نشریه شماره   181   دوهفته نامه آرشیو PDF پیام ساختمان

صنعت سنگ تزئینی

گروه بازار ساختمان:  صنعت سنگ تزئینی را نباید دست کم گرفت چرا که با 5 هزار و 600 واحد تولیدی و هزار واحد تجاری بزرگ‌ترین بخش کالاهای ساختمانی غیر سازه را به خود اختصاص داده است از جمله صنایعی که در یک دهه اخیر با توفانی از مشکلات روبه رو شد و مرحله اول هدفمندی ، وضع عوارض صادراتی و اعطای مجوز واردات سنگ‌های چینی و برزیلی آسیب زیادی به صنعت این کالای ساختمانی وارد آورد تنها و تنها صنعت سنگ تزئینی است.
 مشکل دیگر این صنعت تغییرات دوره‌ای سلیقه و میل بازار مصرف است که توانسته است این بخش را ناگهان با مشکل اساسی روبه رو کند که نمونه آن را می‌توان در رویکرد به مصرف تراورتن ( آن هم تنها چند نوع خاص) دید. گران شدن قیمت انرژی بخصوص گازوئیل در معدن و حمل‌ونقل و برق در کارگاه‌های فرآوری سنگ می‌تواند تأثیر بسیاری در رشد هزینه‌های تولید بگذارد.
با این حال وضعیت خوب صادرات سنگ خام به چین و سنگ‌های فرآوری شده به بازار عراق فرصتی برای فعالان بزرگ این بخش فراهم کرده است که بتوانند مشکلات را پشت سر بگذارند ولی این فرصت‌ها هرگز برای فعالانی که بی‌توجه به شرایط روز حرکت می‌کنند، وجود ندارد و احتمالاً آنها برای همیشه از صحنه محو می‌شوند.
استعداد سنگ در تجارت فراقاره ای
سنگ تزئینی بدون توجه به فعالیت‌های معدنی و صنایع فراوری و بازار داخلی و تنها به دلیل تنوعی از رنگ و جنس انواع سنگ‌های تزئینی که در ایران دیده می‌شود، می‌تواند در مسیری حرکت کند  که بازار کشورهای غربی را بار دیگر در دست گیرد. تا آنجا که می‌دانیم چند دهه قبل بیش از 70 درصد سنگ مورد نیاز امریکای شمالی که خود از بزرگ‌ترین بازارهای مصرف سنگ‌های تزئینی است توسط ایران تأمین می‌شد. از این رو می‌توان امید داشت با کاهش تنش‌ها در فضای بین‌المللی ، فرصتی برای بازیابی جایگاه گذشته فراهم شود. این فرصتی بسیار مناسب است چرا که کشورهایی مانند ترکیه ، برزیل ، چین و هند که معدود سنگ‌های مرغوب را در اختیاردارند، نمی‌توانند با تنوع وسیع و منحصربه‌فرد سنگ در بهشت معادن سنگ دنیا ( یا همان ایران) رقابت کنند. وجه بد قضیه این است که صنایع فراوری سنگ تنها به تأمین نیاز بر اساس سلیقه بازار داخلی کشور فعالیت داشته‌اند و بر ویژگی‌های تقاضا برای سنگ در بازارهای جهانی تمرکز نکرده‌اند. برش و پولیش بدون توجه به انواع متعدد روش‌های فراوری سنگ و نیز ضخامت 2 سانتی متر به جای قطر کمتر دلیل این ادعاست.
از طرف  دیگر بازاریان ایران نیز در چند دهه اخیر بیشتر در بازار منطقه  فعال بودند و بر شرایط آن اشراف داشته‌اند و نمی‌توان توقع داشت به سرعت با تجارت مدرن در کشورهای غربی هماهنگ شوند. از این رو باز هم خام فروشی ساده‌ترین مسیری است که می‌توان انتخاب کرد؛ چالشی که از هم اکنون باید برای نجات صنعت سنگ تزئینی ایران در وزارتخانه چاره‌ای برای آن اندیشید.