نشریه شماره   183   دوهفته نامه آرشیو PDF پیام ساختمان

پیدا کنید پرتقال فروش را!

سلامی چو بوی خوش آشنایی

علیکی پر از تلخی طعم چایی!

باز هم هفتهای رفت و هفته آمد و نهایتاً زمان انتشار تنها دو هفتهنامه صنعت ساختمان رسید. اما از اون هفتهای که ما در خدمتتان نبودیم تا این هفتهای که در خدمتتان هستیم، طبق معمول هیچ اتفاق خاصی نیفتاد جز اینکه به روال اردیبهشت هر سال 20 درصد به حقوق کارگران و کارمندان اضافه شد و 30 درصد به قیمت تاکسی و 40 درصد به اتوبوس و 50 در صد به بنزین و 60 درصد به دیه و 70 درصد به برق و 80 درصد به گاز و 90 درصد به سکه سر عقد و 100 درصد به کرایهخانه و 110 درصد به حق ثبت دفترخانه و 120 درصد به گمرک و 130 درصد به لبنیات و 140 درصد به گوشت و 150 درصد به تخممرغ و 160 درصد به ماهی و 170 درصد به خودرو و 180 درصد به نرخ ویزیت پزشکان و 190 درصد به قیمت قبر و 200 درصد به تعرفه مخابرات و ...

واپسدلان فروتن شوکران!

این روزها همه واپسدلند، حتی ما که نه تنها نهنگ دریای روزنامهنگاری که باز همافر شکاری هستیم هم واپسدلیم. چرا که قادر به شکافتن هسته اتم و فرستادن میمون به فضا شدهایم ولی هنوز نمیتوانیم ساختمانهای خوب و با کیفیتی بسازیم که هم عمر مفید قابل قبولی داشته باشند و هم با هر تکان زمین روی سر مردم خراب نشوند. واپسدلیم چرا که گستره وسیعی از مناطق مسکونی کشورمان بافتهای فرسوده و ناپایدار است. دلمان واپس میرود چون دچار عدم نظارت بر اجرای درست و علمی بر ساخت و سازها، عدم استاندارد مصالح ساختمانی، عدم دسترسی به نیروی کار ماهر و آموزشدیده و چندین عدم دیگر هستیم. دل واماندهمان پسمانده، چرا که اگر قلم ما کج برود مدیران و مسئولان محترم کار را از تذکر شفاهی و کتبی میگذراند و به تذکر فیزیکی میکشانند ولی حاضر نیستند از گل نازکتر به کسانی بگویند که مسبب این قدر اختلاف در میانگین عمر ساختمانهای ما با ساختمانهای کشورهای پیشرفته هستند.

مسکن اُجتِمیداک!

میگویند داشتن مسکن، «امید اجتماعی» را بالا میبرد، مخصوصاً اگر خانهدار شدن از طریق طرح مسکن «امید» یا طرح مسکن «اجتماعی» باشد؛ اگر طرح مسکن «پاک» هم به کمک بیاید که دیگر «امید اجتماعی پاک بالا میرود»! مسکن مهر؟ نه تورو خدا! دیگر حرفش را هم نزنید، نخ سوزن که حتی رئیس مجلس هم اخیراً اعلام کرده آن طرحِ بی چشم و رو، 42 هزار میلیارد تومان از پایه پولی کشور را به خودش اختصاص داد و در عوض فشار نقدینگی تورمی را ایجاد کرد که حتی به ضرر صاحبان مسکن مهر است و باید هزینه اضافهای را پرداخت کنند تا مسکن خود را تحویل بگیرند. بعد هم آقای دکتر کُلی از دولت دلجویی کرده که باید زحمت بکشد و تورم 40 درصدی را برساند به 32 درصد. اصلاً شما مشغولالذنبه هستید اگر فکر کنید که ایشان یک زمانی حمایتهای زیادی میکرد از این طرح و باعث و بانیهایش؛ خیر، کار ایشان نبود! مَخلص کلام هم اینکه ما کلی با این کلمات «اجتماعی، امید، پاک» بازیهای لفظی و معنوی کردیم که نمونههایش را آن بالا شاهد بودید و آخرش هم رسیدیم به «مسکن اُجتِمیداک»! الان هم اعلام میکنیم اگر طرح مسکنی دیگری هم هست خجالت نکشید، رو کنید. فقط از این به بعد ما کارت شارژ میگیریم تا با اسمهای طرحهای مسکنی شما بازیهای لفظی کنیم!

فریاد نکش آقا!

«متاسفانه ما به جای گفتگو اغلب فریاد میکشیم»! البته که ما به عنوان نهنگ دریای روزنامهنگاری از این کارها نمیکنیم، این حرف را هم ما نگفتهایم بلکه آقای وزیر ... فرمودهاند، آن هم کجا، در مراسم اختتامیه مسابقه «آتش جان» که با هدف ایجاد همبستگی اجتماعی برای جلوگیری از تکرار حادثه آتشسوزی در مدارس برگزار شده بود. برای آن عزیزانی که قصد دارند در این خصوص بیشتر بدانند باید عرض شود که یک موسسهای ایجادشده به نام « ... » که از قضا رئیس آن آقای دکتر ... وزیر محترم ... است. بعد این موسسه (که علیالقاعده از زیرمجموعههای دولت محسوب نمیشود) مسابقه آتش جان را برگزار کرده و در مراسم اختتامیه مسابقه، آقای وزیر درباره ضرورت گفتگو به جای فریاد کشیدن صحبت کرده است. حالا ما اینها را از کجا میدانیم؟ چون خبر مبسوط آن موسسه و آن مسابقه را روابط عمومی وزارتخانه جناب وزیر و یک مطبوعه منتشر کرده بود به چه قشنگی، عینهو باقلوا، که وقتی میخوانی با لبهایت بازی میکند! فلذا من دیگر حرفی ندارم و شما را تا هفته آینده با پرتقال فروش تنها میگذارم!