هفته نامه پیام ساختمان > زیربنایی و تشکل ها > شهرداری و شورای شهر 1394/03/26

مالکان در صورت امکان مشارکت نکنند

معتقدم با توجه به تجربه و زیرکی سازنده ، مشارکت‌ در ساخت به نفع مالک نیست و به مالکان توصیه می‌کنم که اگر ساختمان فرسوده‌ای دارند بفروشند و با خیال راحت ساختمان دلخواه خودشان را بخرند.


مالکان در صورت امکان مشارکت نکنند

گروه ساخت‌وساز: بروکراسی سخت اداری و همچنین هزینه‌های بالای مصالح و نیروی انسانی سبب شده تا مالکان ساختمان‌های فرسوده به سمت مشارکت در ساخت بروند. در این مدل مالک تأمین‌کننده زمین و سازنده تأمین‌کننده هزینه‌ها است و در نهایت آپارتمان معمولاً به نسبت 60-40 یا 50-50 بین طرفین تقسیم می‌شود. البته این مدل ساخت‌وساز سازنده‌ها را هم منتفع می‌کند چراکه در اغلب مناطق کلانشهر‌ها زمینی برای ساخت‌وساز وجود ندارد و سازندگان باید برای ساخت‌وساز به حواشی شهر‌ها بروند. تخریب و نوسازی ساختمان‌های قدیمی و متعاقب آن اخذ مجوز طبقات بیشتر، زمینه را برای ورود سازندگان فراهم می‌کند. به‌گونه‌ای که در وضعیت رکود بخش اعظم ساخت‌وسازها به سمت مشارکت در ساخت رفته است. البته این را هم نباید فراموش کنیم که بسیاری از دعاوی مطروحه در دادگستری‌ها مربوط به عدم پایبندی یکی از طرفین به مفاد قرارداد و یا غافل ماندن طرفین از درج برخی موارد مهم می‌باشد. در ساخت‌وساز مشارکتی کدام‌یک از طرفین( مالک یا سازنده) منتفع می‌شوند؟ مالکان خانه‌های کلنگی‌شان را بفروشند یا مشارکت کنند؟ قبل از قرارداد چه اصولی باید رعایت شود؟ پیام ساختمان به‌منظور یافتن پاسخ سؤالات سراغ صاحب‌نظران رفته است. تعیین نسبت از اساس غلط است یک کارشناس مسکن و استاد دانشگاه با بیان اینکه در شرایط حاضر که ساخت‌وساز در رکود است و پول کافی در دست سازنده نیست، سازندگان به مشارکت تمایل دارند، به پیام ساختمان گفت: اینکه در کشور ما نسبت‌های 60 - 40 یا 50-50 در نظر بگیرند از اساس غلط است. این یک نوع کلاه گذاشتن یکی از طرفین سر طرف مقابل است چون قیمت زمین باید کارشناسی شده، هزینه ساخت امروز هم باید متره و برآورد شود و مشارکت باید به نسبت آورده دو طرف باشد. بنابراین ممکن است نسبت‌های 44 - 56 به دست بیاید. بیت‌الله ستاریان با بیان اینکه تنها مشارکت به معنای مذکور سود دوطرفه دارد، اظهار داشت: یک نفر ممکن است با کیفیت بسیار بالا ساخت‌وساز کند و یک نفر دیگر با نازل‌ترین مصالح ساخت‌وساز ‌انجام دهد. بنابراین نمی‌توان یک نسبت را برای این دو سازنده در نظر گرفت. قطعاً در مشارکت‌هایی که مرسوم است ، یک نفر متضرر می‌شود و مالکان باید آگاه باشند. این کارشناس مسکن در پاسخ به این سؤال که آیا مشارکت در مناطق بالای شهر برای سازندگان سودآورتر است یا در تمام مناطق یکسان است، تصریح کرد: اینکه نسبت‌های از پیش تعیین‌شده در برخی مناطق تعیین شود، مشکلات و اختلافات زیادی به بار می‌آورد. قطعاً مناطق بالای شهر نیازمند هزینه‌های بالا برای ساخت‌وساز هستند و نباید با همان مصالحی که در جنوب شهر ساخته می‌شود، ساخت‌وساز صورت گیرد زیرا ارزش زمین بسیار بالاتر از مناطق دیگر است. در غیر این صورت سازنده به سود بسیار بالایی دست می‌یابد و مالک متضرر می‌شود، چون نسبت‌های سرمایه‌گذاری همخوانی ندارد. البته هر مترمربع برخی ساختمان‌ها در مناطق شمالی تهران حتی ممکن است 10 میلیون تومان هزینه ساخت داشته باشد، بنابراین سوددهی مناطق مختلف برای سازنده نباید تفاوت چندانی داشته باشد. مشارکت نکنید؛ قانع باشید مصطفی قلی‌خسروی، فعال صنفی و کارشناس مسکن نیز به پیام ساختمان گفت: معمولاً سازنده‌ای که می‌خواهد بسازد، پول ندارد و می‌خواهد روی اعتبار آجر و آهن، ملک را بفروشد و استفاده کند. وی ادامه داد: بنده معتقدم با توجه به تجربه و زیرکی سازنده ، مشارکت‌ در ساخت به نفع مالک نیست و به مالکان توصیه می‌کنم که اگر ساختمان فرسوده‌ای دارند بفروشند و با خیال راحت ساختمان دلخواه خودشان را بخرند. نباید برای کمی پول بیشتر طمع کنند و خودشان را به دردسر بیندازند. حتی اگر نسبت 80 -20 به نفع مالک باشد ولی سازنده به تعهدات پایبند نباشد، بازهم به ضرر مالک است. متن کامل این گزارش در نشریه شماره 211 پیام ساختمان به چاپ می‌رسد.

انتهای خبر/پ
گزیده اخبار روزانه