نشریه شماره   196   دوهفته نامه آرشیو PDF پیام ساختمان

گذر از هفـــت خـــــوان رستم

گروه ساختوساز: ايجاد روحيه شور و نشاط يکي از مهمترين اولويت هاي دولتهاست. هراندازه جامعه سرزندهتر باشد، روحيه مشارکت و همکاري در آن بالاتر ميرود و در مقابل به همان اندازه ناهنجاري و بزهکاريها کاهش مييابد. يکي از نهادهايي که ميتواند نقش مؤثري در اين رابطه ايفا کند، شهرداري است چرا که بهطور مستقيم با شهروندان در ارتباط است تا جايي که شهر سالم را جز با شهرداري سالم نميتوان تصور کرد. در ادامه سلسله گزارشهاي پيام ساختمان از مراجعات مردم به شهرداريها ، سراغ يکي ديگر از مناطق 22 گانه تهران رفتهايم:

گذر از هفتخوان رستم

نخستين اربابرجوعي که با خبرنگار ما به گفتگو پرداخت، نسبت به نحوه ارسال فيش عوارض نوسازي معترض بود:« درگذشته فيشهاي عوارض نوسازي را در منزل دريافت ميکرديم. بعد از حدود يک سال که خبري از اين فيش نشد، به شهرداري منطقه مراجعه کردم و موضوع را از آنان جويا شدم. مسئول شهرداري عنوان ميکند که ما فيش را براي شما ارسال کردهايم و اگر دريافت نکردهايد، خودتان مقصر هستيد.»

وي افزود: بهاحتمال بسيار زياد قبض را به يک نفر ديگر از اهالي ساختمان تحويل داده و به دست بنده نرسيده است. نميخواهم کسي را به دروغگويي محکوم کنم اما قطعاً شهرداري سهلانگاري کرده است. متأسفانه آنقدر سرشان شلوغ است که براي يک نامهنگاري ساده بايد از هفتخوان رستم بگذريد. بهتر است کمي وظايف شهرداري را سبک کنند.

کار را کش ميدهند

رضا. م يکي ديگر از مراجعان به نحوه انجام کارها معترض بود. وي در اين رابطه به پيام ساختمان گفت: هيچ عجلهاي براي انجام کارها ندارند و تا حد ممکن کارها را کش ميدهند. ضمن اينکه بين شهرداريهاي مناطق 22 گانه تفاوتهاي زيادي وجود دارد و شهرداريهاي نواحي هم از يک دستورالعمل تبعيت نميکنند. انگار که با هم مسابقه درآمدزايي دارند.

وي که حاضر نشد در مورد دليل مراجعهاش به شهرداري توضيحي بدهـــد  و فقط از برخورد پرسنل ناراحت بود،گفت:«کارمندان شهرداري بهواسطه همين شغل متمکن شدهاند و اربابرجوع را ريز ميبينند.

حرفشان را يککاسه کنند

جعفري، نيز  بهعنوان اربابرجوعي که بين شهرداري و سازمان ثبت در رفتوآمد بود،به خبرنگار ما گفت: در پايانکاري که شهرداري براي بنده صادر کرده، متراژ ساختمان 85 متر تعيينشده حالآنکه سازمان ثبتاسناد و املاک براي صدور سند تفکيکي آپارتمان اين متراژ را 80 متر تعيين کرده است. بالاخره من نفهميدم خانهام چند متر است؟ واقعاً نميدانم کداميک از اين دو کارشان درستتر است ولي ايکاش بهجاي اينکه مدام ما را به همر پاس بدهند همان ابتداي کار حرفشان را يککاسه کنند. اين شهروند ادامه داد: با توجه به قيمت 5 ميليون توماني هر متر  زمين، درج متراژ80 متر  در سند حدود 25 ميليون تومان به من ضرر ميزند.

اگر بخواهند، ميتوانند

اربابرجوع ديگري که نخواست نامش فاش شود، نيز گفت: توقع ما از شهرداري اين است که نمايشي کار نکنند و کارهايي انجام دهند که به درد مردم بخورد و آرامش را به مردم هديه کند. الآن بسياري از کارها صد تا يه غاز است و هيچ نيازي به انجام آنها احساس نميشود درحاليکه بسياري از امور  حياتي موردتوجه قرار نميگيرد.

وي اضافه کرد: دو ماه است که دنبال مجوز ساختوساز هستم اما تابهحال نتوانستهام مجوز بگيرم. حدود يک هفته پيش يکي از کساني که ارتباط خوبي با شهرداري منطقه دارد را در اطراف شهرداري ديدم و با صحبتهايي که انجام داديم قرار شد يکهفتهاي کارم را به سرانجام برساند و خوشبختانه امروز همهکارهايم بهموقع انجام شد. به نظر من کارکنان اگر بخواهند کار مردم را زودتر انجام دهند،توانايي دارند.

وقت پول گرفتن ندارند

رضا. ع نيز به پيام ساختمان گفت: از ساعت 9 صبح به شهرداري آمدهام اما هنوز کارم انجام نشده است. وقتي به کارمند اعتراض ميکنم که چرا کارها تا اين اندازه کند صورت ميگيرد، با لحن طلبکارانه ميگويد: «من دستتنها هستم. مگر من چند دست دارم که همه ميخواهيد کارتان راه بيفتد؟» من هم در جواب گفتم خدا را شکر به اندازه کافي شهرداري پول دارد که نيرو استخدام کند.

وي افزود: براي پول گرفتن هم وقت ندارند و مدام آه و ناله ميکنند و ادعاي مديريت يکپارچه شهري و عهدهدار شدن تمامکارهاي شهر را دارند. شهرداريها آنقدر خودمختار شدهاند که  به سمت خصوصي شدن حرکت ميکنند چون هيچکس به عملکرد آنها ورود نميکند.

ملک من کجاست؟

آخرين اربابرجوعي که از دليل آمدنش براي ما گفت، پيرمردي بود که ميگفت ملکش در يکي از طرحهاي توسعه شهري شهرداري منطقه واقعشده و به همين خاطر مقرر شده تا يک قطعه زمين بهجاي ملک مسکونياش در اختيار او بگذارند:« حدود شش ماه از واگذاري زمين من به شهرداري ميگذرد اما متأسفانه هر روز به دلايلي از قولي که دادند، امتناع ميکنند.»

وي در پاسخ به سؤال ما که چقدر شهرداري اخلاق مدار است،گفت: اخلاقمداري چيزي فراتر از قانون مداري است. ما نميخواهيم شهرداري براي ما دل بسوزاند بلکه به قانوني که خودش آن را قبول دارد، تمکين کند. اول بايد قانون را رعايت کنيم و بعد در درجه بالاتر به اخلاق برسيم.