هرهفته شنبه ها - سال سیزدهم

پرتیراژترین نشریه صنعت ساختمان

نشریه شماره   180   دوهفته نامه آرشیو PDF پیام ساختمان

کی بود؟ کی بود؟ من نبودم!

گروه گزارش: هر زمان که صحبت از متولیان صنعت ساختمان کشور می‌شود گروه‌ها و تشکل‌های بسیاری اعلام وجود و ابراز سهم خواهی می‌کنند، گویی که این صنعت بدون وجود آنان دارای نقصی ریشه‌ای و اساسی است؛ اما اگر خدای نکرده حادثه‌ای در حوزه رخ دهد هیچ یک حاضر نیستند نقش خود را در ساخت و سازهای بی‌کیفیت پذیرفته و قبول مسئولیت کند. در این خصوص، چند روز پیش یکی از مخاطبان نشریه پیام ساختمان از مشکلی که به واسطه ریزش نمای یکی از ساختمان‌های کوچه برایش پیش آمده بود، خبر داد که درج ماجرا در نشریه خالی از لطف نیست.
حسن رجب‌علی‌ها، ساکن یکی از محلات منطقه 10 تهران ماجرا را این‌گونه تعریف کرد: رو به روی خانه ما ساختمان چند طبقه‌ای وجود دارد که نمای سنگی آن از استحکام مطلوبی برخوردار نبود و هر لحظه احتمال داشت سنگ‌های آن سقوط کنند، چرا که برخی سنگ‌ها به اندازه یک بندانگشت از دیوار فاصله گرفته بودند. برای دفع خطر احتمالی، موضوع را با ساکنان ساختمان در میان گذاشتم.
وی افزود: متأسفانه ساکنان ساختمان مذکور حاضر به پرداخت 60 هزار تومان برای اصلاح نما نشدند؛ به ناچار مسئله را در تاریخ 28/8/92 به شهرداری ناحیه برای اقدام مقتضی اطلاع دادم اما هیچ اقدامی برای اصلاح نما صورت نگرفت تا اهالی کوچه به ویژه دانش‌آموزانی که برای رسیدن به مدرسه از آنجا عبور می‌کردند، همچنان در معرض خطر باشند. وی ادامه داد: در تاریخ 9 اسفندماه جاری صدایی شبیه انفجار به گوشم رسید. هراسان از منزل بیرون آمدم و متوجه شدم چند قطعه سنگ از نمای ساختمان ریزش کرده و یکی از آنها روی ماشین من که در کوچه پارک شده بود، فرود آمده و طبق نظر کارشناسان دو میلیون و ششصد هزار تومان خسارت دیده است.
رجب‌علی‌ها با بیان اینکه پس از وقوع حادثه هیچ یک از ساکنان مسئولیت آن را قبول نکردند، گفت: به شهرداری ناحیه مراجعه کردم و از عدم پیگیری شکایتم که چهار ماه پیش ارائه کرده بودم، گله‌مند شدم. با هزار خواهش و تمنا بالأخره موفق به رویت رونوشت نامه‌ای شدم که شهرداری چهار روز پس از شکایت بنده در 28/8/92 به ساکنان آپارتمان ابلاغ کرده بود که چنانچه اقدامات لازم برای تعمیر نما انجام نشود، تأمین خسارت مالی و جانی آینده بر عهده مالکان می‌باشد و شهرداری هیچگونه مسئولیتی ندارد. وی با بیان اینکه 8 سال از ساخت این ساختمان می‌گذرد، گفت: اهالی ساختمان توجیه می‌کنند که شما نباید ماشینتان را جایی پارک می‌کردید که نمای آن در حال ریزش است! درحالی‌که روزانه صد‌ها دانش‌آموز از جلوی آپارتمان رد می‌شوند. آیا می‌توان گفت کسی نباید از جلوی آپارتمان رد شود؟
این شهروند در پاسخ به این سؤال که تکلیف خسارتی که به شما وارد شده چه می‌شود، گفت: ماشینم بیمه است ولی اداره بیمه می‌گوید چون دیگران مقصر این حادثه هستند ، لذا خسارت را باید مقصران حادثه بدهند.
ماجرای ریختن نمای ساختمان از چند جنبه حائز اهمیت است. نخست ساختمانی است که توسط افراد فاقد صلاحیت ساخته شده و سنگ‌های آن استحکام لازم را ندارند. موضوع دوم عدم رعایت حقوق شهروندان از طرف شهرداری‌هاست و موضوع سوم مردمی هستند که هنوز باورشان نشده که ساختمان ناایمن حادثه‌آفرین است. در این میان می‌توان به عدم پذیرش خسارت از طرف شرکت‌های بیمه‌ای هم اشاره کرد. موضوع دیگری که بسیار حائز اهمیت است،‌ وجود خیل عظیم تشکل‌ها و انجمن‌هایی است که به وقت سهم خواهی در صنعت ساختمان ما حاضر هستند اما با این حال نه تنها هیچ اثری را از آنها در کیفیت ساخت و ساز‌ها شاهد نیستیم بلکه پس از وقوع حوادث اینچنینی هیچ‌کدام کوچک‌ترین مسئولیتی را قبول نمی‌کنند.