نشریه شماره   179   دوهفته نامه آرشیو PDF پیام ساختمان

علاقه اروپاییان برای حضور در بازار ایران

گروه بازار ساختمان: قبل از آنکه جوهر توافق ژنو خشک شود هیئت های اقتصادی و سیاسی کشورهای مختلف خیال سفر به تهران را در سر می‌پرورانند. کافی بود تا موافقت نامه ژنو امضا شود تا مقامات کشورهای اروپایی و آسیایی روانه تهران شوند.
در یک ماه اخیر ابتدا هیئت های پارلمانی اروپا انگلیس، کره جنوبی و ایرلند جنوبی به تهران آمدند آنگاه نوبت هیئت های تجاری از کشورهایی مانند آلمان، سوئد، فرانسه بود که عازم تهران شوند و حالا نوبت به هیئت های دیپلماتیک آن هم در سطح وزرای خارجه رسید که فرصت‌ها را از دست ندهند. وزیر خارجه ایتالیا اولین وزیری بود که بعد از توافق ژنو به ایران آمد، سپس وزیر خارجه سوئد نیز 14 بهمن به تهران آمد و همتایان دیگر وی از کشورهای دیگر مانند ونزوئلا و لهستان در راه تهران هستند. همه این موارد در کنار دیدارهای وزرای خارجه ایران و امریکا است که بعد از نیویورک، ژنو و در جریان اجلاس مونیخ در آلمان دیدار می‌کنند.
دیدارهای دوستانه دشمنان دیرین از این حکایت دارد که دو طرف به رابطه با یکدیگر نیاز دارند و آنها علاوه بر انگیزه‌های سیاسی در خصوص نیازهای اقتصادی نیز نیم‌نگاهی دارند. اگر ظرفیت های بسیار برای همکاری های اقتصادی میان طرفین مذاکرات در ژنو نبود ، تحریم‌ها که هیچ، یخ های روابط میان طرفین نیز نه سال‌ها که دهه‌های متمادی شاید برای همیشه باقی می‌ماند. به تحریم های کوبا، کره شمالی و زیمبابوه نگاه کنید. آنچه می‌بینید را با سفر 140 تاجر فرانسوی و هیئت های تجاری متعدد اروپایی ازیک‌ طرف و هیئت های پارلمانی و دیپلماتیک مقایسه کنید. تناسبی با هم نخواهید دید. 
واقعیت قضیه این است که ظرفیت های بازار ایران به‌ویژه در صنایع بالادستی مانند انرژی و پتروشیمی و تولید یا فروش تجهیزات صنعتی به بازاری بکر برای فعالان اقتصاد تبدیل شده است. اکنون هر کشوری زودتر بتواند قراردادها و برنامه‌های آینده خود را با ایران قطعی و اجرایی کند، می‌تواند به بازار و درآمدی ایمن امیدوار باشد، آن هم در اقتصاد جهانی که با رکود مواجه شده است.
اهمیت قضیه برای بازار کالاهای ساختمانی و بازار مسکن این است که به هر روی اگر تعاملات بین‌الملل به رشد تبادلات اقتصادی در قالب تولید و تجارت منجر شود، می‌تواند هم برای دولت و هم برای مردم در کشورهای طرف معامله درآمد زا باشد و این افزایش میزان اشتغال و درآمد می‌تواند به رشد توان مالی متقاضیان در بازار مختلف مانند بازار مسکن ازیک‌طرف و رفع نیاز های کالایی به‌ویژه در خصوص ماشین‌آلات و رشد صادرات منجر شود.