1394/10/13

دود آلودگی، سودبرج سازی و چند سوال


دود آلودگی، سودبرج سازی و چند سوال

نهم دی‌ماه در تقویم رسمی ایران یادآور روزهای سرنوشت‌سازی است که اگربه چند مورد از آنها اشاره شود می‌توان به ترور نافرجام شیخ‌ فضل‌الله نوری در سال 1287 ش، عضویت ایران در جامعه ملل پس از جنگ جهانی اول در سال 1300 ش، اعدام صدام‌حسین دیکتاتور عراق 2006م، خلق حماسه 9 دی در سال 1388 و... اشاره کرد اما در سال 1394 نهم‌ دی‌ماه علاوه بر پاسداشت نهم دی‌ماه 1388 یعنی تجدید پیمان دوباره با آرمان‌های انقلاب و امام (ره) انقلاب شاهد نشست‌های ویژه‌ای هم بود. یکی از نشست‌های ویژه جلسه هیئت دولت تدبیر و امید و اتخاذ تصمیمات فوری و کوتاه‌مدت درخصوص آلودگی هوا بود که این روزها غلظتش از "آلایندگی هوایی" به "آلودگی فضای سیاسی" کشور هم کشیده شده است . نشست دیگر دومین نشست هم‌اندیشی شهردار تهران ـ یکی دیگر از مسئولان آلودگی کلانشهر تهران ـ با اصحاب رسانه بود که در این نشست نیز قالیباف بخش عمده صحبت‌های خود را به آلودگی تهران اختصاص داد؛ هرچند خود در آغاز از خبرنگاران و رسانه‌ها درخواست کرد از سیاسی کردن موضوع آلودگی هوا پرهیز کنند. ماحصل محورهای صحبت‌های رئیس‌جمهور محترم در رابطه با آلودگی هوا را می‌توان چنین برشمرد: 1-     از سال 93 لایحه هوای پاک از طرف دولت به مجلس داده شده که منجر به تقلیل زمان معاینه فنی خودروها به سه سال شده است. (این مورد را رئیس سازمان محیط زیست کشور نیز به نوعی در گفت‌وگو با اصحاب رسانه تکرار کردند) 2-     درخواست هیئت دولت از پلیس تا تمام اهتمام خود را در نظارت بر خودروهای آلوده‌کننده بیشتر به‌کار گیرد. 3-     درخواست از مردم تا با مشارکت اجتماعی خود و کاهش میزان دمای وسایل گرمایشی در منازل به کاهش آلودگی هوا کمک کنند. 4-     درخواست دولت از وزارت راه و شهرسازی و شورای عالی شهرسازی بر لزوم نظارت بر بلندمرتبه‌سازی و تأکید رئیس‌جمهور با این عنوان که: باید برای برج‌ها و ساختمان‌های بلندمرتبه به‌خصوص آنهایی که در کریدور جابجایی هوا قرار دارند، چاره‌اندیشی شود و حداقل از این به بعد از ساختن آنها در این‌گونه مناطق جلوگیری شود. شهردار تهران نیز که به‌نوعی همواره از سوی تصمیم‌سازان سیاست‌های ساخت‌وساز متهم به شهرفروشی با رواج تراکم‌فروشی شده است، در پاسخ به سؤال خود مبنی بر اینکه «اگر به من بگویند تنها مشکل تهران را اعلام کنم» آلودگی هوا را تنها مشکل تهران برشمرده است. قالیباف همچنین روش حال حاضر مسئولان کشور در حل مشکل آلودگی هوا را از این روی که ابتدا اجازه می‌دهند آلودگی تولید شود و سپس به حل آن اقدام می‌کنند، روش غلطی خوانده و روش‌های مقابله با آلودگی جز با اقدام نکردن نسبت به توقف منابع تولید آلایندگی را محکوم به شکست دانسته است. البته ایشان باز در پاسخ به سؤال دیگرخود که "مشکل عدم اجرای قانون چیست؟" جواب داده است: «مدیریت است و بس». همچنین اعلام آمادگی کرده است" اگر کسی در جمهوری اسلامی ایران پیدا نشود که مسئولیت حل آلودگی هوا را قبول کند"، مسئولیت را بر عهده بگیرد و ظرف مدت مشخصی این مشکل را حل کند. اما اینکه ما در اینجا تا حدودی مبسوط صحبت‌های شهردار را تا اعلام آمادگی‌اش برای حل تنها مشکل تهران آوردیم به این سبب بود که ایشان علیرغم اصرار برخی از مسئولان اجرایی در مسبب بودنش در آلودگی هوای تهران، خود را مبرا از هرگونه قصور نسبت به آلودگی و کنترل ترافیک و... دانسته‌است. اما در میان محورهای چهارگانه صحبت‌های رئیس‌جمهور آنچه مهم‌تر به نظر می‌رسد و مسئولیت آن به وزارت راه و شهرسازی و شورای عالی شهرسازی سپرده شده است مورد چهارم یعنی جلوگیری از برج‌سازی و ساختن ساختمان‌های بلندمرتبه "حداقل از این به بعد" در مناطقی است که به تعبیر رئیس‌جمهور در کریدور جابجایی هوا قرار دارند. اما چند سئوال: با این دستور رئیس‌جمهور، دستگاه متولی سیاست‌گذاری و نظارت بر ساخت و ساز که از خیلی وقت ها پیش انتقاد خود از تراکم‌فروشی‌ها مخصوصاً در کلانشهر تهران را ابراز کرده بود ،چگونه مواجه خواهد شد؟ مواجهه وزارت راه و شهرسازی با دستور ویژه رئیس‌جمهور در جلوگیری از بلندمرتبه‌سازی "حداقل از این به بعد" چه تأثیری بر ادامه ساخت و ساز خواهد داشت؟ ساخت و ساز اگر از عمودی‌سازی که منجر به ارتفاع‌یافتن برج‌ها و به تبع آن آلودگی هوا می‌شود به افقی‌سازی تغییر مسیر دهد چه اتفاقی در حوزه ساخت و ساز خواهد افتاد؟ وزیر راه و شهرسازی فعلی همواره از بالا بودن قیمت مسکن به علت بالا بودن قیمت زمین شکوه داشته‌اند؛ با جلوگیری از عمودی‌سازی چه سرنوشتی در انتظار زمین‌های تقریباً به اتمام رسیده در کلانشهر تهران خواهد بود؟ آیا سود حاصل از برج‌سازی تبدیل به دود در چشم بلندمرتبه‌ها خواهد شد و پس از این، قامت برج‌ها خم خواهد گشت؟ آیا این تصمیم ،موجب نگاه ویژه راه و شهرسازی به سمت بافت‌های فرسوده خواهد شد؟ تکلیف بیش از پنج هزار هکتار بافت فرسوده در تهران و 74 هزار هکتار در کشور- که پیش از این در قانون بر الزام نوسازی سالانه 10درصد آنها تصریح شده است- روشن خواهد شد؟  آیا جلوگیری از بُرج‌سازی کمکی به اجرای قانون که به تعبیر شهردار تهران مشکل عدم اجرا، " مدیریت است و بس" خواهد کرد؟ آیا مدیریت خواهد شد که در این مقطع حساس انتخاباتی و رکود بازار، مخصوصاً بازار مسکن برخی سوداگران از فضای گل‌آلود ماهی سود سوداگری نگیرند؟ سؤال‌هایی از این دست، هرچند بسیار است و شاید درصورت مطالبه همه آنها نیاز به مثنوی هفتاد من کاغذ باشد ولی انتظاری که از مدیران، مسئولان، متولیان و همه دلسوزان نظام و کشور می‌رود این است که مواظب باشند با سوءمدیریت، بهانه‌ای دیگر به دست عده‌ای دیگر ندهند تا خدای ناکرده حلاوت و شیرینی دوره امیدی که شروع شده است و امید می‌رود در پساتحریم با رونق اقتصادی و افزایش مبادلات تجاری با کشورهای منطقه‌ای و جهانی شیرین‌تر نیز شود، به تلخی تبدیل شود.  قادر نصیری ترزنق

انتهای خبر/پ

آخرین اخبار
گزیده اخبار