نشریه شماره   195   دوهفته نامه آرشیو PDF پیام ساختمان

آرامگاه صفی‌علیشاه

گروه معماري ودکوراسيون:حاج ميرزاحسن اصفهاني، ملقب به صفي عليشاه  از مشهورترين مشايخ و بزرگان متصوفه در اواخر قرن سيزدهم و اوايل قرن چهاردهم هجري و از جمله فضلا و علما و بزرگان عرفاي سلسله نعمتاللهي بود. وي سوم آذرماه1214 در اصفهان به دنيا آمد و 15  ارديبهشت 1278 در تهران دار فاني را وداع گفت.

صفيعليشاه، پس از دو سال اقامت در هندوستان براي زيارت مشهد به ايران بازگشت. محل سکونت وي ابتدا در حياط شاهي کوچه خدابنده لو و بعد در محله پامنار تهران بود. وي در تهران خانقاهي وسيع  براي خود ترتيب داد. برخي باني اين خانقاه را، سيفالدوله، برادر شاهزاده عين الدوله دانستهاند.امروزه  نزديک ميدان بهارستان تهران،خيابان معروف به صفي عليشاه و خانقاه، از دو ضلع شرقي و شمالي خانقاه صفي عليشاه ميگذرد.

تا زماني که صفي در حياط شاهي سکونت داشت، سيفالدوله ساختمان خانقاه را ساخت. بعد از ساخت اين بنا، صفي محل سکونت دائم خويش را به اين محل انتقال داد. او پس از مرگ هم در اين خانقاه به خاک سپرده شد.

پس از مرگ صفي عليشاه، مقبرهاي بر مزار او توسط حاجي سيفالدوله بنا شد. وي که در آن زمان حاکم ملاير بود در سال 1324 هجري قمري مقبره صفي عليشاه را در خانقاه او بنا نمود. به سرمايه وي و توسط معمار حاجي حسين،براي آرامگاه صفي، گنبد و بارگاهي ساخته شد که هفت متر ارتفاع داشت و دوازده ستون در محوطه آن درنظر گرفتهشده بود.

به دستور حاجي سيفالدوله همچنين کاشيکاري زيبايي براي آرامگاه صورت گرفت که بر روي آن عمادالکتاب با خط نستعليق زيبا و برجسته، يکي از اشعار مشهور صفي (خواهم اي دل محو ديدارت کنم) را نوشت. تاريخ اين اقدام بر اساس مندرجات همان کاشيها در سال 1332 هجري قمري بود. در ضمن بر کاشيکاري مذکور، عکسهاي برجستهاي از صفي عليشاه و حاجي سيفالدوله و سعدي و شاه نعمتالله و نورعليشاه و شمس و حافظ و سلطان سليم به چشم ميخورد و آينهکاري زيبايي نيز براي آن تعبيهشده است.