هرهفته شنبه ها - سال سیزدهم

پرتیراژترین نشریه صنعت ساختمان

نشریه شماره   206   دوهفته نامه آرشیو PDF پیام ساختمان

صنعت ساختمان کلا واس ماس!

غلامرضا خراسانی
کار دنیا را می بینید! شماره قبل که آخرین شماره پیام ساختمان در سال 1393 بود مجبور شدیم عید نوروز نیامده را پیشاپیش تبریک بگوییم و الان هم که اولین شماره سال 94 را تقدیم کرده ایم مجبوریم آغاز سال پیش‌رو را پساپس تبریک بگوییم! البته گفتن حرفای پس‌پسکی در شرایط این روزهای ما که ایام «پسامذاکرات» است و دل عده ای واپس می‌رود شاید چندان هم بی راه نباشد، به ویژه این که سال 94 سال بز است و به قول شاعر: سالی که «بز» است از بهارش پیداست! نشانه های بزکی سال جاری هم کم نیست، حالا اگر از بزخوری کردن یک عده، بزدزدی عده ای دیگر و بزخَر کردن یک عده دیگر بگذریم، از آبگوشت بزباش نمی توانیم بگذریم که از معدود صنایع قابل دفاع ما در عرصه بین المللی است. حالا ما چرا داریم این حرف ها را به شما می گوییم؟ چون می خواستیم مطلب مهمی را به اطلاعتان برسانیم که حرف تو حرف شد و متاسفانه طی یک بزبیاری ناجور، پاک از خاطرمان رفت! حالا اگر در ادامه یادمان آمد خدمتتان معروض می شویم.
فضانورد مادرزاد!
آهان! یادمان آمد! در ادامه همان بزبازار سابق الذکر، می خواستیم عرض کنیم در تمام آن مدتی که مقامات ما در لوزان داشتند با فن کُشتی «بُزکِش» حریف را نقش بر زمین کرده و شاخش را می شکستند و همه همینجور یک لنگه پا ایستاده بودند سر سفره هفت سین تا ببینند بالاخره کار به کجا می رسد، ما داشتیم فکر می کردیم کاش چنین گفتگوهایی با طرف های غربی درباره ساختمان سازی ما هم انجام می شد و دست آخر متولیان صنعت ساختمان ما متعهد می شدند که حتما ساختمان هایی با عمر حداقل صد سال بسازند تا آنها تحریم های صنعت ساختمان ما را لغو کنند. ولی چه کنیم که متاسفانه این غربی ها هیچی از ریزش خانه بغلی حین گودبرداری و تخریب ساختمان قبل از بهره برداری نمی دانند. یک بزبیاری دیگر این که وقتی این تفکرات خودم را برای یکی از مسئولان و مقامات صنعت ساختمان گفتم نگاهی به من کرد و گفت: خوش به حالت، مردم دارند خودشان را به آب و آتش می زنند و کلی پول خرج می کنند تا حالشان بشود مثل شما! به نظرم شما مادرزاد فضانورد به دنیا آمدی! فقط مواظب باش وقتی داری وقایع آینده را پیش بینی می کنی، اووردوز نکنی.
آقایون داداشیام!
اقایون داداشیام گلم، گفته باشم ... این ملک واس ماس، یعنی کلش واس ماس، همه تولیدی مصالح غیراستاندارد زیرپله ایش واس ماس؛ کارگرای بدون مجوز و بدون مهارتش واس ماس؛ بساز بندازای پشت هم اندازش واس ماس؛ ناظرای امضا بنداز پول بستونش واس ماس؛ تغیر کاربری و تغییر پهنه بندیش واس ماس؛ آقایون داداشیام گفته باشم، ساختمان واس ماس؛ یعنی کل صنعت ساختان واس ماس!
گاوصندوق زمینی
خوشبختانه وزارت راه و شهرسازی تصمیم گرفته از طریق واگذاری زمین های شهرهای جدید به بانک مسکن هزینه های عمرانی این شهرها را تامین کند. در همین رابطه محسن نریمان اعلام کرده زمین های شهر جدید پردیس با قیمت کارشناسی هزار میلیارد تومان به بانک مسکن واگذار شده و با اجرای این طرح (به عنوان یک روش جدید تامین اعتبار) بانک مسکن منابع مالی مورد نیاز برای اجرای طرح های زیربنایی و روبنایی را در شهرهای جدید تامین می کند.
حالا ما به این سوال ها کار نداریم که مگر وظیفه بانک ها «زمینداری» است و مگر قرار نبود بانک جماعت! در کار زمین و ساخت و ساز نرود و اگر نمی خواهد برود این همه زمین می خواهد چه کار کند؛ بلکه سوالی که برای ما مطرح است این است که بانک مسکن این همه زمین را می خواهد در کدام گاو صندوق نگهداری می کند.
تنبل ها خانه دار نمی شوند!
ای نور پروژکتور به قبرش بتابد که گفت: همه چیزمان به همه چیزمان می آید! خاقان مغفور ، ناصرالدین شاه قاجار جوری این حرف را زده که انگاری صنعت ساختمان امروزمان را مد نظر داشته و از خاطر ملوکانه می گذرانده است. مثلا شما همین «زمان مناسب برای خرید خانه» را در گوگل جستجو کن، ببین طی دو سال گذشته، ماهی را پیدا می کنی که یک نفر از اعاظم صنعت ساختمان اعلام نکرده باشد که «همین الان» زمان مناسب برای خرید خانه است؟ به همان جقه مبارک اگر پیدا کنی؛ بعد شما فکر می کنی ما چرا این همه فرصت سوزی کرده و از زمان مناسب استفاده بهینه نمی کنیم؟ شاید به خاطر این که باید دسته چکمان را برداریم و یک فقره چک 400 تا  800 میلیون تومانی بکشیم ولی تنبلی مان می آید بلند شویم و دسته چکمان را از داخل کشوی میزمان برداریم! ملاحظه فرمودید؟ یعنی در صنعت ساختمان ما از یک طرف این همه زمان مناسب برای خرید خانه وجود دارد و از طرف دیگر این صنعت درگیر افراد نیازمند به مسکنی است که بسیار تنبل هستند و حتی حوصله کشیدن یک فقره چک را هم ندارند!
کلوم آخر
از سردبیر ما که پنهان نیست، از شما هم پنهان نماند که ما هر چه اخبار دو سه روز اخیر صنعت ساختمان را زیرورو کردیم، دیدم چیزدندان گیری از 15 فروردین تا امروز که 20 فروردین باشد به وقوع نپیوسته تا ما با مروری بر آنها، مقداری از این همه نبوغ و خلاقیت خودمان را خرج کرده و آثاری بر گنجینه کم قطر ادبیات صنعت ساختمان بیفزاییم؛ همه آن چه که هست خبر از ترانزیت مسافر و پایانه ها و پروازهای با تاخیر و بی تاخیر و چنین چیزهایی است. فلذا بهتر دیدیم تا یک بار دیگر با شما عزیزان تجدید میثاق کرده و اعلام کنیم از همین اولین شماره سال 94 تا آخرین شماره امسال که روز 22 اسفند ماه منتشر می شود در خدمت صنعت ساختمان کشورمان بوده و تلاش خواهیم کرد سهم خودمان در آبادنی و سازندگی کشورمان عزیزمان را ادا کنیم. دعای خیر شما بدرقه راهمان باد، انشالله.