نشریه شماره   180   دوهفته نامه آرشیو PDF پیام ساختمان

هفت نماد طبیعت برای زندگی

عدد "هفت" نزد ایرانیان قدیم در کنار "هفتاد"،"صد" و "هزار" یکی از اعداد مقدس بود.
برخلاف تصور عامه که هفت سين را فرا گير و همگانى مى دانند انواع ترکيبات ديگر با عدد هفت در کشورمان رايج است، نظیرهفت روز هفته،هفت رنگ رنگین کمان، هفت خوان، هفت آسمان، و هفت ستاره(زهره، مشتری،عطارد،زحل،مریخ،زمین و خورشید).
در سفره عيد آنچه درمیان همه اقوام مشترک می نماید، عدد هفت است، و بعدآينه و کتاب مقدس، آب، ماهى زنده در درون آب. در هفت "سين" هریک از آنها نشانه اى از بارورى و تندرستى دارندکه بايد رد پاى ذوق لطيف ايرانى را جستجو کرد. آن چيزهايى که امروزه، خوان ما را زینت مى بخشد و همه اهل خانه را به جهانى از شادى و سرسبزى فرا مى خواند چيست؟ سبزه نو دميده است و سنبل خوش بر و خوش بو؛ سيب که ميوه اى بهشتى نام گرفته و نمادى از زايش است؛ سمنو، مائده  تهيه شده از جوانه گندم که بخشى از آيين هاى باستانى را ياد آورى مى کند؛ سنجد که بوى و برگ و شکوفه درخت آن محرک عشق و دلباختگى است؛ سير که از دير زمان به عنوان دارويى براى تندرستى شناخته شده است، دانه هاى سپند(اسفند) که نامش به معنى مقدس ودانه هاى به رشته کشيده آن زينت بخش خانه هاى روستايى و دافع چشم بداست.
ما بر اين خوان نوروزی آيينه مى گذاريم که نور و روشنايى مى تاباند، شمع مى افروزيم که گرما، روشنايى و تابش خورشید راتداعی می کند، تخم مرغ که تمثيلى از نطفه و بارورى است، کاسه آب زلال به نشانه پاکی، و ماهى زنده در آب به نشانه تازگى و شادابى است.
به هر روى تنها مى توان گفت: خوان نوروزى که اجزاء آن با عشق چيده شده است، بر رخسار زيباى محبت و مودت خانوادگى، زيبايى طبيعت و رنگ هاى اعجاب آور آن را هم خواهد افزود، زیرا نوروز جشن طبيعت و جشن نوشدن زندگى است.