11:39 1394/12/4


تعاونی مسکن ایران یک قرن عقب تر از جهان

تعاونی مسکن ایران یک قرن عقب تر از جهان

حامد مظاهریان  درباره نقش تعاونی‌های مسکن در ساخت و توسعه صنعت ساختمان اظهار کرد: با توجه به اینکه مسکن کالای گرانی محسوب می‌شود نحوه تأمین مالی آن هم باید به روش‌هایی باشد که مردم بتوانند قدرت خرید و فروش آن را پیدا کنند. یکی از تجربه‌های تأمین مالی مسکن در دنیا، تعاونی مسکن است که نخستین تعاونی مسکن، ۱۶۵ سال پیش و در سال ۱۸۵۰ در دانمارک شکل گرفت. پس از آن در کشورهای فرانسه، آلمان، اتریش و سوئد هم تعاونی‌های مسکن تشکیل شدند.

معاون امور مسکن و ساختمان وزارت راه و شهرسازی ادامه داد: در کشور خودمان نخستین شرکت تعاونی مسکن در سال ۱۳۳۱ از سوی کارکنان و کارگران شرکت نفت تشکیل شد. این موضوع نشان می‌دهد که فاصله زمانی ایجاد تعاونی مسکن در ایران با اولین تعاونی مسکن در دنیا ۱۰۰ سال است؛ به این معنا که ما یک قرن از جهان در زمینه تشکیل تعاونی مسکن عقب‌تریم.

وی با بیان اینکه رشد تعاونی‌های مسکن در ایران به بعد از انقلاب مربوط می‌شود، گفت: تا سال ۱۳۵۷ در ایران تنها ۶۷۶ شرکت تعاونی مسکن داشته‌ایم؛ اما در سال ۹۰ تعداد تعاونی‌های مسکن کشورمان به ۱۲ هزار و ۶۰۰ واحد رسید؛ یعنی در سه دهه ۲۱ برابر شد.

مظاهریان درباره کامیابی‌ها و ناکامی‌های تعاونی‌های مسکن در این سه دهه بیان کرد: در برنامه نخست توسعه، تعاونی‌های مسکن توانستند به ۶۰ درصد هدف‌گذاری‌ها در خصوص تولید مسکن دست یابند؛ در برنامه دوم توسعه نیز تعاونی‌های مسکن توانستند به ۵۰ درصد برنامه‌های از پیش طراحی شده برسند. این نقش در برنامه سوم به ۱۵ درصد کاهش یافت؛ در برنامه‌های چهارم و پنجم نیز با توجه به طرح گسترده مسکن مهر، نقش تعاونی‌های مسکن در ساخت واحدهای مسکونی تحت پوشش این طرح، به ۲۵ درصد رسید. بنابرین تجربه بسیار گسترده‌ای از تعاونی مسکن در ایران داریم و همه مردم از این نهادهای اقتصادی درک واحدی دارند.

وی با بیان اینکه ضعف‌ها و قوت‌های تعاونی مسکن در ایران مشخص است، تصریح کرد: نباید نقش تعاونی‌ها را در بخش مسکن کشور نادیده گرفت چرا که صدها هزار نفر در دهه‌های اخیر از این طریق خانه‌دار شده‌اند، بلکه کار منطقی آن است که با رفع ضعف‌ها به تقویت آنها کمک کنیم. البته تعاونی‌ها تنها راه خانه‌دار شدن نیستند؛ ولی این تشکل‌ها می‌توانند به ساماندهی وضع نامنظم بازار مسکن کمک کنند؛ دلیل آن نیز داشتن شناخت اعضای تعاونی‌ها نسبت به یکدیگر است.

معاون وزیر راه و شهرسازی در پاسخ به این پرسش که «نقاط ضعف تعاونی‌های مسکن را چه موضوع‌هایی می‌دانید؟» گفت: بیشترین مشکل تعاونی‌های مسکن، بی‌دانشی و بی‌تجربگی برخی اعضا در مسایل گوناگون اجرایی اعم از دانش فنی و تخصصی ساخت و ساز، مباحث حقوقی، اقتصاد و بازار مسکن،‌ عدم آشنایی با نظامات بانکی و تأمین مالی و ... است. ما قصد داریم به این شرکت‌ها مشاوره‌هایی در این زمینه‌ها ارائه دهیم تا کیفیت فرآیند تولید ساختمان تعاونی‌ساز در کشور ارتقا یابد.

وی درباره تخلفات صورت گرفته از سوی تعاونی‌های مسکن مجری طرح مسکن مهر در دولت قبل اظهار داشت:‌ بیشترین تخلفات در تعاونی‌های مسکن، مربوط به طرح مسکن مهر در دولت قبل بود؛ در آن دوره تعاونی‌هایی که تشکیل می‌شد، واقعی نبودند؛ به این معنا که افرادی که دور هم جمع می‌شدند از یکدیگر شناختی نداشتند. بلکه افرادی که ثبت نام کرده بودند، به ترتیب شماره پرونده و بدون نظرخواهی، در تعاونی‌های مسکن غیرواقعی قرار داده می‌شدند. این وضعیت، بدترین تجربه تعاونی مسکن در ایران بود. در حالی که تعاونی مجموعه‌ای از افرادی است که همدیگر را می‌شناسند و نوعی سیستم خودکنترلی را در بالای سرشان می‌بینند؛ ولی در تعاونی‌های غیر واقعی مسکن مهر در دولت قبل به دلیل تعداد زیاد اعضا و ناشناس بودنشان نسبت به هم، این نوع سیستم وجود نداشت که سبب بروز تخلفاتی در آنها شده بود.

انتهای خبر/پ

اخبار ویژه
آخرین اخبار
گزیده اخبار