نشریه شماره   172   دوهفته نامه آرشیو PDF پیام ساختمان

پیشنهاد مذاکرات چند+ 2 ساختمانی

این روزها اگر بخواهید برآوردی داشته باشید از اینکه کدام اخبار بیشتر از همه در صدر رسانه‌های خبری پخش می‌شود- چه رسانه‌ای باشید چه غیر رسانه‌ای- به‌طورقطع و یقین اخبار مذاکرات هسته‌ای را انتخاب خواهید کرد. محض روشن شدن علت بیان چرایی و چیستی این مساله در این مقال باید بگویم؛ اصل ماجرا -که خود بهتر و بیشتر از ما می دانید- این است که ابتدا برخی از کشورهای 1+5 یا همان 3+3 که یک طرف قضیه مذاکره با ایران هستند نسبت به‌ تولید انرژی هسته‌ای حق مسلم کشورمان حساسیت خاصی نشان‌دادند و حتی این حساسیت تا جایی پیش‌رفت که دست به تحریم وسیع ایران در ابعاد مختلف اقتصادی ، مبادلاتی و ... زدند.

لازم به تاکید است برخی از کشورهای گروه 5+1 که ظاهراً خود را سردمداران جهان نیز می‌دانند و می نامند نه به تنهایی که با مشورت و تبادل‌نظر به این نتیجه رسیده بودند که راهکار مقابله با تولید انرژی هسته‌ای ایران نه پایبندی به مقاوله‌ نامه ها و معاهدات بین‌المللی بلکه تحریم این کشور است. نهایتاً هم نتیجه‌ مشورت شان را عملی کردند اما پس از عملیاتی نمودن تصمیم خود و گذشت مدت زمان نه زیاد، متوجه ناکارآمدی "عملی" شدند که روزی تمام قد از آن حمایت و دفاع می‌کردند.

برخی از کشورهای گروه 1+5 پس از آنکه دوره تقریباً 8 ساله‌ای را در تاکید و اصرار بر تصمیم خود سپری کردند ناگزیر راه دیگری را که اکنون «مذاکره» می نامند باز با مشورت همان سران پیشین در پیش گرفتند و در ‌زمان نه چندان طولانی هرچند با اما و اگرهایی ولی داوطلبانه در یک طرف میز مذاکره روبه روی یک کشور قدرتمند به نام ایران نشسته و تنها راه حل رفع هر آنچه عنوان مشکل بر آن می‌نهند را گفتگو ، تعامل ، تفاهم ، مذاکره و ... می‌دانند. چنانکه از شواهد برمی آید در مدت‌ اندک مذاکره هر دو طرف به تفاهماتی هم نائل آمده‌اند که البته به نظر می‌رسد هرچه پیش تر روند امکان تفاهمات و حتی توافقات بیشتر هم فراهم خواهد شد.

اگر از روند مقابله و مذاکره مقدمه نسبتاً طولانی فوق برای وارد شدن به مسائل ضد و نقیضی که امروزه در حوزه ساخت‌وساز و مسکن نقل محافل ساختمانی‌ها شده ، بهره ببریم چنین می توان عنوان کرد که پس از روی کار آمدن دولت یازدهم، از یک سو در حوزه مسکن ،ساختمان و راه اخبار گوناگونی شنیده شد: مدتی برنامه‌هایی که وزیر محترم راه و شهرسازی در حیطه کاری خود ارائه داده بود مورد پرسش و پاسخ کارشناسان قرار گرفت بدون اینکه شفاف‌سازی از طرف طراح برنامه ها صورت بگیرد ؛ پس از آن وزیر محترم، موضوع توقف ادامه مسکن مهر را مطرح نمود. هرچند ایشان بر اتمام کارهای در دست اجرای مسکن مهر تاکید کرد اما نقل‌قول‌های متضادی مطرح گردید که برای مدتی جو روانی بازار مسکن را تحت تأثیر قرار داد؛ از آن به بعد هم جایگزینی مسکن اجتماعی به‌جای مسکن مهر، راه‌اندازی صندوق‌های سرمایه‌گذاری ، 5 یا 6 برابر کردن وام ودیعه به نقل از وزیر و تکذیب آن توسط مشاور وزیر اخباری بودند که به متولیان راه و شهرسازی نسبت داده شد. اما در سوی دیگر، مجلس شورای اسلامی به‌عنوان قوه قانون‌گذاری اقدام به اصلاح قانون نظام‌مهندسی با طرح فوریت نمود که البته مناقشات لفظی هم بین دو قوه در سطوح کارشناسان درگرفت و برخی از مدیران کل وزارتخانه مربوطه نسبت به این اقدام مجلسیان بدون دریافت نظرات کارشناسانه وزارتخانه مربوطه اعتراض نمودند. البته به این "اصلاح" مجلس که توسط سازمان نظام‌مهندسی در کمیسیون عمران با یک رئیس در دو نهاد پیگیری می‌شد برخی از سازمان‌های مردم‌نهاد دیگر مانند نظام کاردانی ،انبوه‌سازان و انجمن‌های صنفی کارفرمایی هم عکس‌العمل نشان دادند که کماکان هم پس لرزه‌هایش قطع نشده است.

همان طور که از مقدمه مقاله، نتیجه انتخاب راه "مذاکره" برای رسیدن به راه‌حل مشترک بین کشورهای گروه 5+1 با کشور ایران مستفاد می شود اکنون این پرسش مطرح می گردد که چرا در حوزه "چند"گروه‌ و تشکل‌ساختمانی مردم نهادی و" 2 قوه"‌ حامی این تشکل ها یعنی مجریه و مقننه در زمینه‌های مورد اختلاف فوق‌الذکر اعم از اصلاح قانون نظام‌مهندسی یا اتخاذ تصمیم واحد برای ساماندهی بازار مسکن یا سیاست‌های ساخت‌وساز اعم از مسکن مهر یا مسکن اجتماعی امکان‌"مذاکره" فراهم نباشد. وقتی توان مذاکره و یافتن راه مفاهمه با اغیار در خارج از کشور وجود دارد چرا در داخل کشور و بین گروه‌های چند+ 2 ساختمانی وجود نداشته باشد؟

پیشنهاد می‌شود همه دلسوزان ساختمانی چه در بخش دولتی ، چه مجلس و چه سازمان های مردم‌نهاد مانند نظام‌مهندسی، نظام کاردانی، انبوه‌سازان، انجمن‌ها و تشکل‌های صنفی و کارفرمایی برای برون‌رفت از تحریم همدیگر و خط‌ونشان کشیدن‌های صنفی و انجمنی و ... راه مذاکره را در پیش بگیرند. در اولین گام ما آمادگی خود را برای بسترسازی جهت هرگونه مذاکرات بین تشکل های ساختمانی اعلام می‌کنیم و در این راه از هیچ‌گونه مساعدتی که معتقدیم نهایتاً منافع ملی نه تشکلی را در پی خواهد داشت، مضایقه نخواهیم کرد.

قادر نصیری