدهاي ميداند  که از دل جامعه ميجوشد، بالا ميآيد و نميشود آن را تکليف کرد. طراح و مجري  مقبره کمالالملک با مثالي بهيادماندني صحبتهاي خود را اين گونه ادامه ميدهد: « ما در تاريخ معاصر دو نمونه داشتيم، هيتلر و موسوليني. هردو خواستند سبک معماري فاشيستي را ابداع کرده و بر ديگران تحميل کنند ولي ديديم به محض اينکه اين دو حکومت ساقط شدند، معماريشان نيز ناپديد شد. معماري فاشيستي محکوم به فنا بود. پس ما بايد از اين تجربه درس بگيريم. معماري بايد خودجوش باشد و از بطن جامعه بيرون بيايد و غيرازاين نميتواند باشد.»

 وي  تهران و بافت اوليه و قديمي شهر تهران را مجموعهاي از خانههاي کوچک ، يک شکل و يکجور در کوچههاي تنگ و تاريک  زولبياييشکل ميداند.

شهروند افتخاري فرانسه  پنجم خرداد 1393 در 94 سالگي در شهر ونکوور کانادا درگذشت.