نشریه شماره   198   دوهفته نامه آرشیو PDF پیام ساختمان

تجلیل از شاگرد ایرانی لوکوربوزیه

انجمن مفاخر معماري ايران يکصد و سي و نهمين گفتمان هنر و معماري خود را به بزرگداشت سياوش تيموري يکي از معماران سرشناس و از چهرههاي مطرح نسل دوم معماران نوين ايران اختصاص داد که در باغموزه قصر برگزار شد. برگزاري مراسم بزرگداشت پيشکسوتان عرصههاي مختلف همواره فضاي جالبي دارد. دوستان و همکلاسيهاي ديروزي که زماني در شور و شوق دانشجويي يکديگر را يافته بودند و عمري در کنار هم دوست بودهاند، و امروز پس از گذشت سالها و روزگارها هرکدامشان استاد و پيشکسوت و افتخار کشور شدهاند، يک جا در کنار هم و در فضايي گرم و صميمانه، گرد هم ميآيند و از اشتياقها و آرزوها و خاطرات روزگار جواني ميگويند.  در اين نشست که مملو از همشاگرديهاي ديروز و امروز و اساتيد و اصحاب معماري بود، از سياوش تيموري به خاطر عمري تلاش و افتخار در عرصه معماري تجليل و قدرداني شد.

شاگرد ايراني لوکوربوزيه

سياوش تيموري، متولد سال 1316 در تهران است که پس از پايان تحصيلات خود در دانشکده هنرهاي زيباي دانشگاه تهران به فرانسه عزيمت کرد و مدرک دکتراي خود را از دانشسراي عالي ملي هنرهاي زيباي پاريس دريافت کرد. وي علاوه بر تدريس و حضور فعال در فضاي آکادميک، فعاليتها و افتخارات متنوع و چشمگيري در عرصه معماري در کارنامه خود دارد تيموري در پاريس علاوه بر فعاليت در کنار معماران مطرح آن زمان اروپا، موفق به دريافت جايزه انجمن معماران فرانسه در سال 1967 شد. وي همچنين در مسابقه طراحي دانشکده علوم دانشگاه اصفهان در سال 1973 رتبه اول را کسب کرد و هماکنون عضو جامعه معماران فرانسه و نيز عضو هيئتامناي انجمن مفاخر معماري ايران است.

وي شاگرد لوکوربوزيه از معماران مدرن معاصر است. ورزشگاه پارک د پرنس، خط شرقي-غربي شبکه سريعالسير منطقهاي پاريس، طراح و ناظر کامپوس لويولت در حومه قصر آمبواز (برنده اول کوچکترين بنا با بيشترين بازدهي)طراحي مرکز دانشگاهي سنت دوني در جزيره رئونيون،ارائه طرحهاي مسکن و بيمارستان در کشور کامرون  ازجمله آثار وي است.تيموري تنها يک معمار نيست، او در هنر خوشنويسي و عرفان و تصوف نيز دستي دارد و چندين کتاب در زمينه عرفان و تصوف نوشته است و نيز داراي مدرک ممتازي در هنر خوشنويسي است.

قدرت ديدِ او مثالزدني است

دکتر سيروس باور، عضو هيئتمديره انجمن مفاخر ايران و بنيانگذار درس تاريخ معماري مدرن، مهمان اين همايش و يکي از دوستان و همکلاسيهاي قديمي سياوش تيموري بود که وي را پيشکسوت آموزش معماري دانست و گفت: هنرمند هيچگاه گمنام نيست و هر زمان که هنر خود را بروز دهد تازه و زنده است، چراکه هنرمند با انديشه خود زنده است.

سيروس باور در ادامه از مهارتها و تخصص تيموري گفت: شيوههاي تدريس او با شيوههاي قديمي متفاوت بود و در دانشکدههاي معماري پيشرفت بهحساب ميآمد. وي گفت: تيموري در تکنيک در طراحي تخصص فوقالعادهاي دارد و قدرت ديدِ او در کار مثالزدني است. او همچنين از مطالعات تيموري در دوران دانشجويي گفت و اظهار داشت: تيموري هميشه آثار معماران برجسته جهان را مطالعه ميکرد و به دنبال آن بود تا در آينده بتواند با تفکر در آثار برجستگان و بزرگان سبک خويش را در معماري داشته باشد.

او داراي سه خصلت ايدهآل بود

اردشير سيروس نيز، که عضو هيئتامناي انجمن مفاخر معماري ايران و نويسنده و فعال در عرصه معماري است، در سخناني از دوست قديمي خود و معمار برجسته امروز تجليل کرد.

وي گفت: انسان گويي در بزرگداشت يکي از اساتيد و معلمين خودش ميداند چه بگويد، اما درباره کسي که يکعمر کنارش زيسته است نميداند چه بگويد.

سيروس با اشاره به اينکه سياوش تيموري در همه دورانهاي زندگي خودش انساني پرکار و پرفعاليت بود عنوان داشت: درباره او ميتوان گفت خوب ميديد، خوب فکر ميکرد و خوب طراحي ميکرد، و اين يعني او داراي سه خصلت ايدهآل بود که يک معمار ميتواند داشته باشد.