خودکفایی صنعت رنگ و رزین

شمار نشریه : 206

امروزه يکي از صنايعي که کشور در توليدات آن به خودکفايي رسيده، صنعت رنگ و رزين است که تقريبا همه نياز داخلي را توليدکنندههاي ايراني تامين ميکنند اما اين در حالي است که با وجود ظرفيت بسيار خوب اين صنعت براي صادرات، متاسفانه برنامه مدوني براي اين کار وجود ندارد.

در همين زمينه عباسعلي حسيني، عضو هيئت مديره سنديکاي رنگ و رزين ايران با بيان اينكه برخي از کارخانههاي کشور در حال حاضر با ظرفيت کمتر از 50درصد کار ميکنند، گفت: مشکل اصلي صنعتگران اين بخش کمبود نقدينگي، بالا بودن قيمت تمام شده و فراهم نشدن زمينههاي صادراتي است در صورتي که ايران به صورت بالقوه امکانات صادراتي فراواني را در زمينه محصولات متنوع دارد.

وي همچنين با بيان اينكه واردات در صنعت رنگ و رزين بسيار کم و به صورت محدود انجام ميشود، اظهار کرد: واردات معمولا به صورت خرد انجام ميشود؛ براي مثال کشتيهاي کوچکي که نياز به رنگ آميزي دارند در مسير خود براي تعميرات، رنگ مورد نيازشان  را خريداري و به داخل کشور وارد ميکنند.

اين عضو هيئت مديره سنديکاي رنگ و رزين ايران با بيان اينكه بيش از 90درصد از نياز داخلي رنگ و رزين کشور در داخل توليد ميشود، درباره صادرات اين محصولات نيز گفت: پيشرفت نسبي در صادرات داشتهايم اما امکانات براي توليد گسترده محدود است.

حسيني با بيان اينكه ظرفيتهاي نصب شده در کشور براي توليد يک ميليون تن رنگ در سال در نظر گرفته شدهاست، اظهار کرد: اين درحالي است که مصرف داخلي به زحمت به 300 هزار تن ميرسد اما زيرساختهاي لازم در اين زمينه بايد انجام شود تا بتوانيم از اين پتانسيل براي افزايش توليد خود و توسعه صادرات استفاده کنيم.

وي مسائل ارزي را يکي از مشکلات گسترش توليد رنگ در کشور دانست و افزود: در عين حال ضايعات در ايران بالا است وبرخي سيستمهاي توليدي هنوز خيلي مدرن و به روز نيستند که بتوانند با تکنولوژيهاي جديد دنيا اقدام به توليد رنگ کنند.

اين صنعتگر با بيان اينكه رنگ و رزين توليد شده در داخل کشور کاملا تامينکننده نيازهاي داخلي است، اظهار کرد: به طور کلي سه نوع رنگ اعم از ساختماني، حفاظتي و صنعتي وجود دارد که در همه اين موارد توليد داخل کافي و با کيفيت است.

وي با بيان اينكه رنگهاي ساختماني بيشتر در صنعت ساختمان مورد استفاده قرار ميگيرد، گفت: اين رنگها شامل رنگهاي روغني و پلاستيک است که از قديم در کشور ما بوده و همچنين به شکل رنگهاي اکلريک پايه آب وجود دارد که در مورد دوم حلالهاي شيميايي و مواد مضر براي محيط زيست از آنها حذف شدهاست.

حسيني با بيان اينكه رنگهاي حفاظتي عمدتا در جلوگيري از خردگي در مجتمعهاي بزرگ نفت، گاز، پتروشيمي، فولاد و استفاده ميشوند، ادامه داد: اين رنگها بيشتر درمناطق جنوبي که مه نمکي در آنها وجود دارد و بسيار خرندهاست استفاده ميشود.