با وجود سابقه ربع قرن الزامات قانوني؛ بي توجهي به عبور و مرور معلولان

شمار نشریه : 198

بهروزکاويان پور

تدوين ضوابط و مقررات شهرسازي و معماري براي عبور و مرور معلولان جسمي و حرکتي و نابينايان به پيشنهاد وزارت مسکن و شهرسازي در تاريخ 8/3/1368 به تصويب شوراي عالي شهرسازي و معماري ايران رسيد و مقرر شد که در تاريخ فوق کليه طرحهاي آتي و در دست تهيه شهرسازي و شهرکسازي و مجتمع مسکوني و ساختمانهاي سراسر کشور که توسط دستگاههاي دولتي و شهرداريها و يا بخش خصوصي انجام ميشود، لازم الاجرا باشد.

از آن تاريخ تاکنون ربع قرن ميگذرد و در اين مدت کيلومترها خيابان و صدها چهارراه و ايستگاههاي اتوبوس و پارکينگ و مجتمعهاي مسکوني و ساختمانهاي ساخته شده که متأسفانه به تعداد انگشتان دست هم ضوابط که لازم الاجرا بود، اجرا نگرديد. به طور نمونه در ساختمانهايي که بخشهايي از آن مورداستفاده عموم قرار ميگيرد مانند دانشگاهها و مراکز فرهنگي، بيمارستانها و درمانگاهها، مراکز ورزشي و مذهبي، مترو، مراکز اداري و تمامي ارگانهاي شهري که مورداستفاده معلولان است ضوابط و مقررات مذکور اجرانشده و هيچ گاه اين ضوابط در مورد توقفگاهها، تلفنهاي عمومي، صندوق پست، آبريزگاههاي عمومي، مجتمعهاي مسکوني، خط کشيهاي عبور از خيابان و... جهت آسايش معلولين اجرايي نگرديدهاست.

زمان زيادي از اجرا و بهسازي پياده روها از تجريش تا راه آهن و در خيابانهاي بسيار مهم وليعصر نميگذرد. نقشههاي طراحي شده درخور تعمق بود و نويد ميداد که بعد از اجراي آن تهران داراي يکي از زيباترين و استانداردترين پياده روها شود که البته نشد. بايد از مسئولان شهرداري پرسيد در پلهاي ارتباطي بين پياده رو و سواره رو کدام ضوابط و استاندارد اجرا شد؟ پلهاي ساخته شده در اکثر موارد لغزنده و فاقد علائم حسي جهت نابينايان و با فاصله دور از هم ميباشد که عبور از آن مشکل است.