هرهفته شنبه ها - سال سیزدهم

پرتیراژترین نشریه صنعت ساختمان

نشریه شماره   188   دوهفته نامه آرشیو PDF پیام ساختمان

وزارت کار مقصر است

گروه گزارش: به گفته برخی از اعضای انجمن پیمانکاران استان تهران، این انجمن زمانی حدود 1350 عضو پیمانکار ساختمانی داشته، اما به عللی این تعداد در زمستان سال قبل به 788 نفر کاهشیافته که از این تعداد هم فقط 303 حق عضویت خود را پرداخته و حق رأی دارند. این موضوع باعث برخی تنشها در درون انجمن استان تهران شده است. بهمنظور کسب اطلاعات بیشتر در این خصوص با مهندس حسن سعادتمند، رئیس هیئتمدیره کانون سراسری پیمانکاران عمرانی ایران گفتگو کردیم.

پیام ساختمان: بهعنوان رئیس کانون سراسری پیمانکاران اعتراضات پیمانکاران ساختمانی انجمن تهران را چه قدر بهحق میدانید و رویکرد شما به موضوع چیست؟

تابهحال هم هیچکدام از دو طرف ماجرا از ما نخواستهاند که میانجیگری کنیم. این اختلافنظرها در هر انجمن و تشکلی ممکن است به وجود بیاید و ما باید سعی کنیم به آن دامن نزنیم تا بین خودشان حل شود.

پیام ساختمان: گویا قضیه عمیقتر از اختلافنظر است؛ اینکه انجمن برای پیمانکاران ساختمانی هیچ کاری نکرده و به همین علت، اعضا حق عضویت نمیپردازند و رأی نمیدهند.

اینکه تعدادی از اعضا حق عضویتشان را نمیپردازند همه 31 انجمن استانی ما هم این مشکل را دارند و حتی در کانون سراسری ما هم هست و در مورد سایر تشکلها هم وجود دارد. دلایل اینکه برخی اعضا حق عضویت پرداخت نمیکنند هم متعدد است و شاید 30 درصد به خاطر مشکلات داخلی انجمنها باشد و بقیه آن به نظر من به خاطر شرایط بیرونی است.

پیام ساختمان: علت چیست؟

وقتی وظایف صنفی به عهده ما گذاشته میشود ولی اهرمها و قدرت یک صنف را نداریم نتیجه همین میشود که الآن هست. الآن فعالان این حوزه هیچ الزامی برای حضور یا عضویت در انجمن ندارند، درصورتیکه در سایر اصناف و اتحادیهها این طور نیست و آنهایی که میخواهند در آن صنف فعال باشد باید از طریق آن تشکل خاص وارد شوند، چراکه اتحادیه باید صلاحیتشان را تائید کند و بر عملکردش نظارت داشته باشد و از حقوقش دفاع کند و اگر تخلف یا اشکالی وجود داشت تذکر بدهد. به نظر من این اشکالی اساسی است که ما در ماهیت داریم. علت عمده عدم پرداخت حق عضویت را من این موضوع میدانم نه اینکه آن تشکل کاری برای اعضا انجام نمیدهد. اگر کاری هم انجام نمیدهد به خاطر این است که نه اثرگذاری درونی دارد و نه بیرونی. یعنی آنها که میگویند انجمن برای ما کاری نمیکند حرف درستی میگویند به خاطر اینکه انجمن جایگاه قانونی ندارد.

 پیام ساختمان: بالاخره شما برای حل مشکلات و اختلافات انجمن تهران کاری میکنید؟

به نظر من بیشتر خودشان باید با تکیه بر اصول دموکراسی این اختلافات را حل و با هم کار کنند. ولی وجه دیگر قضیه این است که این اختلافنظرها ممکن است بهجایی برسد که تبدیل به انشعاب شود، موضوعی که الآن دو سه انجمن دیگر ما مثل انجمن استانهای کردستان و بوشهر را هم تهدید میکند.

پیام ساختمان: اداره کار میگوید ما مشکلی نداریم و قانون اجازه داده که اگر میخواهند منشع شوند. این چه اشکالی دارد؟

در «آئیننامه چگونگی تشکیل، حدود وظایف و اختیارات و نحوه عملکرد انجمنهای صنفی و کانونهای مربوطه» آمده تخصصهای مختلف داخل یک تشکل میتوانند در قالب انجمنهای جدیدی ثبت شوند. این حرف چون در جهت پویایی و رشد مجموعهها است، اشکالی ندارد و قابلقبول است. اشکال اینجاست که در حوزه کار ما «رشتهها» را بهعنوان تخصص تلقی میکنند، درصورتیکه تخصص ما «پیمانکاری پروژههای عمرانی» است که تحت این عنوان، رشتههای مختلفی کار میکنند. یعنی در 60 سال پیش سندیکای شرکتهای ساختمانی پوششدهنده همه فعالیتهای این حوزه بوده ولی بهمرور، هر چه جلوتر آمدیم این حوزه رشتهرشته شده است، اول ساختمان بوده، بعد تأسیسات، بعد راه و ... تا حدی که امروزه سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور که فعالان این حوزه از طرف آن تشخیص صلاحیت میشوند؛  11 رشته   برای آن ایجاد کرده است. این رشتهها را اگر بخواهیم تخصص تلقی کنیم یعنی در حوزه پیمانکاری پروژههای عمرانی 11 انجمن باید در هر استانی وجود داشته باشد و این اشکال است. دوستان ما در وزارت کار تلقیشان از موضوع این است و میگویند اشکال ندارد. درصورتیکه ما معتقدیم روح قانون امور را درست دیده و تشکیل انجمنهای تخصصی به نفع منافع ملی کشور است ولی در حوزه کاری ما این سوءتعبیر و سوءبرداشت وجود دارد که 11 رشته ساختمان، آب، برق، مرمت آثار باستانی، نفت و گاز و ...  که ما در آنها تشخیص صلاحیت میشویم را 11 تخصص تلقی کنند و اجازه دهند 11 انجمن پیمانکاری مجزا شکل بگیرد.

پیام ساختمان: این موضوع را با اداره کار مطرح نکردهاید؟

ما اخیراً در جلسهای با حضور همه مسئولان و کارشناسان این حوزه در وزارت کار این مشکل را مطرح کردیم و خواهش کردیم برای آن راهحل پیدا کنند. به آن بزرگواران گفتیم از نظر ما متن و حرف آئیننامه درست است و ما هم قبول داریم که باید انجمنها تخصصی باشند، ولی اینکه رشتههای ما را تخصص تلقی میکنید و اجازه میدهید تشکلهای موازی ثبت شوند برای ما خطرناک، آفت و آسیب است. ولی آنها نه تنها این را قبول ندارند بلکه میگویند حتی شهرستانهای هر استان هم میتوانند انجمن تخصصی در 11 رشته داشته باشند! این وضیعت موجب رشد و پویایی نمیشود بلکه باعث ازهمپاشیدگی و اضمحلال تشکلهایی مثل ما میشود. این اشکال قانون است و دوستان ما در اداره کار چون انجمنداری نکردهاند و از مشکلات آن خبر ندارند متوجه آن نیستند.

پیام ساختمان: شما راهحلی سراغ دارید؟

تبصره 2 ماده 15 همان آئیننامه میگوید اگر در تخصصی بودن یا نبودن موضوعی اختلافنظر وجود داشته باشد تفسیر را وزارت کار باید انجام دهد. ما از آنها خواهش کردهایم که شما به استناد تبصره 2 ماده 15 اعلام کنید که این رشتهها تخصص نیستند برای اینکه به ما کمک کنید، چون داریم تکهتکه میشویم. من متأسفم که بگویم دولت و وزارت کار خیلی دوست ندارند ما منسجم باشیم و من نمیدانم این اشکال از کجاست.

پیام ساختمان: پس به نظر شما علت مشکلات انجمن تهران هم همین موضوع است؟

به خاطر خلأهای قانونی است. این اشکال در سیستم ماست و در جهت رشد و باروری تشکلهای ما نیست. این فاجعه است که اداره کار اجازه بدهد در هر استانی حداقل 55 انجمن تشکیل شود. دستگاههای دولتی در آن استانی که 55 انجمن پیمانکاری دارد با کی طرف هستند و باید کارهایشان را با کدامیکی هماهنگ کنند؟ مشکل انجمن تهران هم معلول یک فرایند ناقص و معیوب است که باعث مشکل در سایر انجمنهای استانی ما هم شده است. مخالفان و معترضان چون قانون از آنها حمایت میکند سریع به اپوزیسیون تبدیل میشوند و این اشکال قانونی است. دلیل اینکه اختلافات به انشعابات میرسد همین خلأهای قانونی است و به نظر من در اینجا وزارت کار مقصر است.