نشریه شماره   201   دوهفته نامه آرشیو PDF پیام ساختمان

آرامگاه مولانا حسین کاشفی

مولانا کمالالدين حسين کاشفي از فضلاي نامي آخر عهد سلاطين تيموري است و با سلطان حسين ميرزا بايقرا و امير عليشير نوايي معاصر بوده است. وي با اينکه اهل سبزوار است، در هرات زندگي ميکرده و در اواخر عمر به سبزوار برگشته و در آنجا به سال 910 قمري فوت کرده است.

کاشفي که در هرات به وعظ ميپرداخته و در حديث و تفسير و کلام دست داشته ، در نثر فارسي هنرمندي با کمال بوده که کليلهودمنه را با عبارتي سادهتر به نام انوار سهيلي نوشته و صحيفه شاهي يا مخزن الانشاء، لب لباب مثنوي مولانا جلالالدين محمد بلخي نيز که انتخابي از اشعار مثنوي است و کتاب روضه الشهدا در شهادت انبياء و ائمه اطهار و اولياء از ديگر آثار اوست.

آرامگاه وي در ناحيه جنوب شرقي سبزوار، در كنار خيابان نظامالملك (شهدا) قرار دارد. محوطه آرامگاه، مشجر و از سه طرف ديواركشي و از طرف خيابان نرده گذاري شده است. وسعت زمين آرامگاه، هزار مترمربع و بناي آن، آميزهاي از معماري كهنه و نو است که اين بناي نوساز در سهطبقه ساختهشده است. زيربناي طبقه همكف آرامگاه، در حدود 120 مترمربع است. كف ساختمان نسبت به محوطه، در حدود هفتاد سانتيمتر بلندتر است و سطحي مستطيلي با سه پله سنگي، بنا را دور ميزند. اين بنا از طرف شمال و جنوب داراي سه اتاق در زاويههاي ستونهاي آجري است كه بهمنزله درهاي ورودي بنا و محراب ساختهشده است. نماي ساختمان، آجركاري است و نوار کاشيکاري ظريف و زيبايي، همهجا، در زير قرنيزِ ديوارها، بنا را دور ميزند و در سهطبقه عيناً تكرار شده است. طبقه اول داراي دو اتاق و طبقه دوم داراي يك اتاق است كه همانند طبقه همكف در گوشهها قرار دارند. بهرغم سادگي، سايهروشن ديوارها، دورنماي زيبايي به وجود آورده است. سنگقبر در وسط آرامگاه نصبشده و مقطع آن ذوزنقهايشكل است. اين بنا در سال 1356 هـ.ش به سفارش انجمن آثار ملي بنا گرديده است.