نشریه شماره   194   دوهفته نامه آرشیو PDF پیام ساختمان

برای مستأجران چه‌کار کرده‌اند

پيرمردي را ميشناسم که نيمقرن مستأجري و يا به قول خودش خانهبهدوشي را تجربه ميکند. او حدود 3دهه پيش مرد ميانسالي با 3فرزند جوان و نوجوان بود و درآمدش از ميانگين درآمد اهل محل در يکي از محلههاي جنوب غرب تهران کمي بالاتر که توانسته بود يکخانه مستقل يک طبقه اجاره کند .وي اکنون با درآمد بازنشستگي فقط يک سوئيت 25متري زير طبقه همکف در همان منطقه اما دورتر به مرکز شهر اجاره کرده است. پيرمرد هنوز آرزوي داشتن آپارتمان حتي 30متري را در دل دارد، اما وقتي پاي صحبتش بنشيني، ميگويد که اين آرزو را با خود به گور خواهد برد. هرکدام از ما پيرامون خود در پايتخت، افرادي را ميشناسيم که مستأجرند و از افزايش اجارهبها و قيمت مسکن فريادشان بلند. متن زير گزارش مردمي خبرنگار پيام ساختمان از اوضاع نابسامان اجاره است .

آتش به پا ميکنند

توران جليلي 55ساله، با بيان اينکه همين چند روز پيش در خبرها از زبان يکي از اعضاي انجمن انبوهسازان مسکن استان تهران آمده بود در سال 94 افزايش 50درصدي اجاره را داريم، استرس تمام وجودم را گرفت، به پيام ساختمان گفت: اينها اگر بدانند با عنوان چنين مطالبي چه آتشي به پا ميکنند هيچوقت اين حرف ها را نميزدند .اين سخنان اگر واقعي هم باشد نبايد در رسانهها عنوان شود زيرا بهاندازه کافي موجران دلايلي براي افزايش قيمتها دارند .

اين شهروند با اشاره به اينکه داراي فرزند و نوه بوده اما همچنان مستأجر است، گفت: خيلي از دوستان و آشنايان فکر ميکنند اگر کسي خانهاي از خود ندارد تمام طول زندگياش را به تنبلي و بطالت گذرانده است اما بنده بهيار بازنشسته بيمارستان هستم و در مدت 25 سال کار نتوانستم حتي يک 40متري براي خودم تهيه کنم . متأسفانه کسي درد مستأجر را نميفهمد.

بن اجاره چه شد؟

يک شهروند مستأجر با طرح اين سؤال که سرنوشت بن اجاره به کجا رسيده به پيام ساختمان گفت: يک روز در برنامه زنده تلويزيوني از پرداخت بن اجاره خبر ميدهند و روز بعد همين صحبتها را نقد ميکنند .

شجاع جليلي افزود:تمام راهکارها براي بازار اجاره غير از افزايش20تا 30درصدي اجاره نتيجه مثبتي نداشته است . حال مسئولين بگويند براي مستأجران چهکار کردهاند. بنده از مسئولان و دستاندرکاران بخش مسکن تقاضا دارم براي درد بيدرمان اجارهنشيني نسخهاي مفيد و مؤثر و قابل اجرا ارائه کنند نه وعده و وعيد.

صابون مستأجري به تن شان نخورده است

کمال کبيري، مستأجر ديگري است که به خبرنگار ما گفت: مدت دو ماه است به دنبال خانه مناسب براي  اجاره هستم .در طول اين دو ماه ،بهاندازه يک کارشناس مسکن اطلاعات کسب نموده و با نرخهاي بازار اجاره کاملاً آشنايي پيداکردهام  .بهعنوانمثال براي اجاره يکخانه با عمر 50 سال در محله مکي آباد حداقل 5 ميليون رهن و ماهانه از 250 تا 400 هزار تومان اجارهبها  و براي رهن يکخانه 60 متري 35 ميليون تومان رهن بايد پرداخت کرد. يا براي يک واحد زيرزمين در يکي از کوچههاي بلوار عباسپور 5 ميليون تومان رهن و اجارهبهاي 400 هزار تومان ماهيانه و براي آپارتماني 100 متري در طبقه دوم واقع در همين محله نيز مبلغ  5 ميليون تومان و اجاره بهاء 500 هزار تومان  ميخواهند . اين در حالي است که بسياري از خانههاي اين محله فرسوده محسوب ميشود و براي همين خانههاي فرسوده ماهي 300هزار تومان اجاره ميخواهند  .

اين شهروند ادامه داد: در مدت يک سالي که از روي کار آمدن دولت ميگذرد ، تاکنون برنامه جدي و دقيقي در حوزه مسکن اعلامنشده و مواردي مانند مسکن اجتماعي، استيجاري و ... در حد حرف باقيمانده است. شايد يکي از دلايل اصلي که باعث شده تصميمگيرندگان اين حوزه توجه جدي به حل مشکل مسکن در کشور نداشته باشند، اين است که صابون مستأجر بودن به تن شان نخورده و درکي از اين موضوع ندارند که با وجود افزايش 20 درصدي دستمزدها  و افزايش سرسامآور هزينههاي زندگي، مستأجران چگونه بايد جوابگوي ارقام نجومي نرخهاي اجارهبها باشند.