نشریه شماره   170   دوهفته نامه آرشیو PDF پیام ساختمان

ركود پولادين بازار فولاد


گروه بازار ساختمان: در 22 مهرماه خبري در يكي از سايت ها مبني بر برطرف شدن موانع صادرات فولاد منتشر شد. اين درحالي است كه برخي از رسانه ها نيز از افزايش قيمت فولاد و در عين حال بازگشت اروپايي ها به صنعت فولاد خبر مي دهند. تولیدکنندگان فولاد با وجود ركود بازار داخلي و منع صادرات و افزایش هزینه‌های توليد چگونه به فعاليت خود ادامه می‌دهند موجب شد تا با يكي از توليد كنندگان مقاطع فولادي كه آوازه بسياري در زمينه تحليل صنعت و بازار فولاد دارد به گفتگو بنشينيم.

سيد رضا شهرستاني عضو انجمن توليدكنندگان فولاد ايران در پاسخ به اين سؤال كه چرا با وجود ركود در بازار، توليدكنندگان فولاد ورشكست نمی‌شوند، به خبرنگار ما گفت: دلايل مختلفي وجود دارد: اول اينكه هیچ‌وقت توليد داخلي با نياز داخلي به فولاد برابر نبوده و با افزايش نرخ ارز واردات، مقاطع فولادي به شدت كاهش يافت و در نتيجه توليدكنندگان توانستند توليدات خود را با روش‌های مختلف معاملاتي به فروش برسانند و البته بر حسب تقاضا اين ميزان توليد و نيز قيمت، كاهش يافته است.

وي افزود: البته شرايط براي همه يكسان نيست و فولادسازان بزرگ هر تن سنگ آهن را كه در بازار جهاني تقریباً 100 دلار است با قيمت 15 دلار دريافت می‌کنند، درحالی‌که تولیدکنندگان ديگر مجبورند شمش وارداتي و شمش توليد داخلي كه با قراضه مصرف كنند كه اين يك رقابت نابرابر است. از اين رو شرکت‌های تولیدکننده‌ای كه نيمه دولتي در بورس هستند وضعيت بهتري نسبت به ساير تولیدکنندگان فولاد دارند.

باز هم دولت مسئول است

وي تاکید کرد : ركود در بازار فولاد در گام اول به دلیل بدهكاري دولت به پيمانكاران و در نتيجه آن معوقات بانكي و در مرحله بعد مشكلات مديريتي و اقتصادي مانند عدم تنظيم دقيق صادرات و واردات و نيز مسائلي مانند عدم گشايش ال سي است و از طرف ديگر سيستم بانكي با 150 هزار ميليارد تومان معوقات مواجه است . اين درحالي ست كه بيشتر صنايع توانايي بازپرداخت تسهيلات دريافت شده را ندارند.

اشتباه محض

شهرستاني ممنوعيت صادرات مقاطع فولادي را در شرايطي كه براي فروش نفت هم مشكل وجود دارد اشتباه محض دانست و تاكيد كرد: ما شايد بيش از 30 جلسه با مسئولان دولتي داشتيم كه در نهايت سازمان توسعه تنها با صادرات 150 هزار تن فولاد موافقت كرده كه اين معادل دو روز توليد فولاد است و نمی‌توان روي آن حساب كرد.»

وي ادامه داد: « صنعت فولاد در حال حاضر با 30 درصد از توانايي خود كار می‌کند و می‌توان روي 70 درصد از توان توليد فولاد كه مازاد مصرف داخل ميتوان 5 ميليون تن فولاد براي صادرات تأمین كرد. اين كارشناس فولاد تاكيد كرد :‌با توجه به اينكه توليد فولاد ايران در ماه نزديك به 1.5 ميليون تن است ، اكنون تقاضا در بازار داخلي برای اين ميزان تولیدات وجود ندارد و صادرات نیز مشكل ديگري دارد و آن قيمت پايين بازار داخلي نسبت به بازارهاي خارجي است و در صورت آزادسازی صادرات، قيمت مقاطع فولادي در داخل كشور براي رسيدن به بازار خارجي افزايش می‌یابد و اين افزايش قيمت بر حسب انواع مقاطع فولادي در حد 10 درصد خواهد بود.

شهرستاني مشكل ديگر صادرات را تأمین مواد اوليه براي توليد مقاطع فولادي اعلام كرد و اظهار داشت: علاوه بر سرمايه لازم براي واردات، نحوه انتقال پول و بازگرداندن ال سي خارجي است كه در صورت برطرف شدن اين مشكل می‌توان روي صادرات 5 ميليون تن فولاد حساب كرد. اين كارشناس فولاد تصريح كرد: اگر بينديشيم كه چگونه سنگ آهن و انرژي از ايران صادر و در كشورهاي ديگر تبديل به فولاد می‌شود و همان فولاد وارداتي ارزان تر از توليد داخلي است، در آن صورت بايد براي بهره‌وری و بازدهي پايين صنعت فولاد به رهيافتي برسيم.

وي تأمین مالي بخش توليد با ارائه تسهيلات از محل 10 درصد از صندوق توسعه ملي را تنها مسكني ناكارآمد دانست و افزود: تنها راه براي حمایت از توليد واقعي ، رتبه‌بندی صنايع مختلف است تا مشخص شود كدام فعال صنعتي با بهره‌وری اقدام به توليد می‌کند و همان تولیدکننده از تسهيلات بهره‌مند شود و از انتقال تسهيلات به ساير موضوعات مانند بازار مسكن يا ارز جلوگيري شود. شهرستانی ادامه داد : در اين راستا می‌توان از انجمن‌های تخصصي و صنفي براي اين امر بهره گرفت و از آنجا كه بانک‌ها بر اساس نظر انجمن‌ها فعاليت نمی‌کنند دولت بايد بر اين رتبه‌بندی صحه بگذارد.

شهرستاني افزود: ميزان توليد فولاد خام ايران 12 ميليون تن و فولاد نهايي 17 ميليون تن در سال است. همچنين از 5 ميليون تن فولاد وارداتي تقریباً 3 ميليون تن مواد اوليه مانند شمش فولاد و 2 ميليون تن فولاد نهايي است كه عمدتاً فولادهای خاص و آنهايي كه در ايران توليد نمی‌شود (مثل ورق با عرض دو مترو فولادهای H و خاص ) را در بر می‌گیرد.

عضو انجمن توليدكنندگان فولاد ايران به يكي ديگر از تفاوت‌های بازار فولاد در ايران و خارج اشاره كرد و گفت : در همه كشورها ميلگرد و نبشي سپس تيرآهن و در نهايت ورق فولادي داراي بالاترين ميزان ارزشمندي است اما در ايران ميلگرد گران تر است و ورق فولادي از همه ارزان تر. اين شرايط خوبي نيست.