1395/01/24

تحقق اقتصاد مقاومتی با اقدام ساختمانی

سال 1395 درحالی به نام «اقتصاد مقاومتی؛ اقدام و عمل» مزین شده است که پیش از این نیز مقام معظم رهبری برخی از سال‌ها را با عنوان‌های اقتصادی نامگذاری کرده بودند و از آن جمله است «جهاد اقتصادی» در سال 1390، «تولید ملی، حمایت از کار و سرمایه ایرانی» در سال 1391 و «اقتصاد و فرهنگ با عزم ملی و مدیریت جهادی» در سال 1393.

تحقق اقتصاد مقاومتی با اقدام ساختمانی

در واقع کلید نامگذاری «اقتصادی» سال‌ها از سال 1390 با نام «جهاد اقتصادی» زده شد که اکنون و در پنجمین سال از آن زمان، اهمیت نامگذاری سال 1395 به نام «اقتصاد مقاومتی؛ اقدام و عمل» بیش از پیش روشن شده است. هرچند لازم می‌نمود به مختصری از میزان موفقیت و عمل به هرکدام از شعارها و چگونگی سیر و تکوین این نامگذاری‌ها اشاره‌ای داشته باشیم و آن‌گاه نامگذاری سال جدید را تشریح نماییم اما چون از یک سو فرصت و مجال بررسی «عمل به آن شعارها» در این مقال اندک وجود ندارد و از سوی دیگر نامگذاری سال جدید با تأکید بر «اقدام و عمل» خود تا حدودی گویای اقدام و عمل نه در خور آن سال‌ها بوده است، ما هم به همین اشاره بسنده می‌کنیم؛ اما برای اینکه نامگذاری سال 1395 نیز به سرنوشت سال‌های پیشین مبتلا نشود و واقعا جلوه و صورت «اقدام و عمل» به خود بگیرد چه باید کرد؟ برای جامه «عمل» پوشاندن به این «شعار» کدام بخش از اقتصاد کشور می‌تواند نقش و سهم اصلی را ایفا کند؟ و این بخش از اقتصاد، با توسل به چه ابزارها و توانمندی‌هایی می‌تواند نقش پیشران را داشته باشد و چگونه؟ سؤال‌هایی است که شاید در نگاه اول برای برخی از صاحبنظران اقتصادی کلیشه‌ای باشد اما اگر تا پایان این مقاله صبر کنید شاید نظر شما غیر از نظر آن صاحبنظران اقتصادی باشد. با گذر از مقدمه تقریبا طولانی، اگر بخواهیم به سؤالات تقریبا کلیشه‌ای برخی از همکاران اقتصادی در یک کلمه پاسخ دهیم و پیشران رونق اقتصاد کشور را نه در شعار بلکه در عمل معرفی کنیم؛ پاسخ «صنعت ساختمان» است.اما صنعت ساختمان چرا و چگونه می‌تواند در «عمل» به عنوان یک «اقدام» زمینه‌ساز اقتصاد مقاومتی باشد و اینکه دست‌اندرکاران دولتی و غیردولتی باید از این صنعت برای خروج اقتصاد از رکود استفاده کنند دلایلی دارد که در ذیل به برخی از آنها اشاره می‌کنیم. ناگفته نماند که پیش از این هم دولت از مسکن به‌عنوان پیشران خروج از رکود اقتصاد کشور نام برده بود اما اینکه در عمل به کجا انجامید، وضع موجود گویای این واقعیت است.اما صنعت ساختمان به دلایل ذیل می‌تواند زمینه‌ساز عملیاتی شدن اقتصاد مقاومتی باشد:1) موجود بودن «زمین» ساخت و ساز در کشور و غیروابسته بودن زمین به ارتباط یا تعامل با دنیای خارج2) تولید تقریبا تمام مصالح ساختمانی در داخل کشور که در طی چند سال رکود با مازاد مصالح ساختمانی تولید داخل هم مواجه است3) مازاد نیروی انسانی متخصص سازنده اعم از مهندس، انبوه‌ساز، کاردان‌های ساختمانی و... در کشور4) نقدینگی بیش از 950 هزار میلیارد تومانی بی‌سابقه در تاریخ کشور که درصورت مدیریت صحیح می‌توان این نقدینگی سرگردان را به سمت صنعت ساختمان سوق داد5) بازار تقاضای مؤثر و نیازمند به «مسکن» و «اشتغال» که هیچکدام به خارج از کشور وابسته نیست، هم بخش عمده‌ای از جامعه البته اقشار متوسط به مسکن نیاز دارند ـ هرچند نباید از بیش از یک میلیون و ششصد هزار واحد مازاد خانه‌ خالی غافل بود و باید به نحوی این سرمایه‌ها و دارایی‌های بلااستفاده را به چرخه تولید کشور برگرداند ـ و هم بخش عمده‌ای از مردم سال‌هاست از بیکاری رنج می‌برند و می‌توان با عملیاتی کردن پروژه‌های عمرانی و استفاده از نیروهای کاری هم از یک‌سو اقدام به اشتغال‌آفرینی و مبارزه با بیکاری کرد و هم از طرف دیگر چرخ‌های صنعت ساختمان کشور را به دست این افراد توانمند به حرکت درآورد.موارد فوق‌الذکر از ابزارها و توانمندی‌های واضح و مبرهن صنعت ساختمانی است که در صورت توجه عملی متولیان اقتصادی کشور می‌توانند نقشی شایسته در اقتصاد مقاومتی ایفا کنند و هیچ‌گونه ارتباطی هم با تسهیلات ارزان یا گران‌قیمت به زوج‌های جوان یا سایر اقشار جامعه ندارد که امکان بازپرداخت اقساط بالای دو میلیون تومانی را ندارند. این عوامل فقط و فقط نیاز به ساماندهی، برنامه‌ریزی و مدیریت دارد که به نظر نمی‌رسد اقدام به این سه در صورت وجود عزم جدی دور از دسترس باشد و این انتظار پس از پنج سال نامگذاری اقتصادی، انتظاری تحقق‌یافتنی است.قادر نصیری ترزنق

انتهای خبر/پ
گزیده اخبار روزانه