هفته نامه پیام ساختمان > زیربنایی و تشکل ها > سایر تشکل ها 1394/01/30

وضعیت کارگران ساختمانی رضایت‌بخش نیست

کارگری ساختمان شغلی است كه حتی در فهرست مشاغل غیررسمی هم جا و مكان مشخصی ندارد و آخرین انتخاب مردانی است كه برای تأمین معاش خود و خانواده، «درمانده» می‌شوند.


وضعیت کارگران ساختمانی رضایت‌بخش نیست

گروه ساخت‌وساز: خسته از نامهربانی روزگار و بی‌سرانجامی کنار جوی آب نشسته و به آینده‌ای که بهتر از امروز نیست، می‌اندیشد. می‌داند که اگر چند روزی بیکار باشد، حتی به شام شب هم محتاج خواهد بود و ادامه تحصیل فرزندانش غیرممکن است. به‌محض اینکه کارفرمایی را در اطراف میدان می‌بیند، سریع سراغش می‌رود تا هر جور شده امروز را بیکار نماند اما وضعیت دیگران هم بهتر از او نیست و با کم‌ترین دستمزد، کارفرما را راضی می‌کنند. صحبت از کارگران ساختمانی است که در بدترین شرایط ممکن کار می‌کنند و متأسفانه صدایشان در هیاهوی روزگار گم می‌شود. کارگرانی که برای تمام مردم سرپناه می‌سازند اما خودشان نه سرپناهی دارند و نه پناهی. آخرین و اولین انتخاب کارگری ساختمان شغلی است كه حتی در فهرست مشاغل غیررسمی هم جا و مكان مشخصی ندارد و آخرین انتخاب مردانی است كه برای تأمین معاش خود و خانواده، «درمانده» می‌شوند. آخرین انتخابی كه درواقع، نخستین انتخاب است وقتی از هیاهوی بیكاری در شهر و دیار خودشان فرار کرده‌اند و از كنج پناهی كه در پایتخت جسته‌اند هم، تصویر متفاوتی نمی‌بینند و چاره‌ای جز «كارگر شدن» ندارند. آن‌هم در حرفه‌ای كه به علت خساست كارفرماها در تأمین هزینه الزامات ایمنی، روی بالاترین پله آمار تلفات جانی نیروی كار ایستاده است. كارگری ساخت‌وساز، مهارت زیادی لازم ندارد جز آنكه بلد باشند حداقل‌های مزایا و حرمت انسانی را بپذیرند و از هر امید به ارتقا و پیشرفت دل بكنند. شغلی كه نهایتش: اگر ماندگار شوند و سالم بمانند، می‌رسد به «استاد بنایی» كه آن هم باز بی‌آتیه است. شغل بی آینده كارگران ساختمانی نه‌فقط در ایران كه در تمام كشورها، بیشترین قربانیان حوادث شغلی هستند اما با دو تفاوت عمده؛ در باقی كشورها، ٢٥ درصد از هزینه ساخت‌وساز برای تأمین ایمنی كارگران هزینه می‌شود و ١٧ درصد حوادث شغلی برای كارگران ساختمان اتفاق می‌افتد، اما در ایران فقط ٥ درصد هزینه ساخت پای الزامات حفظ امنیت نیروی كار می‌رود و به همین دلیل ٥٠ درصد حوادث شغلی در ایران مربوط به كارگران ساختمانی است. كارگرانی كه از مزایای قانونی بی‌بهره‌اند و شغلی را به‌ناچار پذیرفته‌اند كه بازنشستگی و تأمین آتیه در سال‌های كهنسالی هم در ادبیاتش جایی ندارد. بااین‌حال فعالان عرصه كارگری معتقدند؛ علت اصلی پایمال شدن حق كارگران ساختمانی و محرومیت آنها از بیمه بازنشستگی طی سه دهه گذشته، طمع كارفرمایان و حمایت‌های برخی نمایندگان در ادوار مجلس بوده كه با مسكوت گذاشتن قوانین، سنگ‌اندازی در مقابل قوانین موجود یا تلاش برای منفعل كردن قوانین انتفاعی برای كارگران ساختمانی تلاش کرده‌اند حداقل مزایای موجود را همچنان در چاله بیندازند تا بیرون كشیدن پیكر نحیف و زخم‌خورده این تعهدات، اجرای آن را دشوار یا غیرممكن كند. قانون چه می‌گوید؟! وجود قرارداد کار از اولیه‌ترین و بدیهی‌ترین لوازم تعریف روابط میان کارفرما و کارگر است. این در حالی است که کارگران ساختمانی از این مهم محروم بوده و جای بسی تأسف است که بگوییم کارگران ساختمانی حتی از نعمت داشتن قرارداد موقت نیز محروم هستند .همچنین با استناد به ماده ۱۴۸ قانون کار ، کارفرمایان کارگاه‌های مشمول این قانون مکلف‌اند نسبت به بیمه نمودن کارگران واحد خود اقدام نمایند و در صورت عدم رعایت این ماده قانونی ، کارفرمایان مشمول جریمه می‌گردند. بنا به تعریف کارگاه‌های مشمول قانون کار ،کارگاه‌های ساختمانی حتی با تعداد کارگران کمتر از ۱۰ نفر نیز مشمول این ماده قانونی هستند و بیمه نمودن کارگران ساختمانی از وظایف کارفرمایان این کارگاه‌ها است، اما متأسفانه کارفرمایان تاکنون با توجیهاتی نظیر فصلی بودن کار ساختمانی هرگز قانون کار را مانند سایر بخش‌های تولیدی و خدماتی در کارگاه‌های ساختمانی اجرا نکرده‌اند و این ضعف بنیادی مشکلات متعددی نظیر کیفیت نامناسب ساختمان‌سازی ، عدم نظارت‌پذیری مؤثر به دلیل غیرحرفه‌ای بودن مالکان و مجریان و همچنین وضعیت نامناسب کارگران ساختمانی به وجود آورده است. متن کامل این گزارش در نشریه شماره 207 پیام ساختمان به چاپ می‌رسد.

انتهای خبر/پ

آخرین اخبار
گزیده اخبار