1394/03/05

تپه خواری در دماوند بیداد می‌کند

واژه‏‌هایی نظیــر زمین‏‌خواری، تغییر غیرقانونی کاربری اراضی زراعی، ساخت‌وسازهای غیرمجاز و... هر یک با بیانی به مسئله تجاوز عده‏ای سودجو به حقوق بیت‏‌المال اشاره می‏‌کند که این امر در مناطق خوش آب و هوایی مانند شهرستان دماوند مبحث تازه‏ای نیست.


تپه خواری در دماوند بیداد می‌کند

گروه ساخت‌وساز: واژه‏‌هایی نظیــر زمین‏‌خواری، تغییر غیرقانونی کاربری اراضی زراعی، ساخت‌وسازهای غیرمجاز و... هر یک با بیانی به مسئله تجاوز عده‏ای سودجو به حقوق بیت‏‌المال اشاره می‏‌کند که این امر در مناطق خوش آب و هوایی مانند شهرستان دماوند مبحث تازه‏ای نیست. نواحی ییلاقی از دیرباز تاکنون مورد توجه عده‏ای منفعت‏طلب قرار داشته و امروز نیز این سودجویان دست از کار نکشیده‌‏اند و همچنان فکر چپاول زمین‏‌های ملی را در اذهان سیری‏ناپذیرشان می‏پرورانند.داشتن آب و هوای مطبوع، خنکای نسیمی ملایم، نزدیکی به پایتخت، ایجاد بسترهای حمل‌ونقل جاده‏ای مناسب و... همگی ویژگی‏‌هایی هستند که شاید هر یک مزیتی بزرگ برای توسعه دماوند تلقی شوند اما از سوی دیگر موجبات افزایش طمع منفعت‌طلبان گردیده و شمّ قوی زمین‏‌خواری آنها را نیز بیش از سایر نقاط تحریک می‏‌کند. نگارنده در نقش شاهد چند روز پیش برای گذران تعطیلات دوروزه دماوند را به خاطر خوش آب‌وهوا بودن انتخاب کردیم. باغ‌های زیبا، گونه‌‌های گیاهی متنوع باعث شده تا این منطقه در ایام مختلف سال محل تفریح و گذران اوقات فراغت مردم به‌ویژه تهرانی‌هایی باشد که خسته از ترافیک و آلودگی، برای تجدید روحیه سری به دماوند می‌زنند. آنجا نه خبری از آلودگی کارخانه‌ها هست و نه سروصدای دیوانه کننده. به همین خاطر ویلاهای زیادی در این منطقه احداث‌شده است. مشغول قدم زدن و استفاده از این موهبت الهی بودیم که اتفاقی عجیب بدجور ذهنمان را مشوش کرد، کوه خواری و تپه خواری. بسیاری از ویلاهایی که با مرغوب‌ترین مصالح و طرح‌ها ساخته‌شده بود، در برابر محیط‌زیست قیام کرده بودند. یکی از ویلاها در دامنه تپه‌ای بزرگ ساخته‌شده بود که به دلیل کمبود زمین در منطقه، مالک ویلا بخشی از تپه را تراشیده بود. رو به دوستم که یکی از اهالی همان منطقه است، کردم و گفتم تراشیدن این تپه به نظر تو عجیب نیست؟ خنده‌ تلخی کرد و گفت: خیلی از تپه‌های اینجا(حدفاصل شهرستان‌های گیلاوند و آبسرد) به همین وضعیت گرفتارشده‌اند. دستم را گرفت و چند صد متر جلوتر رفتیم. در میان تپه‌ها، زمینی به طول چند صد متر به من نشان داد که با پیشرفته‌ترین امکانات آماده بهره‌برداری شده بود. پرسیدم مگر اینجا مسئول ندارد؟ شهرداری، فرمانداری و محیط‌زیست چه‌کار می‌کنند؟ می‌گفت آنها خودشان از همه‌چیز خبر دارند اما سعی می‌کنند مبلغی را تحت عنوان جریمه از متخلفان بگیرند. واقعیت این است که این حجم تغییر کاربری جز با سهل‌انگاری یا اخذ جریمه امکان‌پذیر نیست. گرچه این روزها شاهد عزم جدی دولت و قوه قضاییه برای جلوگیری از هجوم به اراضی و منابع ملی هستیم، اما بررسی‏ها نشان می‏دهد که مقابله با تغییر کاربری اراضی در مناطق خوش آب‌وهوا مانند دماوند نیازمند نگاهی ویژه است؛ نگاهی که متخلفان و سهل‌انگاران را به اشد مجازات برساند. اهمیت توجه به موضوع زمین‌خواری وقتی بیشتر می‌شود که نگاهی به آمار بیندازیم. برابر آمار اعلام‌شده از سوی سازمان جنگل‌ها، مراتع و آبخیزداری کشور، سالانه 30 تا 35 هزار مورد زمین‌خواری شامل تصرفات و تجاوزات در کشور رخ می‌دهد. آماری که تهران در صدر آن قرار دارد و بعدازآن شیراز، مشهد و تبریز قرار گرفته‌اند. البته تشکیل شورای حفظ حقوق بیت‌المال و برخورد سریع و جدی با پرونده‌ها از سال 83، باعث کاهش 10 درصدی این جرم در کشور شده است اما برای کاهش جرمی که به گفته «غلامعلی فروغی» مشاور سابق حقوقی منابع طبیعی سود سالانه آن، مساوی بودجه تمام کشور است باید فکری جدی‌تر کرد.

انتهای خبر/پ

آخرین اخبار
گزیده اخبار