نشریه شماره   207   دوهفته نامه آرشیو PDF پیام ساختمان

اردیبهشت معماری

هزار سال پيش، حکيم ابوالقاسم فردوسي خانه را چنين توصيف ميکند: «همي جاي شادي و آرام و مهر». «شادي»، «آرام» و «مهر». و اين تمام آن چيزي است که از معماري ميخواهيم. همه آن چيزي است که از ارديبهشت ميخواهيم. معماري اگر ارديبهشت نباشد معماري نيست. ارديبهشت يعني زيبايي، يعني رهايي، يعني بيداري؛ تمام آن چيزي که در معماري ميجوييم. ارديبهشتِ معماري، در زمانه و سرزمين ما، يعني فرياد براي زيبايي و رهايي. زمانهاي که از معماريهاي باشکوه و زيبا عاري شده است. سرزمين ما روزگاري مهد معماري فاخر و ماندگار بود. در اين سرزمين و در اين زمانه بايد نداي فردوسي را فرياد کرد که ما از معماري «شادي» ميخواهيم. معماري بايد شادابي زندگي ما را تأمين کند. افسردگي را از ميان بردارد و تحرک و زيبايي بهجايش بنشاند. بايد به نداي فردوسي گوش جان سپاريم که معماري قرار نيست آرام از ما بگيرد و خشونت بگسترد. معماري بايد آرامِ جان ما باشد و آسايش زندگي را تأمين کند. معماري بايد مهرباني بيفزايد و دوستي بيافريند. مگر معماري زبان گفتگو نيست؟  ارديبهشت نماد بهشت و شادابي است، نهفقط به تقارن زمانياش با رويش و زايش طبيعت در اقليم معتدل ما، بلکه به خاطر حافظه تاريخي و اساطيري ما مردمان. مباني معماري را بايد از ارديبهشت گرفت.

ما در اين روزها معماريِ ارديبهشت نداريم. گم کردهايم بسياري از ارديبهشتيهاي معماري را. در اين جهان، من و توي معمار بايد مسکن و اداره را بهگونهاي بسازيم که تن رنجور تاريخي ايراني در آن بشکفد و بال بگيرد. معماري ما بايد معماري شکوفنده و شکوفاننده باشد. امروز ما در پي ارديبهشتِ معماري هستيم تا جانمان را با هواي تازه سيراب کنيم.