12:8 1392/8/1


اما و اگرهای انتقال پایتخت سیاسی از تهران

گروه ساخت و ساز: بحث انتقال پایتخت از تهران برای اولین بار در سال 1364 مطرح شد و پس از جنگ تحمیلی در سال 1368 بار دیگر به طور جدی مورد توجه قرار گرفت. پس از روی کار آمدن دولت نهم و دهم بیش از گذشته در کانون توجهات قرار گرفت و بر اساس اخبار منتشره کمیسیون عمران مجلس شورای اسلامی در جلسه خود به انتقال پایتخت سیاسی از تهران به شهری دیگر رأی مثبت داده است.

اما و اگرهای انتقال پایتخت سیاسی از تهران

گروه ساخت و ساز: بحث انتقال پایتخت از تهران برای اولین بار در سال 1364 مطرح شد و پس از جنگ تحمیلی در سال 1368 بار دیگر به طور جدی مورد توجه قرار گرفت. پس از روی کار آمدن دولت نهم و دهم بیش از گذشته در کانون توجهات قرار گرفت و بر اساس اخبار منتشره کمیسیون عمران مجلس شورای اسلامی در جلسه خود به انتقال پایتخت سیاسی از تهران به شهری دیگر رأی مثبت داده است. اینکه اعضای کمیسیون عمران مجلس شورای اسلامی چه شهری را برای مرکزیت سیاسی کشور در نظر گرفته‌اند هنوز مشخص نیست و ظاهراً اجماعی در این رابطه وجود ندارد اما به نظر می‌رسد در پی انتقال اجباری حدود یک میلیون خانواده ساکن تهران به سه شهر جدید اطراف پایتخت این موضوع جان تازه‌ای گرفته و با توجه به حجم عظیم تبلیغاتی که در مورد پرند مطرح می‌شود به نظر می‌رسد باید این شهر را از اصلی‌ترین گزینه‌ها بدانیم. اما اعضاي کمیسیون عمران مجلس شورای اسلامی چه اهدافی را از این طرح دنبال می‌کنند و اصولاً اجرای این طرح چقدر منطقی است و قابلیت اجرا دارد.

داریم فرضیه ارائه می‌کنیم

عباس فلاحی بابا جان عضو کمیسیون عمران مجلس شورای اسلامی به عنوان یکی از موافقان این طرح به خبرنگار پيام ساختمان گفت: بنده جزو اولین کسانی بودم که این پیشنهاد را به کمیسیون عمران مجلس شورای اسلامی ارائه دادم. تهران با مشکلات عدیده‌ای نظیر تراکم بیش از حد جمعیت، گستردگی بافت فرسوده، آلودگی، جاذبه‌ جمعیتی شدید، مشکلات حمل‌ونقل، بیکاری و اشتغال مواجه است که اقتضاء می‌کند یا تمام وزارت خانه‌ها به مکانی که از لحاظ اقلیمی و توپوگرافی شرایط خوبی داشته باشد، انتقال پیدا کنند و یا هر کدام از وزارتخانه‌ها به فراخور امکانات و توانمندی‌های استان‌ها، در کشور پراکنده شوند. مثلاً وزارت نفت را به جنوب کشور انتقال دهیم.

وی ادامه داد: در حالت اول ما نباید اشتباهات گذشته را تکرار کنیم و پایتخت سیاسی را به جایی انتقال دهیم که در آینده به مشکلات تهران فعلی گرفتار شود بلکه باید کار کارشناس مطلوبی صورت بگیرد. با توجه به اینکه 12 کشور در دنیا و چند کشور آسیایی این‌چنین طرحی را در دستور کار قرار داده‌اند، باید از تجربیات آنها استفاده کنیم.

وی در پاسخ به سؤال خبرنگار پیام ساختمان مبنی بر اینکه کمیسیون عمران کدام یک از دو رویکردی که اشاره کردید را در دستور کار قرار داده است، گفت: هنوز مشخص نیست که کدام رویکرد را باید در پیش بگیریم. ما در حال حاضر فرضیه ارائه می‌کنیم و پس از تحلیل این فرضیات با هماهنگی دولت آن را اجرایی می‌کنیم. متأسفانه وضعیت تهران در حال حاضر به گونه‌ای است که دو کیلومتر مسافت را نمی‌توان در دو ساعت طی کرد. مثلاً در زلزله احتمالی با وضعیت موجود نمی‌توان تهران را مدیریت کرد.

دولت موافق است

یوناتن بت کلیا، عضو دیگر کمیسیون عمران مجلس شورای اسلامی هم به عنوان موافق این طرح به خبرنگار پيام ساختمان گفت: مالزی یکی از کشورهایی است که تجربه موفقی در این زمینه دارد و توانسته‌اند به موفقیت‌های قابل‌توجهی دست پیدا کنند. به نظر من اگر بتوانیم از ایده‌های این‌چنینی کمک بگیریم و مورد کار کارشناسی قرار بگیرد، بسیار مفید واقع می‌شود.

وی در پاسخ به خبرنگار پیام ساختمان مبنی بر اینکه دولت تا چه اندازه موافق انتقال پایتخت سیاسی است، گفت: نمایندگانی که از طرف دولت به کمیسیون عمران مجلس شورای اسلامی آمده بودند،مخالفتی نداشتند و به عقیده من دولت با این طرح موافق است.

ساماندهی تهران توجیه خوبی نیست

کمال علیپور، عضو دیگر کمیسیون عمران به عنوان مخالف این طرح به خبرنگار پيام ساختمان گفت: عده‌ای از نمایندگان این طرح را امضاء کردند اما به نظر من نیازمند کار کارشناسی بیشتری است. انتقال پایتخت سیاسی موضوعی نیست که به واسطه یک طرح حل شود و اگر نیاز به انتقال پایتخت سیاسی از تهران احساس می‌شود،دولت باید لایحه بدهد چون بحث امنیت ملی و اعتبارات انجام طرح بسیار حائز اهمیت است.

وی افزود: در طرحی که نمایندگان ارائه کرده‌اند، توجیه آنها ساماندهی شهر تهران بود درحالی‌که ما شهرهای شلوغ زیادی از جمله، اصفهان، مشهد و تبریز داریم، بنابراین ساماندهی شهر تهران توجیه خوبی برای انجام طرح نیست. سال گذشته حدود دو هزار میلیارد تومان برای حمل‌ونقل ریلی تصویب کردیم اما از طرف دولت پرداخت نشد. ما انتظار داریم در تهران شبکه حمل‌ونقل به وجود بیاید و ساکنان پس از 200 متر پیاده‌روی به مترو دسترسی داشته باشند و اگر این اعتبار را در حمل‌ونقل هزینه می‌کردیم، مشکلات ترافیک تا حدود زیادی مرتفع می‌شد. یا بر اساس قانون دولت باید 10 درصد زمین‌هایی که دارد باید در اختیار شهرداری‌ها یا سازمان‌های دولتی قرار دهد تا طرح‌های شهری سریع‌تر اجرا شود که متأسفانه دولت دهم این قانون را تفسیر کرد و عنوان کرد که منظور از این اراضی، اراضی مسکونی است و مشمول تجاری‌ها نمی‌شود. بنابراین معتقدم با عمل به قانون مشکلات تهران حل می‌شود و  صرف هزینه هنگفت برای انتقال پایتخت سیاسی به دلیل مشکلات موجود نیاز نیست.

لازم به ذكر است متن كامل اين گزارش در نشريه شماره 170 پيام ساختمان به چاپ مي‌رسد.

انتهای خبر/پ

اخبار ویژه
آخرین اخبار
گزیده اخبار