هرهفته شنبه ها - سال سیزدهم

پرتیراژترین نشریه صنعت ساختمان

نشریه شماره   160   دوهفته نامه آرشیو PDF پیام ساختمان

ساختمان بي نما

خوب يا بد، تصويري كه از محيط‌هاي شهري در ذهن ما حك شده، انواع تجهيزات سرمايشي و گرمايشي است كه همچون مجسمه‌هاي بي‌حركت بر در و ديوار ساختمان‌ها آويخته شده‌اند. آنها علاوه بر اينكه بالكن‌هاي زيبا را اشغال كرده‌اند، بدون تبعيت از قانون و در شرايطي نامتعادل بر روي ديوار قرار گرفته‌اند. از حق نگذريم، ناهماهنگي در نصب سيستم‌هاي تاسيساتي (به خصوص در شهرهاي بزرگ) مشهود است. اين مسئله علاوه بر اتلاف انرژي، باعث آلودگي بصري نيز مي‌شود. ساماندهي نماي ساختمان‌ها اگرچه خيلي دير، ولي به‌عنوان يك اولويت در دستور كار شهرداري‌‌ها قرار گرفته است. از قرار معلوم الزامات و محدوديت‌هايي براي اين كار در نظر گرفته شده كه به نظر نمي‌‌رسد تمام بندهاي آن اجرايي باشد. در ضوابط جديد، نصب کولر، تعبیه کانال‌ها و لوله‌های تاسیساتی در نمای اصلی ساختمان‌ها ممنوع اعلام شده است. اين در حالي است كه در بسياري از ساختمان‌ها هنگام طراحي مسير مشخصي براي نصب و استفاده از تجهيزات تاسيساتي در نظر گرفته نمي‌شود. بنابراين بعد از اتمام كار ساختمان، مالك جديد مجبور است براي استفاده بهتر از سيستم‌هاي تاسيساتي مسير آنها را تغيير دهد. بر اساس مقررات ملي ساختمان وظيفه جانمايي و انتخاب سيستم‌هاي تاسيساتي مناسب براي ساختمان بر عهده مهندس ناظر تاسيسات است، موضوعي كه طي ساليان متمادي نسبت به آن بي‌توجهي شده و اكثراً بدون كارشناسي دقيق و بر اساس سليقه عمل مي‌شود. وقوع چنين مسائلي قبل از همه نشان دهنده ناهناهنگي مهندسان بخش‌هاي مختلف ساختمان است. حال اينكه قانون، به صراحت وظايف هر كدام از مهندسان را مشخص كرده است. ولي اينكه چرا در اجراي قوانين كوتاهي مي‌شود، سوالي است كه شهرداري و سازمان نظام مهندسي بايد پاسخگو باشند.