هفته نامه پیام ساختمان > زیربنایی و تشکل ها > شهرداری و شورای شهر 1393/05/12

باج ‌گیری متولیان ساخت و ساز

گروه ساخت‌وساز: آنقدر مصالح ساختمانی در کوچه و خیابان ریخته که برای قدم زدن مجبور هستی از پیاده‌رو به خیابان و از خیابان به پیاده‌رو بروی. وارد ساختمان شدم، کارگران افغانی را دیدم که روی ماسه‌ها دراز کشیده‌اند؛ کارگرانی که بین آنها افراد زیر 15 سال هم حضور داشت و به ایران کوچ کرده بودند تا حداقل به‌دوراز نزاع گروهک‌های تروریستی با دولت مرکزی نوجوانی‌شان را سپری کنند.


باج ‌گیری متولیان ساخت و ساز

گروه ساخت‌وساز: آنقدر مصالح ساختمانی در کوچه و خیابان ریخته که برای قدم زدن مجبور هستی از پیاده‌رو به خیابان و از خیابان به پیاده‌رو بروی. وارد ساختمان شدم، کارگران افغانی را دیدم که روی ماسه‌ها دراز کشیده‌اند؛ کارگرانی که بین آنها افراد زیر 15 سال هم حضور داشت و به ایران کوچ کرده بودند تا حداقل به‌دوراز نزاع گروهک‌های تروریستی با دولت مرکزی نوجوانی‌شان را سپری کنند. با دیدن آنها بلافاصله کارگران ژاپنی را در ذهنم مجسم کردم که چقدر حداقل از نظر ظاهری با کارگران ساختمانی ما فرق می‌کنند. کارگران ما نه کلاهی دارند ، نه دستکشی و نه کفش‌هایی که به درد کار کردن بخورد. خبری از رعایت نکات ایمنی نبود..دغدغه کارفرما به کارگر منتقل می‌شود مالک ساختمان در طبقه بالا روی تشک نرمی دراز کشیده بود و از این نظر 360 درجه با کارگران متفاوت بود. البته او نظری مخالف با دیدگاه ما داشت و موضوع ایمنی را از زاویه‌ای دیگر می‌دید. بعد از معرفی خودم و نشریه پیام ساختمان با او وارد گفتگو شدم. از امنیت کارگران ساختمانی پرسیدم که پاسخ داد: امنیت یک مفهوم عام است که باید در تمام ابعاد جاری شود. نمی‌توان وضعیتی را تصور کرد که کارفرما امنیت نداشته باشد ولی کارگر احساس امنیت کند. قطعاً دغدغه‌های کارفرما به اشکال مختلف که یکی از آنها امنیت جانی است، به کارگران منتقل می‌شود. وی افزود: بنده مالک و سرمایه‌گذار هستم. وقتی سرمایه من در امنیت نیست و هر روز همه‌چیز در نوسان است، طبیعی است که من هم به فکر کارگرم نباشم. این زنجیره ادامه‌دار است و تا سطوح مدیریتی و جایی که مدیر امنیت مدیر بودن ندارد، کشیده می‌شود. قطعاً در چنین شرایطی اگر بنده به مدیران بالادستی بگویم که امنیت ندارم و فکری به حال من بکنید، خواهند گفت وقت کافی و شرایط لازم برای بررسی مشکل شما وجود ندارد؛ بنابراین باید همه‌چیز را یکجا و با هم دید. حل مشکلاتی مانند ایمنی کارگران نیازمند یک نگاه همه‌جانبه و کلی‌نگر است. به‌طورکلی تا اصلی‌ترین مشکلات من به‌عنوان کارفرما حل نشود، سخت است که به ایمنی کارگران بپردازم. البته منکر فداکاری برخی افراد نیستم. جهش قیمت مصالح از او در مورد قیمت مصالح ساختمانی پرسیدم که پاسخ داد: در بسیاری موارد گفته می‌شود قیمت مصالح ساختمانی با شیب ملایمی در حال افزایش است و جهش قیمت نداریم. این اظهارنظر بسیار نا بجاست چراکه این شیب ملایم گرانی قیمت مصالح همواره وجود دارد و قطع نمی‌شود. درنتیجه اگر قیمت مصالح را در هر دو سال نسبت به گذشته بسنجید، به‌وضوح می‌توانید پدیده جهش را مشاهده کنید. باز هم به موضوع قبلی یعنی ایمنی در ساختمان برمی‌گردم که امنیت باید در تمام سطوح باشد؛ کارگر باید امنیت جانی داشته باشد و لازمه‌اش این است که کارفرما امنیت سرمایه‌ای داشته باشد. الآن تولیدکننده و کارفرما از فردایش اطلاع ندارد. پرداخت عوارض،عدم دریافت خدمات وی در رابطه با خدمت‌رسانی نهاد‌های متولی ساخت‌وسازهای شهری هم گفت: مالک و سازنده به برخی نهاد‌ها عوارض پرداخت می‌کنند اما در عوض کوچک‌ترین خدماتی دریافت نمی‌کنند. همین شهرداری علاوه بر مبالغ هنگفتی که بابت صدور پروانه می‌گیرد، بارها برای ارتکاب تخلف‌های کوچک پول‌های بالای20 میلیون تومان از بنده گرفته است. پرداخت عوارض به شهرداری در صورتی قابل‌قبول است که شهرداری هم به تمام بندهایی که در قانون آمده است، پایبند باشد و به آنها عمل کند. آیا واقعاً بنده که تخلف کوچکی در ساختمان خودم داشته‌ام، شایسته جریمه هستم اما شهرداری که شهر و محیط زندگی دیگران را قلع‌وقمع می‌کند و به فروش هوا هم رحم نمی‌کند‌، قانونی عمل می‌کند؟ این‌همه پول در قبال ساخت‌وساز به شهرداری می‌دهیم به‌جز یک برگه مجوز چه خدمتی دریافت کرده‌ایم. نظام‌مهندسی بهتر از شهرداری نیست مالک ساختمان ادامه داد: نظام‌مهندسی هم وضعیتی بهتر از شهرداری ندارد. تابه‌حال بیش از 20 ساختمان در تهران ساخته‌ام اما کدام خدمت را از طرف مهندسان ناظر دریافت کرده‌ام. جز اینکه باید به‌موقع پولشان را پرداخت‌نموده و التماسشان نیز کنم. وقتی هم اتفاقی مانند حوادث گود‌برداری می‌افتد و زندگی به کام همه تلخ می‌شود، عنوان می‌کنند که مگر نگفتم مواظب باش و اوضاع را کنترل کن؟ شاید بخش اعظم مشکل ما به خاطر خودگردانی و استقلال نهاد‌هایی مانند شهرداری و نظام‌مهندسی باشد و اینکه تعریف درستی از این مفاهیم نداریم. بی‌پرده بگویم که اگر هر نهاد متولی صنعت ساختمان که از سازندگان و مالکان پول بگیرد و در قبالش خدمتی به آنها ارائه نکند، اسمش باج‌گیری است و سر گردنه ساختمان‌سازی ایستادن است. چنگ‌اندازی بانک‌ها به املاک بکر وی در پایان با بیان اینکه وضعیت صنعت ساختمان ما روز به‌روز بدتر می‌شود، گفت: چندی پیش می‌خواستم یک ساختمان فرسوده را تخریب و نوسازی کنم. برای دریافت وام به بانک معرفی شدم و شش ماه دنبال گرفتن این وام به هر دری زدم اما وام جور نشد. درگذشته بانک‌ها عملکرد بهتری داشتند و هنوز کسب سود‌های کلان ساخت‌وساز به دهان آنها مزه نکرده بود، اما الآن کسب سود‌های غیرمتعارف تبدیل به رقابت برای آنها شده و هرکدام در حال چنگ انداختن به زمین‌های بکر شهر هستند.

انتهای خبر/پ

آخرین اخبار
گزیده اخبار