هرهفته شنبه ها - سال سیزدهم

پرتیراژترین نشریه صنعت ساختمان

هفته نامه پیام ساختمان > ساختمان > نمایشگاه و همایش 1393/03/21

حضور پیمانکاران در ستاد خبری پیام ساختمان سیزدهمین نمایشگاه بین المللی صنعت ساختمان

روز دوم نمایشگاه صنعت ساختمان روزی بود که ستاد خبری پیام ساختمان شاهد رفت‌وآمد شخصیت‌ها و مقامات مختلف بود و حتی در مواقعی ازدحام به حدی می‌رسید که صندلی برای نشستن به سختی پیدا می‌شد! در چنین شرایطی تصور کنید وقتی حدود 100 نفر از اعضای انجمن پیمانکاران ساختمانی و تأسیساتی تهران که برای بازدید از نمایشگاه آمده بودند، سری هم به ستاد خبری پیام ساختمان زدند چه وضعیتی پیش آمد! با این همه مهندس داوری، مدیرعامل و مهندس نصیری مدیر مسئول و سردبیر نشریه پیام ساختمان از ورود این عزیزان استقبال کرده و چون از قبل ایرج رهبر، رئیس کانون سراسری انبوه‌سازان هم در ستاد خبری پیام ساختمان حضور داشت، با پیوستن مهندس ابوالفضل علی‌آبادی، رئیس انجمن پیمانکاران ساختمانی و تأسیساتی و مهندس نصرت‌الله یوسفی، دبیر کمیسیون ساختمان این انجمن و مهندس اقبالی، رئیس انجمن راه ایران زمینه به خوبی برای برگزاری یک نشست تخصصی در خصوص مشکلات بخش خصوصی کشور فراهم شد!


حضور پیمانکاران در ستاد خبری پیام ساختمان سیزدهمین نمایشگاه بین المللی صنعت ساختمان

روز دوم نمایشگاه صنعت ساختمان روزی بود که ستاد خبری پيام ساختمان شاهد رفت‌وآمد شخصیت‌ها و مقامات مختلف بود و حتی در مواقعی ازدحام به حدی می‌رسید که صندلی برای نشستن به سختی پیدا می‌شد! در چنین شرایطی تصور کنید وقتی حدود 100 نفر از اعضای انجمن پیمانکاران ساختمانی و تأسیساتی تهران که برای بازدید از نمایشگاه آمده بودند، سری هم به ستاد خبری پيام ساختمان زدند چه وضعیتی پیش آمد! با این همه مهندس داوری، مدیرعامل و مهندس نصیری مدیر مسئول و سردبیر نشریه پيام ساختمان از ورود این عزیزان استقبال کرده و چون از قبل ایرج رهبر، رئیس کانون سراسری انبوه‌سازان هم در ستاد خبری پيام ساختمان حضور داشت، با پیوستن مهندس ابوالفضل علی‌آبادی، رئیس انجمن پیمانکاران ساختمانی و تأسیساتی و مهندس نصرت‌الله یوسفی، دبیر کمیسیون ساختمان این انجمن و مهندس اقبالی، رئیس انجمن راه ایران زمینه به خوبی برای برگزاری یک نشست تخصصی در خصوص مشکلات بخش خصوصی کشور فراهم شد!آنچه در ادامه می‌خوانید تنها بخشی از سخنانی است که در آن نشست مطرح شد. نصرت‌الله یوسفی، عضو هیئت‌مدیره و دبیر کمیسیون ساختمان انجمن صنفی پیمانکاران ساختمانی، تأسیساتی و تجهیزاتی استان تهران: همه راه‌های ممکن را رفته‌ایم ما در داخل فوران علم و صنعتگری داریم ولی دیگران نمی‌خواهند اینها با هم از ایران خارج و در کشوری دیگر فعال شوند. اما باید این کار را انجام دهیم؛ به دوستانمان در اتاق بازرگانی هم گفته‌ایم که اگر این بستر را آماده کنید ما پایه کار هستیم. با این حال نمی‌دانم چرا متأسفانه سیستم ما تا به بخش مسکن می‌رسد از موضوع اصلی دور می‌شود. ما اصلاً وزیر مسکن مان را نمی‌توانیم ببینیم. در سطوح پایین تر هم همین طور. استانداری اصلاً با ما کاری ندارد. استاندار کدام جلسه را با ما گذاشته است؟ ما در تهران برای دیدن آقایان باید در انتظار بمانیم ولی در شهرستان‌ها به راحتی با استاندار یا نماینده مجلس جلسه می‌گذارند و حرف‌هایشان را می‌زنند. استان تهران 30 نماینده در مجلس دارد و یکی از آنها هم حال ما را نمی‌پرسد! در این بخش است که ما خلأ و مشکل داریم و هر چه می‌گوییم ما یکی هستیم و دور یک سفره نشسته‌ایم ، گوش نمی‌دهند. ما ضعف و به نوعی خلأ قانونی داریم. برای حل این مشکل هم از سه سال پیش همه راه‌های ممکن را رفته‌ایم و تمام راه‌ها به اینجا ختم شد و تبلور همه آنها از طریق همه سازمان‌های مردم نهاد متمرکز شد در اتاق بازرگانی و از طریق این اتاق، یک قانون در مجلس تصویب شد. الآن شش ماه است که قانونی داریم به نام بهبود محیط کسب‌وکار که در آن همه چیزها مطرح‌شده و آینده بسیار روشنی را پیش روی بخش خصوصی گذاشته است. حدود پنج ماه هم از ابلاغ آن می‌گذرد ولی یک سطر آن حتی مطالعه هم نشده است! ما بسترهای لازم را داریم، مهندسان متخصص و تشکل‌های قوی داریم و اینها باید با هم کار کنند، ولی در حال حاضر همه کارهایمان را رها کرده‌ایم چون باید مدام به دنبال مطالباتمان باشیم و به دستگاه‌های مختلف برای اجرای قانونی که در مجلس تصویب‌شده و کمیسیون های مختلف خیلی روی آن وقت گذاشته و بحث کرده‌اند، فشار بیاوریم. مهندس اقبالی، رئیس انجمن راه‌سازی: دولت فقط نظارت کند مشکل ما این است که حاکمیت نمی‌خواهد مسئولیت خودش را با ما تقسیم کند. مدیران دولتی سایر کشورها وقتی برای عقد قرارداد به کشور دیگری می روند فقط 10 درصد همراهانشان از بخش دولتی هستند و بقیه مسافران هواپیمای آن مدیر دولتی، مدیران صنایع بخش خصوصی آن کشور هستند. ولی در کشور ما هر هواپیمایی که برای کارهای اقتصادی می رود حتی دو نفر هم از بخش خصوصی در آن نیستند! همه کارمند دولت هستند و معلوم نیست برای چه کاری می روند. دولت نباید خودش کار بکند بلکه باید نظارت کند. دولت باید از بخش خصوصی و کسانی که می‌خواهند در خارج از کشور کار کنند حمایت کند که البته نباید پولی باشد بلکه باید ضمانتی به ما بدهند که کشورهای خارجی آن ضمانت‌نامه‌ها را قبول کنند. وقتی قبول نکنند ما نمی‌توانیم در هیچ مناقصه‌ای شرکت کنیم کلی هزینه هم می‌کنیم و در مناقصه شرکت می‌کنیم و بعد از برنده شدن وقتی ضمانت‌نامه می‌دهیم ضمانت‌نامه بانک‌های ما را قبول نمی‌کنند. اینها بخشی هم به سیاست خارجی ما بر می‌گردد. از طرف دیگر الآن دولت نمی‌تواند پول پروژه‌های اجراشده را بدهد و کسی هم نمی‌پرسد وقتی پول ندارید چرا پروژه‌ها را واگذار و همه را دچار مشکل و درگیر می‌کنید. الآن نیروهای متخصص ما به خاطر نبود کار به خارج از کشور می روند و ما نیروهای انسانی متخصصمان را نمی‌توانیم در داخل مشغول به کارکنیم، بعد از طرف دیگر در صنایع داخلی، خام فروشی می‌کنیم. مثلاً سنگ را از دل کوه در می‌آوریم و به چین می‌فروشیم بعد چینی‌ها آن را فرآوری می‌کنند و دوباره به عنوان محصول نهایی به خود ما می‌فروشند! چرا خود ما این کار را نکنیم؟ مگر نمی‌توانیم؟ دولت باید به ما کمک کند و از تصدیگری خارج شود و فقط نظارت کند. الآن قانون کسب‌وکار را دولت اجرا نمی‌کند چون فکر می‌کند در بخش‌هایی اجرای آن به نفعش نیست. دولت نباید در تولید دخالت کند. بابا ما هم بلدیم کار کنیم! حمایت مالی می‌خواهیم که آن را هم خودمان انجام می‌دهیم .فقط یک بانک باید به من ضمانت معتبر بدهد که اگر نداشته باشم، نمی‌توانم در خارج از کشور پروژه‌ای بردارم. اتاق تعاون یا اتاق بازرگانی یا دولت باید به ما ضمانت بدهد.

انتهای خبر/پ
گزیده اخبار روزانه